Το άρθρο 89 που ανοίγει παράθυρο για εκλογές μετά το 2027

– Χαίρετε, δεν σας κρύβω ότι διάβασα δύο-τρεις φορές ένα συγκεκριμένο άρθρο μέσα στο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης πριν πειστώ ότι δεν έβλεπα λάθος. Τηλεφωνώντας σε έναν νομικό που ασχολείται με τέτοιες λεπτομέρειες, μου επιβεβαίωσε αυτό που υποψιαζόμουν. Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι ότι όσο και να μη θέλω να το παραδεχτώ, κάποιοι στο Μαξίμου βλέπουν το 2027 πολύ πιο μακρινό απ’ όσο νομίζαμε. Έχουμε δέκα θέματα σήμερα, από τη νομοθετική «εξαίρεση» μέχρι το ξέσπασμα Άδωνι και τις συλλήψεις για τη Marfin. Πάμε.

Η εξαίρεση που μυρίζει… τετραετία

Μέσα στις δεκάδες διατάξεις για τις στρατηγικές αγωγές (SLAPP) υπάρχει ένα άρθρο, το 89, που δύσκολα θα το πρόσεχε κανείς αν δεν του το επεσήμαιναν. Προβλέπει ότι οι περιορισμοί σε προσλήψεις και υπηρεσιακές μεταβολές κατά την προεκλογική περίοδο δεν θα ισχύουν όταν πρόκειται για τις ανάγκες της Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ, το δεύτερο εξάμηνο του 2027. Αν κατάλαβα καλά, αυτό σημαίνει ότι κάποιος στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή θεωρεί αρκετά πιθανό το ενδεχόμενο εκλογές να συμπέσουν με την Προεδρία, ώστε να θεσπίσει από τώρα «παράθυρο». Δεν είναι απόδειξη προγραμματισμένης παράτασης θητείας, αλλά είναι σίγουρα μια πινελιά που δείχνει πώς σκέφτονται. Και το χειρότερο: η διατύπωση είναι τόσο γενική που αφήνει τεράστιο περιθώριο στη διοίκηση να χαρακτηρίζει «αναγκαία για την Προεδρία» ό,τι θέλει. Ποιος θα το ελέγξει αυτό, άραγε;

Marfin: 16 χρόνια μετά, οι συλλήψεις

Δεν σας κρύβω ότι όταν έμαθα το μεσημέρι της Παρασκευής για τις συλλήψεις σχετικά με την τραγωδία της Marfin, ένιωσα ανακούφιση αλλά και μια δόση καχυποψίας. Δεκαέξι χρόνια μετά τη δολοφονία της εγκύου Αγγελικής Παπαθανασοπούλου, του Επαμεινώνδα Τσάκαλη και της Παρασκευής Ζούλια, οι συλλήψεις έγιναν -λένε αστυνομικές πηγές- κατόπιν ενός ανώνυμου email που κατονόμαζε τους υπεύθυνους. Αν αποδειχθεί ότι είναι πράγματι αυτοί, δεν υπάρχουν δικαιολογίες, μόνο η ποινή που θα κρίνει η Δικαιοσύνη. Όμως θυμάμαι καλά -και δεν είμαι ο μόνος- ότι πριν χρόνια είχαμε ξαναδεί πανηγυρισμούς για συλλήψεις υπόπτων που κατέληξαν σε φιάσκο και αθώωση το 2016. Οπότε ας κρατήσουμε μια ψύχραιμη επιφύλαξη, έστω κι αν όλοι θέλουμε επιτέλους δικαίωση.

Έβρος: Η ΝΔ χάνει έδαφος, ανεβαίνει η ΕΛ.Α.Σ.

Δημοσκόπηση που έφτασε στα χέρια μου δείχνει ανησυχητική εικόνα για τη Νέα Δημοκρατία στον Έβρο. Στην πρόθεση ψήφου η ΝΔ βγάζει 22,4%, η ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα 10,6%, η Ελπίδα της Μαρίας Καρυστιανού 9,4%, η Ελληνική Λύση 7,5% και το ΠΑΣΟΚ 7%. Στην εκτίμηση ψήφου η ΝΔ ανεβαίνει στο 32,8% αλλά η ΕΛ.Α.Σ. ακολουθεί με 15,5%. Στη δημοτικότητα, ο Χρήστος Δερμεντζόπουλος και ο Τάσος Δημοσχάκης παλεύουν για τα πρωτεία στη ΝΔ με 67% και 66% αντίστοιχα, ενώ στην ΕΛ.Α.Σ. προηγείται η Κατερίνα Μπέρδου με 54%. Η ακρίβεια παραμένει το νούμερο ένα πρόβλημα με 40%. Αν αυτά τα ποσοστά δεν ανάβουν κόκκινο λαμπάκι στο Μαξίμου, δεν ξέρω τι θα το ανάψει.

Τεκμαρτό: Κίνδυνος θάνατος για τη ΝΔ

Από φίλο που παρακολουθεί στενά το οικονομικό επιτελείο έμαθα ότι η ανησυχία για τους ελεύθερους επαγγελματίες είναι πλέον υπαρξιακή για τη ΝΔ. Από τους 400.000 επαγγελματίες αυτής της κατηγορίας, η ΝΔ είχε πάρει το 40% το 2023, γύρω στις 160.000 ψήφους. Τώρα, λόγω τεκμαρτού εισοδήματος, υποχρεωτικών POS και ψηφιακής κάρτας, το μεγαλύτερο κομμάτι κινδυνεύει να χαθεί οριστικά. Το οικονομικό επιτελείο ξεκίνησε συναντήσεις για να δει πώς αλλάζει το κλίμα, αλλά οι πληροφορίες που έχω επιμένουν πως μόνο οριακές αλλαγές μπορούν να γίνουν στο τεκμαρτό. Θα δώσουν άλλα κίνητρα, λένε. Ας δούμε αν αυτό πείθει κάποιον που βλέπει τον λογαριασμό της εφορίας.

Ο Άδωνις «το κόβει» με τον Τσίπρα -ή μήπως όχι;

Σύμφωνα με πληροφορίες που έχω, ο υπουργός Υγείας δεν σκοπεύει να επανέλθει στην πολυμερή επίθεσή του κατά του Αλέξη Τσίπρα. Θεωρεί, λένε, ότι πέτυχε τον σκοπό του και ότι αν συνεχίσει θα φανεί «εμμονικός». Ιδίως μετά τα λουλούδια που υποσχέθηκε να του στείλει ο Τσίπρας, κάτι που ο ίδιος ο Άδωνις χαρακτήρισε άκομψο. Ας κρατήσουμε όμως μια… πισινή, γιατί για τον Άδωνι μιλάμε και ξέρουμε πόσο του αρέσει η τελευταία λέξη.

Ενοχλημένος ο Άδωνις με το «κομ ιλ φο» των συναδέλφων του

Αυτό που είδα στο OPEN δεν ήταν απλή τηλεοπτική εμφάνιση, ήταν μήνυμα προς τα έσω. Ο Άδωνις Γεωργιάδης άδειασε ανοιχτά τον Παύλο Μαρινάκη, τον Γιάννη Λοβέρδο και τη Σέβη Βολουδάκη επειδή τον «άδειασαν» δημοσίως για τις δηλώσεις του κατά του Τσίπρα. «Το μόνο που μπορεί να διδαχθεί η Νέα Δημοκρατία από την Αριστερά είναι να μην αδειάζει δημοσίως κανείς κανέναν», είπε, θυμίζοντας πως ο Τσίπρας πήγε να τον κλείσει φυλακή με ψέματα. Ενδοκυβερνητικά πυρά με φόντο κάμερες, τι άλλο να πει κανείς; Η εσωκομματική ειρήνη της ΝΔ μοιάζει όλο και πιο εύθραυστη.

Καλαματιανός: Η πρώτη ρωγμή στον ΣΥΡΙΖΑ

Όπως πληροφορούμαστε, ο Διονύσης Καλαματιανός παραιτείται από γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι τυχαία κίνηση, μου λένε άνθρωποι που παρακολουθούν το εσωκομματικό σκηνικό. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ αλλάξει γραμμή απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα, ο Καλαματιανός αναμένεται να ανεξαρτητοποιηθεί. Και δεν είναι ο μόνος: μιλάμε για 12-14 βουλευτές που εξετάζουν ανεξαρτητοποίηση ή και παραίτηση. Το πάζλ της Αριστεράς συνεχίζει να διαλύεται μπροστά στα μάτια μας, κομμάτι-κομμάτι.

ΝΑΤΟ: Η Ρωσία δεν είναι πια «άμεση απειλή»

Στη Σύνοδο Κορυφής της Άγκυρας υπογράφηκε το σχέδιο «Συμμαχία 3.0» και, αν διαβάσει κανείς προσεκτικά ανάμεσα στις γραμμές, θα δει ότι η Ρωσία υποβαθμίζεται από «άμεση» σε «μακροπρόθεσμη απειλή». Καμία αναφορά στην Κίνα, παρότι οι ΗΠΑ τη θεωρούν κύρια απειλή. Και η Τουρκία πλέον χαρακτηρίζεται «στρατιωτική δύναμη» και όχι απλώς «περιφερειακή» -αλλαγή ορολογίας που δεν είναι διόλου αθώα, δεδομένου του δεύτερου μεγαλύτερου Στρατού Ξηράς του ΝΑΤΟ και της επέκτασης του τουρκικού Ναυτικού πέρα από τη Μεσόγειο. Τα δύο νέα στρατηγεία, με βάση το τουρκικό 6ο Σώμα Στρατού στα Άδανα, έχουν ήδη κλειδώσει από το 2023-2024, χωρίς αντίδραση από την Ελλάδα. Αναρωτιέμαι αν η Διακήρυξη των Αθηνών λειτούργησε ανασταλτικά σε μια δική μας πιθανή ένσταση. Ό,τι κι αν έγινε, το αποτέλεσμα είναι εδώ και μας αφορά.

Το παρασκήνιο πίσω από τις «οριακές» αλλαγές

Επιστρέφοντας στο τεκμαρτό, αξίζει να σημειωθεί η αγωνία που επικρατεί στο οικονομικό επιτελείο. Άνθρωπος που παρακολούθησε από κοντά τις πρώτες συζητήσεις μου περιέγραψε μια κυβέρνηση που ξέρει ότι χάνει έδαφος στους ελεύθερους επαγγελματίες αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτα δραστικό λόγω δημοσιονομικών δεσμεύσεων. Η λύση που εξετάζεται είναι «αντισταθμιστικά κίνητρα» -δηλαδή, μπακαλίστικα λόγια, να δώσουν κάτι αλλού για να ξεχάσουν το τεκμαρτό. Αν αυτό δουλέψει πολιτικά, θα το δούμε στις επόμενες δημοσκοπήσεις.

Η αγωνία για την Προεδρία του 2027

Κλείνοντας εκεί απ’ όπου ξεκίνησα, θέλω να επιμείνω σε κάτι: το άρθρο 89 δεν είναι απλή τεχνική λεπτομέρεια. Είναι ένδειξη ότι κάποιοι στο Μαξίμου σκέφτονται σοβαρά το ενδεχόμενο εκλογές να συμπέσουν με την Ελληνική Προεδρία, και προετοιμάζονται νομοθετικά γι’ αυτό. Το αν αυτό σημαίνει εξάντληση της τετραετίας ή απλά προληπτική νομοθέτηση, μένει να το δούμε. Πάντως, όποιος νομίζει ότι είναι σύμπτωση, ας ξαναδιαβάσει το άρθρο.

Και εδώ σταματώ για σήμερα, με την ελπίδα ότι κάποιος στο Μαξίμου θα διαβάσει αυτές τις γραμμές και θα σκεφτεί ότι η διαφάνεια δεν είναι είδος πολυτελείας. Ή μάλλον, ξέρετε τι; Ας μην ελπίζουμε και πολύ.