Ο Δένδιας γέμισε το Akanthus, ο Τσίπρας πήγε στο Άγιο Όρος και ο Μητσοτάκης σε μοναστήρι – Τι σύμπτωση κι αυτή

– Χαίρετε, δεν σας κρύβω ότι το Σαββατοκύριακο αυτό με βρήκε να τηλεφωνώ σε δυο-τρεις ανθρώπους που ξέρουν να διαβάζουν ανάμεσα στις γραμμές καλύτερα από εμένα. Ήθελα να καταλάβω τι σημαίνουν όλες αυτές οι συμπτώσεις που έγιναν μέσα σε 48 ώρες και, αν κατάλαβα καλά, τίποτα δεν είναι τυχαίο αυτή την εποχή. Ούτε οι εκδηλώσεις, ούτε τα μοναστήρια, ούτε οι δηλώσεις για τη βενζίνη. Πάμε με τη σειρά.

Ο Κουλκουδίνας και η «μιζέρια» των 10 ευρώ

Δεν σας κρύβω ότι όταν άκουσα τον βουλευτή Πιερίας της ΝΔ Σπύρο Κουλκουδίνα να εξηγεί πως όποιος δεν αντέχει να δώσει 10 ευρώ βενζίνη για να πάει στη δουλειά του, ας πάρει μέσα μεταφοράς, σκέφτηκα πως κάπου εκεί κλείνει ο κύκλος της «κακομοιριάς» του Θεοχάρη και της «μιζέριας» του Άδωνι. Το περίεργο δεν είναι τόσο η δήλωση -αυτά τα έχουμε ξανακούσει- όσο το γεγονός ότι ο βουλευτής ήταν παρών στην περιοδεία του πρωθυπουργού στην Πιερία και μάλιστα το διαφήμισε με αναρτήσεις όπου δείχνει πόσο θερμά τον χαιρέτησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Κανείς στο Μαξίμου δεν ζήτησε διακριτικότητα, κανείς δεν τον απέτρεψε. Μήπως επειδή συμφωνούν; Η γεμάτη λεωφόρος Συγγρού, άλλωστε, είναι «δείκτης» -το είπε κι ο ίδιος ο Κουλκουδίνας. Δείκτης είναι και η παρουσία του δίπλα στον πρωθυπουργό.

Η Κίμπερλι σώθηκε, ο Μαραφάτσος έμεινε

Από έναν φίλο που παρακολουθεί στενά τα ελληνοαμερικανικά έμαθα ότι ο Μάρκο Ρούμπιο, που έρχεται την επόμενη εβδομάδα στην Αθήνα, βγήκε δημόσια να υπερασπιστεί την πρέσβειρα Κίμπερλι Γκίλφόιλ χαρακτηρίζοντάς την «incredibly effective advocate». Με άλλα λόγια, ό,τι σενάριο υπήρχε για ενόχληση στον Λευκό Οίκο μετά το ρεπορτάζ για την παρουσία του λομπίστα της ΑΚΤΩΡ Χρήστου Μαραφάτσου δίπλα της, τελείωσε. Κι αν αναρωτιέστε γιατί δεν τον απομακρύνει παρά τις ανησυχίες για σύγκρουση συμφερόντων, η απάντηση φέρεται να είναι μία: «I need him». Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι πόσο εύκολα ξεπερνιούνται οι «ανησυχίες» όταν κάποιος είναι απλώς χρήσιμος.

Οι βουλευτές «τσίμπησαν» κι ας πάγωσε το επίδομα

Μου είπαν πως η αύξηση του επιδόματος ενοικίου για τους βουλευτές επαρχίας πάγωσε μετά τις αντιδράσεις, αλλά -μη βιάζεστε να χαρείτε- κάτι κέρδισαν τελικά. Θα αποκτήσουν μεγαλύτερη ευελιξία στην επιλογή συνεργατών: δύο μετακλητοί και τρεις αποσπασμένοι γίνονται πλέον 2+2 με τον τρίτο να επιλέγεται ελεύθερα, μετακλητός ή αποσπασμένος, ανάλογα με την όρεξή τους. Η διευθέτηση θα περάσει αθόρυβα, χωρίς διαφωνίες κομμάτων, για τους προφανέστερους λόγους. Όταν όλοι επωφελούνται, κανείς δεν φωνάζει.

Ο Κουκουλόπουλος που χάλασε το πάρτι

Εδώ θέλω να σταθώ γιατί μου φάνηκε ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Ενώ η ιδέα ήταν να διπλασιαστεί η αποζημίωση συμμετοχής στις επιτροπές για να σταματήσει η επιδημία του webex, ο Πάρις Κουκουλόπουλος πρότεινε το ακριβώς αντίθετο: μείωση στο μισό για όσους συμμετέχουν διαδικτυακά, ώστε η ποινή να λειτουργήσει ως κίνητρο προσέλευσης. Λογικό, ηθικό, αλλά -όπως μου εξήγησε άνθρωπος που παρακολούθησε τη συζήτηση- εντελώς εκτός συντεχνιακού κλίματος. Με την κατακραυγή η αρχική ιδέα «κάηκε» κι έτσι επιστρέψαμε στο σημείο μηδέν. Η συντεχνία των βουλευτών, βλέπετε, δεν νοσεί από έλλειψη αλληλεγγύης.

Η Ντόρα παίζει το δικό της παιχνίδι

Τηλεφωνώντας σε στέλεχος που γνωρίζει καλά τις ισορροπίες στη Νέα Δημοκρατία, ζήτησα να μάθω τι συμβαίνει με την Ντόρα Μπακογιάννη, που εδώ και καιρό ασκεί κριτική στην κυβέρνηση για τα «κακώς κείμενα». Οι πιο καχύποπτοι βλέπουν επιθυμία μετακόμισης στο Επικρατείας. Οι πιο έμπειροι, όμως, μου είπαν κάτι διαφορετικό: ότι δίνει μάχη επαναπατρισμού δυσαρεστημένων ψηφοφόρων της ΝΔ, όπως έδειξε ήδη από τη ΔΕΘ και πρόσφατα με την αναφορά της στην ανάγκη το κόμμα να «αγκαλιάζει». Αν ισχύει αυτό, τότε ο αλληλοσπαραγμός με τον πρωθυπουργό δεν είναι παρά προετοιμασία εδάφους για τη μάχη που θα δώσει ο Κώστας Μπακογιάννης στον δήμο Αθηναίων. Οικογενειακή υπόθεση, τελικά.

Ο Δένδιας γέμισε το Akanthus και είπε όσα είχε να πει

Δεν σας κρύβω ότι η εκδήλωση του Νίκου Δένδια στο Akanthus Summer Club ξεπέρασε κάθε πρόβλεψη -ακόμα και τη δική του, αφού αναγκάστηκε να ζητήσει συγγνώμη αστειευόμενος για την ταλαιπωρία λόγω της προσέλευσης που «μας βγήκε λίγο μεγαλύτερη απ’ ό,τι σκεφτόμασταν». Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας μίλησε για τους τρεις πρωθυπουργούς που υπηρέτησε «με την ψυχή και την καρδιά» του -Καραμανλή, Σαμαρά, Μητσοτάκη- και είπε με νόημα πως δεν πλήγωσε ποτέ την παράταξη, ούτε στις νίκες ούτε στις ήττες της. Καρφί ξεκάθαρο για όσους προτιμούν τα παράθυρα της τηλεόρασης αντί του προσυνεδριακού διαλόγου. Στην εκδήλωση είδα να αναφέρονται ονόματα όπως Μανώλης Κεφαλογιάννης, Γιάννης Καλλιάνος, Γιώργος Αυτιάς, Σοφία Βούλτεψη, Τάσος Γαϊτάνος, Νίκος Χαρδαλιάς, Στάθης Κωνσταντινίδης και Ανδρέας Λοβέρδος. Κατάλογος που από μόνος του λέει πολλά για το πού βλέπει ο καθένας το μέλλον. Και φυσικά, η σύγκριση με την εκδήλωση των 52 χρόνων της ΝΔ υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη την ερχόμενη Δευτέρα είναι αναπόφευκτη, όσο κι αν δεν ήταν -λένε- πρόθεση του υπουργού.

Τσίπρας στο Άγιον Όρος, Μητσοτάκης σε μοναστήρι στον Όλυμπο – σύμπτωση;

Εδώ θέλω να είμαι προσεκτικός γιατί δεν θέλω να προεξοφλήσω τίποτα. Δεν ξέρω αν η επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Μονή Αγίου Διονυσίου στον Όλυμπο ήταν προγραμματισμένη από καιρό ή προέκυψε εκτάκτως μετά την ιδιωτική επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στη Μονή Σιμωνόπετρας στο Άγιον Όρος μία μέρα νωρίτερα. Αυτό που ξέρω, όμως, είναι πως η ΝΔ «αιμορραγεί» προς τα δεξιά στη βόρεια Ελλάδα και η στήριξη της εκκλησιαστικής κοινότητας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτη για το Μαξίμου. Οι συνειρμοί, λοιπόν, είναι αναπόφευκτοι. Και επειδή η ιστορία έχει τη σημασία της, υπενθυμίζω πως η Μονή Αγίου Διονυσίου υπήρξε καταφύγιο των Μακεδονομάχων στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Νομίζω πως δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω.

Ο Τσίπρας, το «Σιμούν» και οι στίχοι που διάλεξε

Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο δεν ήταν η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο Άγιον Όρος αλλά η επιλογή του στίχου που συνόδευσε την ανάρτησή του: «Ψέλνει στη Σιμωνόπετρα και ακούγεται στον Άδη…» από το «Σιμούν» του Θανάση Παπακωνσταντίνου, ίσως το πιο εμβληματικό τραγούδι του, αυτό που κλείνει κάθε συναυλία του. Στίχοι για τρομαγμένους που κάνουν πως δεν ακούν, για καράβια που στέλνονται στον γκρεμό, για ανθρώπους που ξεθύμαναν. Όποιος θέλει να διαβάσει πολιτική συμβολική σε αυτό, μπορεί να το κάνει άνετα -ο πρώην πρωθυπουργός ξέρει καλά τι επιλέγει να μοιραστεί και πότε.

Ο Πρετεντέρης, οι «λεκανατζούδες» και τα Τέμπη

Διάβασα με προσοχή το άρθρο όπου ο Γιάννης Πρετεντέρης αποκαλεί «παπατζήδες» και «λεκανατζούδες» όσους διαμαρτυρήθηκαν για την τραγωδία των Τεμπών και αναζήτησαν απαντήσεις για το φορτίο της αμαξοστοιχίας. Μια ειρωνεία, βέβαια, αφού ακόμα κι ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε πει σε συνέντευξή του πως «δεν υπάρχει καμία βεβαιότητα» για το φορτίο. Όσο κι αν κάποιοι θέλουν να κλείσουν τον φάκελο, η πραγματικότητα είναι πως η κυβέρνηση έχει ήδη έναν υπουργό στο Ειδικό Δικαστήριο για το «μπάζωμα» και προ των πυλών έναν ακόμα. Πενήντα επτά νέοι άνθρωποι είναι νεκροί. Ο δρόμος της Δικαιοσύνης δεν σημαίνει πως αποδόθηκε δικαιοσύνη. Κι αυτό ας το θυμούνται όσοι βιάζονται να μοιράσουν τίτλους «υστερίας» σε όσους απλώς ζητούν απαντήσεις.

Κι έτσι φτάσαμε στο τέλος αυτής της εβδομάδας, με μοναστήρια, πάρτι, στίχους και βενζίνες των 10 ευρώ να συνθέτουν το σκηνικό της ελληνικής πολιτικής. Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, η πραγματική ζωή των πολιτών περιμένει ακόμα την απάντηση που κανείς δεν βιάζεται να δώσει.