Οι 50 υπογραφές του Άδωνι που κανείς δεν βλέπει ποτέ

Στην πολιτική, όταν κάποιος έχει στα χέρια του κάτι που τον δικαιώνει, συνήθως σπεύδει να το επιδείξει. Όταν όμως κρατά κλειστό το συρτάρι, το ερώτημα δεν είναι τι κρύβει, αλλά γιατί τόσο επίμονα. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τον Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος επικαλείται 50 υπογραφές προς στήριξη κάποιας θέσης ή πρωτοβουλίας του, αλλά αρνείται πεισματικά να αποκαλύψει ποιοι είναι αυτοί οι 50.

Η άρνηση που μιλάει

Η ιστορία θα περνούσε ίσως απαρατήρητη αν δεν είχε προκύψει μια λεπτομέρεια που ανατρέπει τα πάντα.

Η φράση «τρέχουν και δεν φτάνουν στο Μαξίμου» δεν είναι τυχαία επιλογή λόγου· αποτυπώνει ακριβώς το κλίμα σπασμωδικής διαχείρισης που φαίνεται να έχει αναπτυχθεί γύρω από το ζήτημα. Ένας υπουργός που επικαλείται στήριξη 50 προσώπων για να θωρακίσει μια θέση του, αλλά αρνείται να τα κατονομάσει, δημιουργεί αυτόματα υπόνοια ότι ο κατάλογος είναι, στην καλύτερη περίπτωση, διογκωμένος.

Η διάψευση που ακυρώνει

Το πραγματικά βαρύ στοιχείο δεν είναι η σιωπή, αλλά η φωνή που έσπασε αυτή τη σιωπή. Ένας από τους φερόμενους ως υπογράψαντες βγήκε και διαβεβαίωσε κατηγορηματικά ότι ποτέ δεν έθεσε την υπογραφή του. Αν αυτό αληθεύει, τότε δεν μιλάμε πια για επικοινωνιακή αδεξιότητα, αλλά για κατασκευή αφήγησης με ονόματα που δεν συναίνεσαν. Και αν έστω ένα όνομα στη λίστα είναι πλαστό, τότε η αξιοπιστία ολόκληρου του καταλόγου καταρρέει σαν χάρτινος πύργος.

Το γεγονός ότι δεν υπάρχει επίσημη, τεκμηριωμένη απάντηση από την πλευρά Γεωργιάδη -παρά μόνο σιωπή και άρνηση δημοσιοποίησης- λειτουργεί ως de facto παραδοχή αδυναμίας. Αν οι υπογραφές ήταν γνήσιες και οι υπογράφοντες πρόθυμοι να σταθούν πίσω από τη θέση τους, ο πολιτικός θα έσπευδε να τις καταθέσει δημόσια ως ασπίδα. Αντ’ αυτού, επιλέγεται η στρατηγική της απόκρυψης, που σε παραπολιτικούς κύκλους διαβάζεται μόνο με έναν τρόπο: κάτι δεν στέκει.

Το επεισόδιο αυτό, πέρα από το προσωπικό μέτωπο του υπουργού, ρίχνει ένα ακόμη βάρος στην ήδη ταλαιπωρημένη εικόνα αξιοπιστίας της κυβέρνησης, η οποία φαίνεται να αντιμετωπίζει διαρκώς ερωτήματα τεκμηρίωσης που προτιμά να αφήνει αναπάντητα παρά να διαψεύσει με στοιχεία. Όσο το Μαξίμου σιωπά κι αυτό, τόσο πιο δυνατά ακούγεται το ερώτημα: πόσες από τις 50 υπογραφές αντέχουν στο φως;