Ο πατέρας του 15χρονου που αυτοκτόνησε πηδώντας από την Υψηλή Γέφυρα της Χαλκίδας, αναφέρει ότι ο γιος του το τελευταίο διάστημα είχε περίεργη στάση απέναντι σε όλους και προτιμούσε να κλείνετε μόνος του στο δωμάτιο και να παίζει παιχνίδια σε διάφορες κονσόλες.
Ο πατέρας αποδίδει την αυτοκτονία του γιου του από την Υψηλή Γέφυρα στη Χαλκίδα στην έντονη αλλαγή της συμπεριφοράς του το τελευταίο διάστημα, στη μοναξιά και στον εκφοβισμό που βίωνε στο σχολείο, αλλά και στην υπερβολική ενασχόλησή του με το διαδίκτυο και τα βιντεοπαιχνίδια, μέσα από τα οποία ήρθε σε επαφή με περιεχόμενο που, όπως πιστεύει, τον επηρέασε αρνητικά και τον απομόνωσε ακόμη περισσότερο.
Η οικογένεια έχει βυθιστεί στο πένθος, καθώς ο ανήλικος έφυγε από το σπίτι του στις 5 Ιανουαρίου με το πατίνι του και το κινητό του τηλέφωνο και στη συνέχεια έπεσε από την ψηλή γέφυρα της Χαλκίδας, στην Εύβοια.
«Το τελευταίο διάστημα ο γιος μου είχε γίνει νευρικός, ήταν απόμακρος από όλους και όταν πηγαίναμε να τον πλησιάσουμε ήταν αντιδραστικός. Έπαιζε πάρα πολλά βιντεοπαιχνίδια, ήταν κάτι που μας είχε προβληματίσει και κάθε φορά που πήγαινα να δω τι παίζει, έκλεινε τα πάντα και μου έλεγε να μην ασχολούμαι, τον άκουγα να λεει περίεργα πράγματα στα αγγλικά», λέει ο πατέρας του
Και πρόσθεσε: «Έφυγε από το σπίτι και δεν μου είπε που πάει, αφού μάθαμε ότι ο γιος μου έβαλε τέλος στην ζωή του, ψάξαμε το τάμπλετ του και είδαμε ότι είχε ψάξει για μαύρη μαγεία και νεκροταφεία. Όλα αυτά τα είπαμε στην αστυνομία και τα έχουν κατασχέσει. Μας είχε πει ότι του έκαναν εκφοβισμό στο σχολείο και βρήκαμε και εμείς ένα βίντεο στο τάμπλετ του», και καταλήγει ο πατέρας του 15χρονου.
Η άποψη των ειδικών για τον ρόλο του διαδικτύου και των βιντεοπαιχνιδιών
Η παιδοψυχολόγος Ασπασία Τσολάκη εξηγεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις έφηβοι με έντονο εθισμό στο διαδίκτυο και σε συγκεκριμένα βιντεοπαιχνίδια μπορεί να αναπτύξουν αυτοκαταστροφικές σκέψεις, χωρίς όμως τα ίδια τα παιχνίδια να αποτελούν τη βασική αιτία. Συνήθως προϋπάρχουν συναισθήματα μοναξιάς, έλλειψη υποστήριξης ή εμπειρίες όπως το bullying, με αποτέλεσμα το παιδί να ταυτίζεται με εικόνες και ιδέες που προβάλλονται στο ψηφιακό περιβάλλον και να νιώθει ότι μόνο εκεί έχει αξία.
Η ίδια υπογραμμίζει ότι οι γονείς οφείλουν να βρίσκονται σε επαγρύπνηση απέναντι σε σημάδια κοινωνικής απόσυρσης και παραμέλησης βασικών αναγκών και να καλλιεργούν μια σχέση επικοινωνίας βασισμένη στην ακρόαση και όχι στην κριτική.
Η ψυχολόγος Ελπίδα Παναγιωτουνάκου επισημαίνει ότι ούτε τα βιντεοπαιχνίδια ούτε το διαδίκτυο από μόνα τους οδηγούν σε ακραίες συμπεριφορές, καθώς πρόκειται για πολυπαραγοντικά φαινόμενα που συνδέονται με ψυχολογικά, οικογενειακά και κοινωνικά προβλήματα. Στην εφηβεία, το διαδίκτυο μπορεί να λειτουργήσει ως χώρος αναζήτησης αποδοχής, νοήματος και φυγής, όμως όταν η χρήση γίνεται ανεξέλεγκτη και συνοδεύεται από έντονη δυσφορία, μπορεί να εξελιχθεί σε εθισμό που επιβαρύνει τον ψυχισμό του εφήβου.
Λόγω της παρορμητικότητας και της μειωμένης αίσθησης κινδύνου, οι νέοι είναι πιο ευάλωτοι σε επιρροές. Η ίδια τονίζει τον καθοριστικό ρόλο των γονέων, οι οποίοι χρειάζεται να καλλιεργούν σχέση εμπιστοσύνης, να παρατηρούν αλλαγές στη συμπεριφορά και, όταν χρειάζεται, να ζητούν τη βοήθεια ειδικού.
Η τραγωδία αυτή αναδεικνύει πόσο εύθραυστοι μπορούν να γίνουν οι έφηβοι όταν συνδυάζονται μοναξιά, εκφοβισμός και ανεξέλεγκτη ενασχόληση με το διαδίκτυο και τα βιντεοπαιχνίδια. Οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι η έγκαιρη παρατήρηση της συμπεριφοράς των παιδιών και η διαρκής, ανοιχτή επικοινωνία με τους γονείς μπορούν να λειτουργήσουν προστατευτικά, ενώ η στήριξη από ειδικούς ψυχικής υγείας είναι κρίσιμη όταν εμφανίζονται σημάδια απομόνωσης ή δυσφορίας.
Η υπόθεση του 15χρονου αποτελεί μια θλιβερή υπενθύμιση της σημασίας της προσοχής, της φροντίδας και της ουσιαστικής επικοινωνίας με τους νέους σε μια εποχή όπου οι κίνδυνοι του διαδικτύου γίνονται ολοένα και πιο σύνθετοι.
