Ελένη Κικίδου: Το μυστηριώδες μέντιουμ που κλήθηκε να συνδράμει σε εγκλήματα

Στην Ελλάδα του 20ού αιώνα, η Ελένη Κικίδου απέκτησε μια φήμη που άγγιξε τα όρια του μύθου, σε μια περίοδο κατά την οποία η παραψυχολογία θεωρούνταν από κάποιους χώρους αντικείμενο πειραματικής έρευνας. Στον Τύπο εμφανίστηκε ως «διαισθητικός» και το όνομά της συνδέθηκε με έρευνες για εξαφανίσεις και εγκλήματα.

Η υπόθεση που συνδέθηκε περισσότερο με το όνομά της ήταν εκείνη του διαβόητου «Δράκου της Βουλιαγμένης», το 1953. Οι περιγραφές για τη συμβολή της Κικίδου είναι εντυπωσιακές, ωστόσο πολλές βασίζονται σε κατοπινά δημοσιεύματα και μαρτυρίες, χωρίς να συνιστούν επιστημονική τεκμηρίωση παραφυσικών ικανοτήτων. Βιβλιονέτ

Η μαθήτρια του Άγγελου Τανάγρα

Η Κικίδου είχε συνδεθεί με τον γιατρό και ερευνητή Άγγελο Τανάγρα, από τις πλέον σημαντικές προσωπικότητες της οργανωμένης έρευνας παραψυχολογίας στην Ελλάδα. Ο Τανάγρας είχε ιδρύσει την Ελληνική Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών και διεξήγαγε πειράματα για φαινόμενα όπως η τηλεπάθεια και η διόραση. Η Κικίδου καταγράφεται ως μία από τις τελευταίες μαθήτριές του. Paranormal Vault

Παράδοξο θεωρείται το ότι φέρεται να αποδοκίμαζε τις καφετζούδες, τις χαρτορίχτρες και πολλούς από όσους δήλωναν μέντιουμ, αντιμετωπίζοντάς τους ως τσαρλατάνους. Επιδίωκε οι δικές της εμπειρίες να εκλαμβάνονται ως «διαισθητικές» ικανότητες, επιδεκτικές ελέγχου, και όχι ως πρακτική μαντείας. Ανατολική Ακτή Αττικής

Η υπόθεση που την καθιέρωσε

Τον Αύγουστο του 1953, ένας άνδρας που επιτιθόταν σε ζευγάρια στις παραλιακές περιοχές είχε προκαλέσει αναστάτωση στην Αθήνα. Η υπόθεση έφτασε στην κορύφωσή της στο Καβούρι, όπου ένας άνδρας δολοφονήθηκε, ενώ τραυματίστηκε η γυναίκα που τον συνόδευε.

Ο άνδρας αυτός έγινε γνωστός με το προσωνύμιο «Δράκος της Βουλιαγμένης».

Όπως αναφέρεται σε δημοσιευμένες αφηγήσεις, η Κικίδου πήρε μέρος τον Αύγουστο του 1953 σε ένα «πείραμα διοράσεως», με αστυνομικούς παρόντες. Περιγράφεται ότι κινήθηκε στην περιοχή και παρείχε στοιχεία για τα χαρακτηριστικά και τον τρόπο δράσης του άνδρα που αναζητούσαν.

Η σύλληψη έγινε τελικά και αφορούσε τον Μιχάλη Στεφανόπουλο. Κατοπινά δημοσιεύματα απέδωσαν στην Κικίδου αποφασιστική συμβολή στον προσανατολισμό των ερευνών. Το ακριβές μέγεθος της συνεισφοράς των πληροφοριών της στη σύλληψη, πάντως, είναι δυσκολότερο να αξιολογηθεί ανεξάρτητα από τον θρύλο που διαμορφώθηκε γύρω από την υπόθεση.

Δεν επιθυμούσε αμοιβή

Στις αφηγήσεις για τη ζωή της επανέρχεται συχνά η αναφορά ότι δεν επιδίωξε να αξιοποιήσει τη φήμη της ως επαγγελματική δραστηριότητα μαντείας.

Η μορφή που διαμορφώθηκε για εκείνη έμοιαζε περισσότερο με εκείνη μιας «ψυχικής ντετέκτιβ»: μιας γυναίκας που θεωρούσε πως η διαίσθησή της μπορούσε να αξιοποιηθεί προς βοήθεια ανθρώπων και ερευνών.

Κατά τη βιογραφία της Στελίνας Μαργαριτίδου, η διαδρομή της συνδέθηκε ακόμη και με πολύ πιο ταραχώδεις φάσεις της ελληνικής ιστορίας: από την Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έως την κοσμική ζωή του Καΐρου και αστυνομικές υποθέσεις μεταγενέστερων χρόνων.

Η απόπειρα εναντίον της

Πολλά χρόνια μετά, το όνομά της επέστρεψε στην επικαιρότητα, αυτή τη φορά για διαφορετική αιτία.

Το 1967, σε συνέντευξη που έδωσε στον Κώστα Χαρδαβέλλα στο πλαίσιο σειράς δημοσιευμάτων για τις αποκαλούμενες «Μάγισσες των Αθηνών», φέρεται να εκφράστηκε με ιδιαίτερα απαξιωτικό τρόπο για όσους εκμεταλλεύονταν οικονομικά την πίστη στο μεταφυσικό.

Με βάση μεταγενέστερες αφηγήσεις, ακολούθησαν τηλεφωνικές απειλές και, περίπου δύο μήνες αργότερα, σημειώθηκε απόπειρα σε βάρος της, την ώρα που επέστρεφε στο σπίτι της στην Αθήνα μαζί με τον σύζυγό της, Τζίμη Παπαγεωργίου. Η Κικίδου δεν τραυματίστηκε.

Η γυναίκα που έγινε θρύλος

Η διαδρομή της Ελένης Κικίδου τοποθετείται σε μια ασυνήθιστη ζώνη, ανάμεσα στην καταγεγραμμένη ιστορία και τον θρύλο.

Ήταν υπαρκτό πρόσωπο, είχε σχέση με την οργανωμένη παραψυχολογική δραστηριότητα της εποχής της και το όνομά της συναντάται σε αφηγήσεις για γνωστές αστυνομικές υποθέσεις. Εκείνο που δεν είναι δυνατόν να αποδειχθεί επιστημονικά είναι πως οι πληροφορίες που παρείχε προέρχονταν όντως από κάποια υπερφυσική ή παραφυσική ικανότητα.

Η ιστορία της κρίθηκε, ωστόσο, αρκετά ιδιαίτερη ώστε το 2017 να εκδοθεί μια πλήρης βιογραφία της από τη δημοσιογράφο Στελίνα Μαργαριτίδου, με τίτλο «Ελένη Κικίδου: Η διαισθητικός που άφησε εποχή».