Ο Κασιδιάρης, ο Παπαδόπουλος και το κρυφό ραντεβού Μπεκίρη στη Θεσσαλονίκη

– Χαίρετε, εποχή παράκρουσης διανύουμε, δεν έχω άλλη λέξη να την περιγράψω. Μαζεύτηκαν τόσα σε μία εβδομάδα που δυσκολεύομαι να διαλέξω από πού να ξεκινήσω. Από έναν φίλο που παρακολουθεί στενά τα του Μαξίμου έμαθα κάτι που μου σήκωσε το φρύδι, και θα σας το πω παρακάτω. Πάμε με τη σειρά, γιατί έχουμε πολλή δουλειά σήμερα.

Ο Αβραμόπουλος πέταξε στις Βρυξέλλες και το «κερατά» ακούγεται ακόμα

Δεν σας κρύβω ότι μου έμεινε χαραγμένη η εικόνα. Τρεις μήνες μετά το περίφημο «δεν απολογούμαι σε κανέναν κερατά», ο Δημήτρης Αβραμόπουλος βρέθηκε να πετάει ο ίδιος προς τις βελγικές ανακριτικές αρχές, αφού η Βουλή είχε άρει την ασυλία του και το ένταλμα σύλληψης είχε ανασταλεί. Ως προς την ουσία, θα κρίνουν οι Βέλγοι αν εμπλέκεται στο Qatargate. Ως προς την εικόνα, όμως, νομίζω πως η ετυμηγορία βγήκε ήδη, και δεν είναι κολακευτική για κανέναν τηλεοπτικό κουτσαβάκη που παίζει τον σκληρό μπροστά στις κάμερες και μετά τρέχει να δώσει εξηγήσεις.

Ο Κασιδιάρης, ο Παπαδόπουλος και το «σωσίβιο» της αποστασίας

Εδώ είναι το κύριο πιάτο της ημέρας. Η αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη στις 15 Σεπτεμβρίου δεν ήταν το τέλος μιας ιστορίας, ήταν η αρχή μιας άλλης. Όσο και να μη θέλω να το παραδεχτώ, όλα δείχνουν ότι ο πρώην βουλευτής της Χρυσής Αυγής ετοιμάζει την κάθοδό του μέσω του ανεξάρτητου βουλευτή Νίκου Παπαδόπουλου και του «Ελληνικού Παλμού». Η λογική είναι απλή, μπακαλίστικα λόγια: ο νόμος τον εμποδίζει να είναι αρχηγός κόμματος μέχρι το 2033, οπότε βάζει μπροστάρη κάποιον με δική του κοινοβουλευτική νομιμοποίηση, ενώ ο ίδιος κατεβαίνει ως απλός υποψήφιος, ας πούμε στην Α΄ Αθηνών.

Αν κατάλαβα καλά, δύο ακόμη βουλευτές που ξεκίνησαν από τους Σπαρτιάτες, ο Γιάννης Δημητροκάλλης και ο Γιώργος Μανούσος, τον επισκέπτονταν ακόμα και μέσα στη φυλακή. Και το πιο ενδιαφέρον όλων είναι η μυστική συνάντηση του διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού, Μιχάλη Μπεκίρη, με στέλεχος του Εθνικού Μετώπου στη Θεσσαλονίκη. Δεν είναι σύμπτωση, είναι σήμα. Το Μαξίμου φλερτάρει ανοιχτά με το ενδεχόμενο μιας ακροδεξιάς που θα «τρώει» ψήφους από τον Σαμαρά και όχι από τη ΝΔ. Θα το μετρήσει στο τέλος, μου λένε, ανάλογα με το ποιον συμφέρει να φάει τις ψήφους ποιανού.

Η προεκλογική «απόδραση» του Μητσοτάκη προς τις Βρυξέλλες

Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι ότι το σενάριο μεταπήδησης του Κυριάκου Μητσοτάκη σε ευρωπαϊκό θώκο δεν είναι απλώς κουτσομπολιό καφενείου. Επανήλθε στη δημόσια συζήτηση, με φόντο την πιθανή πρόωρη παραίτηση της Κριστίν Λαγκάρντ από την ΕΚΤ την επόμενη άνοιξη αντί για τον Οκτώβριο του 2027. Αν συμβεί αυτό, ο πρωθυπουργός θα βρεθεί «κυρίαρχος στην κούρσα διαδοχής», όπως μου λένε. Το δίλημμα είναι υψηλός ευρωπαϊκός θώκος ή τρίτη τετραετία. Προς το παρόν γέρνει προς τη δεύτερη επιλογή, αλλά κρατήστε το σενάριο σε ένα συρτάρι, γιατί κάτι μου λέει πως θα το ξαναβγάλουμε.

Καύσιμα: η αμηχανία της ΝΔ και το «κόλπο» του Τσίπρα

Δεν σας κρύβω ότι γέλασα βλέποντας τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη να προσπαθεί να δικαιολογήσει τις τιμές των καυσίμων επικαλούμενος τον ΕΦΚ επί ΣΥΡΙΖΑ, ενώ η βενζίνη τότε ήταν πολύ πιο φθηνή από τα σημερινά 2,20 ευρώ. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης προσπάθησε την ίδια γραμμή, λέγοντας πως «είναι παλιό κόλπο να λες στον κόσμο ό,τι θέλει να ακούσει». Ωραία, αλλά κανείς δεν απάντησε στο προφανές ερώτημα: γιατί η κυβέρνηση δεν έχει μειώσει τις φορολογικές επιβαρύνσεις που κατήγγειλε στον Τσίπρα; Μαθαίνω πάντως ότι οι ανακοινώσεις για τα μέτρα καθυστερούν σκόπιμα μέχρι τα τέλη του μήνα, ώστε να ληφθούν υπόψη οι τιμές που θα ισχύουν στα μέσα Οκτωβρίου, ημερομηνία-κλειδί για το πετρέλαιο θέρμανσης.

Ο Μητσοτάκης «βλέπει» τα διυλιστήρια, ο Τσίπρας τα… πυροβολεί στα social

Ρωτώντας ανθρώπους που ξέρουν αυτή την αγορά, έμαθα ότι ο πρωθυπουργός, επιστρέφοντας από τις ΗΠΑ, θα επιδιώξει συνάντηση με τα αφεντικά της Motor Oil και της HelleniQ Energy, δηλαδή με τον Γιάννη Βαρδινογιάννη και τον Λάτση, πριν προχωρήσει σε οποιαδήποτε ανακοίνωση για φορολόγηση υπερκερδών. Δεν θέλει καμία ένταση με τον «Τζίγγερ», αυτό είναι σίγουρο. Αντίθετα ο Αλέξης Τσίπρας το έπαιξε πιο ελεύθερος σκοπευτής, βγαίνοντας στα social να «την πέσει» στα διυλιστήρια, με αποτέλεσμα οι μετοχές των δύο εταιρειών να πάρουν πρόσκαιρη βουτιά. Πρόσκαιρη λέω, γιατί όσοι προκαλούν τέτοιες αναταράξεις σπάνια πληρώνουν οι ίδιοι το τίμημα στο τέλος.

Ο Σιακαντάρης, η άγνοιά του και το ΠΑΣΟΚ που τρώει τα μούτρα του

Απίθανα πράγματα, έτσι; Ο δόκτωρ Σιακαντάρης, που εμφανίζεται ως ιδεολογικός γκουρού της ΕΛΑΣ, βγήκε να πει ότι η καταλληλότητα και η παράσταση νίκης είναι «ελληνικές εφευρέσεις» χωρίς αξία στην ευρωπαϊκή εμπειρία. Ψέματα, και μάλιστα εύκολα αποδείξιμα: η Ipsos στη Βρετανία, η Kanzlerfrage στη Γερμανία, το CIS στην Ισπανία, η Gallup στις ΗΠΑ, όλες μετρούν ακριβώς αυτά τα δύο μεγέθη εδώ και δεκαετίες. Αν δεν το ήξερε, είναι αδιάβαστος. Αν το ήξερε, είπε ψέματα εν γνώσει του. Και τα δύο δεν κολακεύουν κάποιον που παριστάνει τον αναλυτή.

Η αλήθεια πίσω από τους αριθμούς Σαμαρά-Καραμανλή στη ΝΔ

Αν δεν το πήρατε χαμπάρι, τα στοιχεία που κυκλοφόρησαν δείχνουν κάτι πολύ ενδιαφέρον. Ο Αντώνης Σαμαράς έπεσε από 2,6% σε 0,3% στο ερώτημα ποιος είναι ο πιο επιτυχημένος αρχηγός της ΝΔ, μεταξύ όσων δηλώνουν σήμερα ψηφοφόροι του κόμματος. Ακόμα χειρότερα, μόλις 1,1% τον βλέπει ως εκφραστή των αξιών της παράταξης. Αντίθετα ο Κώστας Καραμανλής κρατά 8,7% στους νυν ψηφοφόρους της ΝΔ αλλά εκτινάσσεται στο 34% στον γενικό πληθυσμό. Το συμπέρασμα το βγάζετε μόνοι σας: η ΠΟΛΑΝ 2 θα ψαρέψει από ήδη χαμένο κοινό της ΝΔ, όχι από το σημερινό 30%. Και ο Μητσοτάκης, λέγοντας τον Καραμανλή «μη ενεργό πολιτικό ταυτισμένο με τη ΝΔ», μάλλον τον τοποθέτησε πιο κοντά στο κέντρο βάρους παρά τον συνταξιοδότησε.

Το ερώτημα για το ΠΑΣΟΚ που ο Μητσοτάκης δεν διέψευσε

Στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ, ο πρωθυπουργός ρωτήθηκε αν μεμονωμένα στελέχη και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα μπορούσαν να προσεγγιστούν από τη ΝΔ μετεκλογικά. Η λογική απάντηση θα ήταν ένα ξεκάθαρο «όχι». Αντ’ αυτού είπε ότι η συζήτηση είναι «λίγο άχαρη και πρόωρη». Δηλαδή γίνεται, απλώς πριν την ώρα της. Όποιος νομίζει ότι αυτό ήταν άκακο, δεν έχει παρακολουθήσει πώς λειτουργεί το παρασκήνιο στη Χαριλάου Τρικούπη τα τελευταία χρόνια.

Ο Μητσοτάκης στη Νέα Υόρκη ψαρεύει τράπεζες, όχι μόνο ηγέτες

Με μια γρήγορη ματιά στο πρόγραμμα, καταλαβαίνει κανείς ότι το ενδιαφέρον της αμερικανικής αποστολής δεν είναι τόσο οι πολιτικές επαφές όσο οι τράπεζες και οι οίκοι. Σήμερα προγραμματίζεται συνάντηση με Bank of America και Citigroup, ενώ έμαθα ότι ο πρωθυπουργός θα πάει και για έναν ανεπίσημο απογευματινό καφέ με το Editorial Board της Wall Street Journal. Την Παρασκευή θα δώσει συνέντευξη στο πρωινό δελτίο του Bloomberg, λίγο πριν ανοίξουν οι αγορές. Το αφήγημα της «επιτυχημένης Ελλάδας» πουλάει καλά στο εξωτερικό, αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς. Το ερώτημα είναι πόσο από αυτή την επιτυχία φτάνει στην τσέπη του πολίτη που πληρώνει σήμερα βενζίνη στα 2,20 ευρώ.

Και με αυτό κλείνω, γιατί όσο η μια πλευρά μετράει δισεκατομμύρια σε αμερικανικά γραφεία και η άλλη μοιράζεται μυστικά ραντεβού με ακροδεξιά στελέχη στη Θεσσαλονίκη, ο μέσος πολίτης απλώς προσπαθεί να καταλάβει πόσο θα πληρώσει το πετρέλαιο θέρμανσης τον χειμώνα. Στην πολιτική μας, όπως πάντα, τα σενάρια είναι πολύ περισσότερα από τις λύσεις.