Γενέθλια με Σαμαρά, καλώδιο με απειλές: η εβδομάδα που όλοι παίζουν άμυνα

– Χαίρετε, δεν σας κρύβω ότι η εβδομάδα που κλείνει με φόρτωσε αρκετά, γιατί ό,τι κι αν κοίταξα, από τα γενέθλια της Ν.Δ. μέχρι το πηγαδάκι στο ΟΑΚΑ, όλα δείχνουν μια παράταξη εξουσίας σε αγωνία και μια αντιπολίτευση σε αδιέξοδο. Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι ότι όσο πλησιάζουν εκλογές, τόσο περισσότερο ο καθένας παίζει το δικό του παιχνίδι επιβίωσης. Πάμε να τα δούμε ένα-ένα, με τη σειρά που μου κάθισε καλύτερα στο μυαλό.

Γενέθλια Ν.Δ. με άρωμα Σαμαρά

Τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου η Ν.Δ. κλείνει 52 χρόνια ζωής και, όπως μου περιέγραψαν άνθρωποι που ετοιμάζουν την εκδήλωση στο παλιό αμαξοστάσιο του ΟΣΥ, θα είναι μια γιορτή με βαριά δόση νοσταλγίας. Θα κληθούν όλοι οι πρώην και νυν αρχηγοί, θα ανάψει ο γαλάζιος «πυρσός», και -ακούστε αυτό- στα ιστορικά βίντεο που θα προβληθούν θα υπάρχει πλάνο και του Αντώνη Σαμαρά.

Δεν είναι τυχαίο. Το κόμμα βρίσκεται σε μια από τις πιο διχασμένες φάσεις του, με προεκλογικό κλίμα ήδη στημένο, και το μήνυμα που θέλουν να στείλουν είναι ενότητα πάση θυσία. Αν αναρωτιέστε ποιος θα ανταποκριθεί στην πρόσκληση και ποιος θα κάνει τον αδιάθετο, κι εγώ το ίδιο αναρωτιέμαι.

Η αυτόνομη διπλωματία του Δούκα

Ο Χάρης Δούκας δεν περιμένει κανέναν να του χαράξει πορεία στο εξωτερικό. Η απονομή του Βραβείου Δημοκρατίας της Πόλης των Αθηνών στον Πέδρο Σάντσεθ, που θα γίνει προσωπικά από τον ίδιο στη Μαδρίτη, είναι το αποκορύφωμα μιας συστηματικής προσπάθειας δικτύωσης με τους ευρωσοσιαλιστές, ως αντιπρόεδρος της Ομάδας του PES στην Επιτροπή των Περιφερειών.

Φιλοξένησε συνάντηση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατικής οικογένειας στην Αθήνα, πήγε και στην Άγκυρα να στηρίξει τον Οζέλ και το CHP για την υπόθεση Ιμάμογλου, και τώρα πάει στη Μαδρίτη να τιμήσει έναν πρωθυπουργό που έχει συγκρουστεί ανοιχτά με τον Τραμπ και τον Νετανιάχου. Θα είναι η δεύτερη κατ’ ιδίαν συνάντησή τους μέσα σε έναν χρόνο. Και όχι, δεν είναι αμιγώς αυτοδιοικητική πρωτοβουλία, όπως καταλαβαίνετε κι εσείς.

Η Ντόρα δεν αναδιπλώνεται

Η απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου στις δηλώσεις της Ντόρας Μπακογιάννη περί συμπτωμάτων αλαζονείας και «καβαλημένων καλαμιών» ήταν, όπως μου είπαν πολύ κοντινοί άνθρωποι στο πράγμα, ένα ευγενικό αλλά ξεκάθαρο «άδειασμα». Ο πρωθυπουργός, λέει, αξιολογεί αν υπάρχουν τέτοια φαινόμενα -που σημαίνει, με απλά λόγια, ότι δεν άρεσε καθόλου στο Μαξίμου η παρέμβαση.

Η Μπακογιάννη όμως δεν είναι τύπος που φοβάται. Και μου λένε πως δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα ξαναθέσει υποψηφιότητα στα Χανιά. Αν συμβεί αυτό, θα έχει ακόμη περισσότερη άνεση να λέει ό,τι σκέφτεται, χωρίς φόβο και χωρίς πάθος.

Το ραντεβού Μητσοτάκη-Νετανιάχου στη Νέα Υόρκη

Ο Νετανιάχου βρέθηκε ελάχιστες ώρες στη Νέα Υόρκη για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, και δεν τον σήκωνε το κλίμα. Πάνω από 70 αντιπροσωπείες αποχώρησαν όταν ανέβηκε στο βήμα, ανάμεσά τους η ισπανική και η ιρλανδική, ενώ δέχτηκε σφοδρή κριτική από τη Γαλλία, την Ισπανία, τη Βρετανία, την Τουρκία, τη Βραζιλία, την Ιορδανία και το Κατάρ.

Μέσα σε αυτό το κλίμα απομόνωσης, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επέλεξε να συναντηθεί κατ’ ιδίαν με εννέα ηγέτες -τους πιο φιλικούς που βρήκε. Ανάμεσά τους, δύο Ευρωπαίοι: ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Γιάνσα, νέος πρωθυπουργός της Σλοβενίας, που θέλει να παγώσει την αναγνώριση της Παλαιστίνης και να μεταφέρει την πρεσβεία του στην Ιερουσαλήμ. Μητσοτάκης και Γιάνσα λοιπόν, χωρίς αλφαβητική σειρά, όπως λένε.

Το «άδειασμα» απέναντι στην Τουρκία

Στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ η Τουρκία δεν έμεινε στα λόγια. Πραγματοποίησε δύο πολυμερείς συναντήσεις υπουργών Εξωτερικών, εμπλέκοντας Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία, Πακιστάν, Κατάρ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ιορδανία και Ινδονησία, με κοινή δήλωση στήριξης για τη Γάζα. Την ίδια στιγμή, όπως μου επισήμανε κάποιος που παρακολουθεί στενά την εξωτερική πολιτική, ο Μητσοτάκης παρέμενε εμμονικά κολλημένος στην αγκαλιά του Νετανιάχου, από τον οποίο κράτησαν αποστάσεις σχεδόν όλοι οι Ευρωπαίοι, ακόμη και ο ίδιος ο Τραμπ δεν τον είδε.

Αρκεί άραγε η επίθεση Νετανιάχου στον Ερντογάν για να χάνουμε συμμαχίες από ολόκληρη τη μουσουλμανική γειτονιά; Η απάντηση, δυστυχώς, φαίνεται ήδη στα πολυμερή σχήματα που σχεδιάζει η Τουρκία χωρίς εμάς.

Η «μία διαφορά» με την Τουρκία και το κενό βήμα

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος το 2019 μιλούσε για «διαφορές» με την Τουρκία στον πληθυντικό, εδώ και τρία χρόνια έχει προσαρμοστεί στη φρασεολογία Παυλόπουλου περί «μίας και μόνο διαφοράς», αυτής της οριοθέτησης ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας. Το επανέλαβε και στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Απομένει όμως ένα βήμα ακόμη: να μιλήσει για «νησιωτική υφαλοκρηπίδα» και όχι απλώς υφαλοκρηπίδα, αφού δεν νοείται καμία διαφορά με την Τουρκία για την ηπειρωτική μας υφαλοκρηπίδα. Μικρή λεπτομέρεια λόγου, μεγάλη σημασία για όποιον ξέρει από διπλωματία.

Τουρκική απειλή εν πλω για το καλώδιο

Ο υποναύαρχος Ζεκί Ακτούρκ, από το κατάστρωμα του «Ανατολού» εν μέσω της άσκησης «Θαλασσόλυκος», επανέλαβε την τουρκική απαίτηση για προηγούμενο συντονισμό στην πόντιση του καλωδίου Ελλάδος-Κύπρου. Ζήτησε επίσης αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου και αμφισβήτησε το δικαίωμα της Κύπρου να ενισχύει την αεράμυνά της με τα F-16 στην Πάφο.

Η χρονική στιγμή δεν είναι τυχαία, ούτε το σκηνικό: πολεμικό πλοίο, μεγάλης κλίμακας άσκηση με σενάρια αποβατικών ενεργειών στο Αιγαίο. Η παραμικρή ελληνική υποχώρηση θα γίνει αμέσως εφαλτήριο για νέες αξιώσεις. Κι όμως, το Δίκαιο της Θάλασσας διακρίνει σαφώς καλώδια, αγωγούς και έρευνες -κάτι που η Άγκυρα βολικά αγνοεί.

Πληθωρισμός: τα μέτρα της ΔΕΘ εξανεμίζονται

Ο πληθωρισμός επιταχύνθηκε στο 3,8% τον Αύγουστο, και τα μέτρα των 2,2 δισ. ευρώ που ανακοινώθηκαν στη ΔΕΘ αρχίζουν να φαίνονται σαν κενό γράμμα πριν καν εφαρμοστούν. Το πετρέλαιο κίνησης ακρίβυνε 30,6%, το φυσικό αέριο 40,2%, τα ενοίκια 6,2%. Ο κατώτατος μισθός θα φτάσει στα 1.000 ευρώ μέχρι τον Ιανουάριο του 2028, αλλά με πληθωρισμό 3,8% η πραγματική αγοραστική δύναμη θα είναι κάπου στα 963 ευρώ. Σχεδόν οι μισές αυξήσεις θα έχουν ήδη εξανεμιστεί πριν καν μπουν στην τσέπη του πολίτη.

Στα τέλη Οκτωβρίου λήγει και η συμφωνία συγκράτησης τιμών στα σούπερ μάρκετ. Ρωτήστε τον εαυτό σας τι θα γίνει μετά.

Τσίπρας και Μητσοτάκης: το ίδιο αδιέξοδο, δύο παίκτες

Το «ή εμείς ή κανείς» του Αλέξη Τσίπρα στον ΣΚΑΪ ακούστηκε δυνατό, αλλά αν κατάλαβα καλά τι κρύβεται από πίσω, ο πρώην πρωθυπουργός παραδέχτηκε ταυτόχρονα ότι η στρατηγική του εξαρτάται από την κάθοδο του Αντώνη Σαμαρά. Δηλαδή δεν βασίζεται στις δικές του δυνάμεις, περιμένει να του ανοίξουν τον δρόμο άλλοι. Κι όμως, την ίδια στιγμή, φωνές από τον δικό του χώρο -βλέπε Δραγασάκης- μιλούν ήδη για συνένωση της Κεντροαριστεράς με κοινή κάθοδο σε δεύτερες εκλογές. Αν αυτό συμβεί, το δίλημμα «ή εμείς ή κανείς» καταρρέει μόνο του.

Απέναντι, ο Μητσοτάκης διακήρυξε στη ΔΕΘ πως θέλει αυτοδυναμία, αλλά ταυτόχρονα δεν εγκατέλειψε ποτέ τα σενάρια μετεκλογικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ ή μεμονωμένους βουλευτές του. Και οι δύο, όπως μου φαίνεται, παίζουν πια σε δύο ταμπλό ταυτόχρονα -δημόσια το ένα σενάριο, ιδιωτικά το άλλο.

Ο Παναθηναϊκός ενώνει Σχοινά και Ανδρουλάκη

Μετά την έντονη κόντρα τους στη Βουλή για το άρθρο 74 του νομοσχεδίου του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, ο Μαργαρίτης Σχοινάς και ο Νίκος Ανδρουλάκης βρέθηκαν μαζί στο T-Center για την πρεμιέρα του Παναθηναϊκού στη Euroleague απέναντι στη Ντουμπάι. Μαζί τους η Δέσποινα Γιαννακοπούλου, ο Γιάννης Κολοκυθάς και η βουλευτής Ελένη Βατσινά.

Ωραίο παράδειγμα πώς η μπάλα -ή το μπάσκετ εν προκειμένω- επουλώνει πληγές που η πολιτική ανοίγει. Τουλάχιστον κάπου συμφωνούν όλοι.

Και με αυτό κλείνω, γιατί όσο κι αν αλλάζουν τα θέματα, το σκηνικό μένει το ίδιο: όλοι παίζουν άμυνα, κανείς δεν παίρνει ρίσκο, και το μόνο σίγουρο είναι πως το πορτοφόλι μας θα συνεχίσει να αδειάζει πιο γρήγορα απ’ όσο γεμίζουν οι υποσχέσεις.