Μέση Ανατολή: Η ανακύκλωση της ίδιας τακτικής έχει φέρει σε αδιέξοδο τον Τραμπ – Η παγίδα του Ορμούζ και η αντοχή του Ιράν

Έξι μήνες μετά την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή, η αμερικανική στρατηγική απέναντι στην Τεχεράνη φαίνεται να βρίσκεται σε πλήρες αδιέξοδο, με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, να επιστρέφει σε μια γνώριμη τακτική απειλών και δηλώσεων περί «ολοκληρωτικής νίκης».

Παρά τις σφοδρές στρατιωτικές επιδρομές και τις προσπάθειες στραγγαλισμού της ιρανικής οικονομίας, η Ουάσινγκτον δείχνει εγκλωβισμένη σε έναν πόλεμο χωρίς σαφές σχέδιο εξόδου, σημειώνουν οι New York Times.

Δηλώσεις, απειλές και τα «Στενά του Τραμπ»

Μετά τον νέο κύκλο ανταλλαγής πυρών για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, ο Αμερικανός Πρόεδρος κάλεσε εκ νέου τον ιρανικό λαό σε εξέγερση — μια έκκληση στην οποία είχε προχωρήσει και στην αρχή του πολέμου.

Παράλληλα, με ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social, υποβάθμισε τις διαπραγματεύσεις με το Ιράν, γράφοντας: «Ποσώς με ενδιαφέρει αν υπογράψουν μια άχρηστη, για εκείνους, συμφωνία. Μου αρέσει η θέση μας τώρα πολύ περισσότερο, με σχεδόν πλήρη έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, και την οικονομία τους να καταρρέει εντελώς. Απλώς καθυστερούν το αναπόφευκτο. Πότε θα ξεσηκωθεί ο ιρανικός λαός να πολεμήσει;».

Η τοποθέτηση αυτή ακολούθησε ένα 24ωρο στο οποίο ο ίδιος πέρασε από τους ισχυρισμούς ότι το Ιράν είναι «στρατιωτικά ηττημένο» και ένα «κράτος σε παρακμή» με διαλυμένη οικονομία, στην απειλή για μια αποκαλυπτική επίθεση.

«Εάν το αποτυχημένο έθνος του Ιράν προβεί σε αντίποινα για αυτήν τη δικαιολογημένη επίθεση, θα δεχθεί ξανά χτύπημα σε πολύ σκληρότερο και υψηλότερο επίπεδο, αλλά δεν θα είναι η μεγαλύτερη επίθεση από όλες, αυτή περιμένει στο παρασκήνιο και, όταν τελειώσει, θα απομείνουν ελάχιστα από την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν!».

Την Τετάρτη, ο Τραμπ επανήλθε στα social media προτείνοντας ειρωνικά να μετονομαστεί το Ορμούζ σε «Trump Strait» (Στενά του Τραμπ).

«Έχει ξεμείνει από επιλογές»

Αναλυτές εξωτερικής πολιτικής επισημαίνουν ότι η τακτική της Ουάσινγκτον δείχνει πως ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν διαθέτει πλέον εναλλακτικές.

«Η στρατηγική είναι μια συνεχής επανάληψη των ίδιων πραγμάτων, είτε πρόκειται για ρητορική είτε για στρατιωτική δράση», δήλωσε ο Μάθιου Μπάρτλετ, Ρεπουμπλικανός στρατηγικός αναλυτής και πρώην στέλεχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

«Είναι απολύτως σοκαριστικό το πώς οι ΗΠΑ έχουν εκτεθεί για την έλλειψη σχεδίου εμπλοκής, καθώς και για την έλλειψη σχεδίου είτε για τη νίκη είτε για την έξοδο από αυτόν τον πόλεμο».

Ο Μπάρτλετ σημείωσε επίσης ότι η επιστροφή στις εκκλήσεις προς τους Ιρανούς να ανατρέψουν την κυβέρνησή τους —ένας ανεκπλήρωτος στόχος που ο ίδιος ο Τραμπ έχει παραδεχθεί ότι δεν ήταν εφικτός— υποδηλώνει απουσία πραγματικής στρατηγικής.

«Όταν φτάνεις στον πάτο», πρόσθεσε, «επιστρέφεις στην κορυφή της κλίμακας της εμπλοκής».

Ιρανικά αντίποινα και ασύμμετρος πόλεμος

Παρά τις προειδοποιήσεις Τραμπ, ότι το Ιράν θα μπορούσε να δεχτεί «πολύ πιο σκληρά» πλήγματα, η Τεχεράνη αψηφά την ρητορική αυτή, επισημαίνει το CNN, και αποδεικνύει ότι διατηρεί μοχλούς πίεσης.

Το Ιράν, ως απάντηση στις τελευταίες αμερικανικές επιθέσεις, εξαπέλυσε βαλλιστικούς πυραύλους προς την Ιορδανία και drones προς το Μπαχρέιν και το Κουβέιτ, δηλώνοντας ότι βάζει στο στόχαστρο αμερικανικά στρατιωτικά στοιχεία, ενώ συνεχίζει να πλήττει τη ναυσιπλοΐα στο Ορμούζ.

Η αμερικανική επιχείρηση έχει αναμφίβολα εξασθενήσει το Ιράν. Από τις πρώτες εβδομάδες εξουδετερώθηκαν ηγετικά στελέχη, συμπεριλαμβανομένου του ανώτατου ηγέτη, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, και αποδιοργανώθηκε το ιρανικό ναυτικό.

Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι η χώρα δεν διαθέτει πλέον αεροπορία ή νόμισμα, ο πληθωρισμός αγγίζει το 300% και η ηγεσία τελεί σε αποσύνθεση. Ωστόσο, η Τεχεράνη αποδεικνύει ότι μπορεί να προκαλέσει παγκόσμια αναταραχή.

«Οι ΗΠΑ έδειξαν τις δυνατότητές τους και ότι διαθέτουν έναν από τους πιο αποτελεσματικούς στρατούς στον κόσμο», δήλωσε ο Μάικλ Φρόμαν, πρόεδρος του Council on Foreign Relations.

«Πιστεύω ότι η πρόκληση έγκειται σε αυτόν τον ασύμμετρο πόλεμο — όπου, παρότι διαθέτουμε τον πιο αποτελεσματικό στρατό στον κόσμο, μικρότερες δυνάμεις με πολύ μικρότερες δυνατότητες, στρατηγικά τοποθετημένες, θα μπορούσαν ακόμα να προκαλέσουν καταστροφή και να μας δυσκολέψουν να επιτύχουμε το 100% των στόχων μας».

Πιέσεις ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών

Η αμερικανική διοίκηση επιχειρεί πλέον να ασκήσει οικονομική πίεση μέσω ναυτικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών και αυστηρότερων κυρώσεων.

Η στρατηγική βασίζεται στην «Οικονομική D-Day» που ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ, η οποία περιγράφηκε από τον Λευκό Οίκο ως «μια πρωτοφανής εκστρατεία αποκοπής κάθε εναπομείνασας οικονομικής γραμμής ζωής που συντηρεί την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν».

Παρ’ όλα αυτά, η Κίνα συνεχίζει να αγοράζει ιρανικό πετρέλαιο και να προμηθεύει την Τεχεράνη με τεχνολογία, ενώ ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν δεσμεύτηκε πρόσφατα για συνεχή στήριξη στο Ιράν.

Παράλληλα, ο Τραμπ δέχεται πιέσεις στο εσωτερικό λόγω των οικονομικών επιπτώσεων ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Reuters, ανώτεροι σύμβουλοι του Αμερικανού Προέδρου επιδιώκουν «ηρεμία» στον πόλεμο ώστε να περιοριστούν οι εκλογικές απώλειες των Ρεπουμπλικανών, εξετάζοντας κλιμάκωση των στρατιωτικών ενεργειών μετά την ψηφοφορία της 3ης Νοεμβρίου.

Σχολιάζοντας τις εξελίξεις, ο Κάλεντ Ελγκίντι, ανώτερος ερευνητής στο Quincy Institute for Responsible Statecraft, σημείωσε: «Μέρος του παιχνιδιού είναι ότι απλώς απευθύνεται στην εκλογική του βάση, είτε είναι αλήθεια είτε όχι. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει ιδιαίτερη στρατηγική πέρα από την προσπάθεια να επιβληθούν τα πράγματα με τη φωτιά των λέξεων».