Μία εβδομάδα πριν από τον τελικό του διαγωνισμού της Eurovision και σε μια διαφορετική από τις υπόλοιπες συνεντεύξεις που έχει δώσει, ο Akylas μίλησε στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ για τις επιρροές του και γενικότερα για ό,τι διαμόρφωσε την μουσική ταυτότητα του αλλά και για τις προεκτάσεις και την θετική επίδραση που πιστεύει ότι μπορεί να έχει ο διαγωνισμός στις κοινωνίες και τους ανθρώπους της Ευρώπης.
Το ότι πήγες σε μουσικό σχολείο και στη συνέχεια η περίοδος που τραγουδούσες στο κρουαζιερόπλοιο επηρέασαν με κάποιο τρόπο τον τρόπο που γράφεις τα κομμάτια σου;
Ναι, με επηρέασαν αλλά με διαφορετικό τρόπο. Το μουσικό σχολείο μου έδωσε μια βάση, όχι μόνο τεχνικά αλλά και στο πώς να ακούω, να καταλαβαίνω τι υπάρχει πίσω από ένα κομμάτι, πώς «χτίζεται» ένα συναίσθημα μέσα από τη μουσική. Αλλά ταυτόχρονα κάπου ένιωθα ότι όλο αυτό μπορεί να σε περιορίσει αν το αφήσεις να σε καθορίσει πλήρως. Το κρουαζιερόπλοιο ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό. Εκεί έμαθα να προσαρμόζομαι, να «διαβάζω» τον κόσμο, να βρίσκω τρόπο να επικοινωνώ με ανθρώπους από πολλές χώρες, ακόμα και αν δεν μιλάμε την ίδια γλώσσα. Αυτό με άλλαξε πολύ γιατί κατάλαβα στην πράξη ότι η μουσική λειτουργεί αλλιώς όταν είναι ζωντανή, όταν συμβαίνει μπροστά σε ανθρώπους.
Στη γραφή μου αυτά τα δύο ενώνονται κάπως. Υπάρχει η δομή αλλά και η ανάγκη να βώνεται ως αληθινό εκείνη τη στιγμή και όχι απλά σαν το «σωστό».
Ποιες ήταν οι κυριότερες επιρροές σου, ερμηνευτικά και δημιουργικά, τόσο από την ελληνική όσο και από τη διεθνή μουσική, όταν ξεκινούσες και ποιες είναι σήμερα, αν έχουν διαφοροποιηθεί ή προστεθεί και άλλες;
Με τραβούσαν πάντα φωνές που είχαν ένταση και αλήθεια, οι περιπτώσεις στις οποίες η ερμηνεία δεν είναι απλά τεχνική αλλά κουβαλάει κάτι πιο βαρύ, πιο βιωματικό! Για αυτό πιθανότατα η Lady Gaga είναι η κυριότερη και σημαντικότερη επιρροή μου.
Αισθάνεσαι ότι αυτό που κάνεις έχει κάποια σχέση με την ελληνική hip-hop σκηνή, συμπεριλαμβανομένου ή όχι του trap;
Νομίζω ότι υπάρχει μια σχέση αλλά όχι με την «ταμπέλα» όπως τη βλέπουμε συνήθως. Με έχει επηρεάσει η ελληνική hip-hop σκηνή, κυρίως στον τρόπο που λέγεται κάτι άμεσα, χωρίς φίλτρο. Αυτή η ειλικρίνεια, η αίσθηση ότι μιλάς κατευθείαν, χωρίς να ωραιοποιείς τα πράγματα, μου αρέσει πολύ και φροντίζω να υπάρχει στα τραγούδια μου.
Τα κομμάτια στο επερχόμενο album σου θα είναι λίγο – πολύ στο ύφος του «Ferto» ή να περιμένουμε και κάποιες μεγαλύτερες ή μικρότερες εκπλήξεις;
Φυσικά θα είναι στο ύφος του «Ferto» αλλά θα υπάρχουν και κάποιες εκπλήξεις. Δεν λέω τίποτα περισσότερο προς το παρόν!
Σου έχει περάσει από το μυαλό η ιδέα μιας εκτέλεσης του «Ferto» στο ύφος της γέφυρας του, σαν μπαλάντα περίπου δηλαδή και θα σε ενδιέφερε να το κάνεις στο μέλλον;
Πρόσφατα ανέβασα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τη «Disney» εκδοχή του «Ferto» αλά «Frozen»! Με εξιτάρει να κάνω τέτοια πράγματα άρα ποτέ δεν ξέρεις…
Θεωρείς ότι με την παρουσία σου στον ελληνικό προκριματικό διαγωνισμό για την Eurovision, το ότι κατέκτησες την πρώτη θέση και φυσικά το ότι θα εκπροσωπήσεις εφέτος τη χώρα μας στη Βιέννη συνεισέφερε σε κάποιο βαθμό στη συμπερίληψη και την αποδοχή της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας στην Ελλάδα ή απλά εκφράζεις τον εαυτό σου σαν άνθρωπο και μουσικό;
Δεν μπήκα σε όλο αυτό με τη σκέψη ότι θα εκπροσωπήσω οποιονδήποτε κα οτιδήποτε άλλο εκτός από τον εαυτό μου. Η αφετηρία μου είναι πάντα προσωπική, να είμαι ειλικρινής σε αυτό που είμαι και σε ό,τι νιώθω, χωρίς να το φιλτράρω για να «ταιριάξει» κάπου.
Την ίδια στιγμή όμως ξέρω ότι η ορατότητα έχει βάρος. Αν λοιπόν μέσα από αυτό που κάνω κάποιος άνθρωπος νιώσει λίγο πιο άνετα να είναι ο εαυτός του, αισθανθεί λίγο πιο αποδεκτός, φυσικά και θα έχει αξία και σημασία. Δεν είναι κάτι που το σχεδιάζεις αλλά ταυτόχρονα ούτε κάτι το οποίο μπορείς να αγνοήσεις. Αν η παρουσία μου δημιουργεί χώρο για περισσότερη αποδοχή και συμπερίληψη με συγκινεί, μου δίνει δύναμη, ακόμα και με τιμά θα έλεγα!
Επέλεξες να ερμηνεύσεις το τραγούδι με το οποίο είχε κερδίσει η Concita. Θα έλεγες ότι συνεχίζεις μια παράδοση εκείνης, του Nemo και μερικών ακόμα για μια ισχυρότερη και πιο ορατή παρουσία της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας στον διαγωνισμό της Eurovision;
Δεν το είδα ποτέ σαν «συνέχεια της παράδοσης», με την έννοια ότι παίρνω μια σκυτάλη και προχωρώ συνειδητά στην ίδια διαδρομή. Σίγουρα υπάρχουν ερμηνευτές και ερμηνεύτριες όπως η Conchita, ο Nemo και άλλοι/ες που άνοιξαν δρόμους όχι μόνο στον διαγωνισμό της Eurovision αλλά γενικότερα στο πώς βλέπουμε την έκφραση και την έμφυλη – ή και άλλη – ταυτότητα στη σκηνή. Δεν μπορείς να το παραβλέψεις αυτό γιατί έχει αλλάξει συνολικά το τοπίο. Αν τελικά συμβάλλει σε μια πιο ορατή και αποδεκτή παρουσία της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας τότε ναι, είμαι χαρούμενος να είμαι μέρος αυτής της εξέλιξης.
Ένα καταρχάς τηλεοπτικό σόου που βέβαια δομικό στοιχείο του είναι το τραγούδι και η μουσική όπως ο διαγωνισμός της Eurovision μπορεί να οδηγήσει όχι απλά στη συμπερίληψη αλλά στην περισσότερη αλληλοκατανόηση και μεγαλύτερη προσέγγιση των ανθρώπων από όλες τις χώρες της Ευρώπης;
Νομίζω ότι μπορεί αλλά όχι αυτόματα. Ναι, ο διαγωνισμός της Eurovision είναι στην ουσία ένα τηλεοπτικό σόου. Ταυτόχρονα όμως είναι και ένας χώρος όπου διαφορετικοί άνθρωποι, κουλτούρες και ιστορίες συνυπάρχουν για λίγα λεπτά πάνω στην ίδια σκηνή. Αυτό από μόνο του έχει μια δύναμη. Δεν πιστεύω όμως ότι ένα τραγούδι ή μια εμφάνιση μπορεί να «λύσει» ένα τόσο μεγάλο και σύνθετο θέμα όσο η αλληλοκατανόηση. Αυτό που μπορεί είναι να ανοίξει μια μικρή «ρωγμή», να σε κάνει να δεις κάτι αλλιώς, να νιώσεις κοντύτερα με κάποιον που βρίσκεται σε πολύ μεγάλη απόσταση, κυριολεκτικά ή και μεταφορικά. Ισως τελικά αυτό είναι αρκετό. Γιατί αυτές οι μικρές στιγμές σύνδεσης, όταν επαναλαμβάνονται, αρχίζουν σιγά – σιγά να αλλάζουν τον τρόπο που καθένας άνθρωπος, όλοι και όλες, βλέπουμε τους άλλους και τις άλλες.
Εκτός από το προσωπικό και το κοινωνικό το «Ferto» έχει και ένα πολιτικό μήνυμα;
Δεν υπάρχει πολιτικό μήνυμα, αυτό άλλωστε είναι αντίθετο με τον κανονισμό της διοργάνωσης. Είναι ένα βαθιά προσωπικό τραγούδι που βασίζεται σε βιώματα μου. Μιλάει για την απληστία, τον υπερκαταναλωτισμό, τη διαρκή ανάγκη του ανθρώπου να θέλει όλο και περισσότερα, προσπαθώντας να καλύψει κενά και τα απωθημένα της παιδικής ηλικίας του.
Αφηγείται την διαδρομή από την έλλειψη στην επιτυχία, την ευθύνη απέναντι σε όσους και όσες σε πίστεψαν όταν δεν υπήρχε τίποτα και μια υπενθύμιση ότι η πραγματική αξία βρίσκεται στην ευγνωμοσύνη και στους ανθρώπους οι οποίοι στάθηκαν δίπλα μας.
Κάποιες χώρες αποσύρθηκαν από την εφετινή διοργάνωση λόγω της συμμετοχής του Ισραήλ μετά από την ανθρωπιστική καταστροφή στη Γάζα ενώ αυτή τη στιγμή έχουμε έναν διπλό πόλεμο με νεκρούς και πολλές καταστροφές στο Ιράν και τον Λίβανο. Πώς αισθάνεσαι για το ότι συμμετέχεις στον διαγωνισμό της Eurovision σε αυτή τη συγκυρία και πιστεύεις ότι ο θεσμός μπορεί να συμβάλλει σε κάποιο βαθμό στη μείωση όλης αυτής της μισαλλοδοξίας, του μίσους και της βίας που υπάρχει στις κοινωνίες αλλά και ανάμεσα σε πολλές χώρες;
Οι πόλεμοι στην ευρύτερη περιοχή είναι ένα τρομακτικό γεγονός που φυσικά μας συγκλονίζει όλους. Δεν είμαι αδιάφορος απέναντι σε τόσο σοβαρά θέματα. Όμως συμμετέχω στον διαγωνισμό της Eurovision γιατί είναι η μεγαλύτερη γιορτή της μουσικής και δεν χωρούν πολιτικά σε αυτόν. Είναι ένας διαγωνισμός στον οποίο οι λαοί συναντώνται και ιδανικά ενώνονται μέσα από τη μουσική. Πιστεύω ότι η μουσική μπορεί να δώσει ελπίδα και να ενώσει. Ειδικά στους χαλεπούς καιρούς μας είναι πιο σημαντικό από ποτέ να μένουμε ενωμένοι/ες και να αφήνουμε πίσω οτιδήποτε διχάζει τους ανθρώπους μεταξύ τους, τους λαούς και συνολικά την ανθρωπότητα.
