Ελλάδα στον ΟΗΕ: Παρέμβαση για το τουρκολιβυκό μνημόνιο – «Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας δεν αλλάζει με μονομερείς αποφάσεις»

Η Ελλάδα έθεσε στον ΟΗΕ το ζήτημα της επικύρωσης του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου, κλιμακώνοντας τις αντιδράσεις της.

Κατά τις διαβουλεύσεις κεκλεισμένων των θυρών, η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, πρέσβυς Αγλαΐα Μπαλτά, έθεσε στα κράτη-μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας την επικύρωση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου του 2019 από το κοινοβούλιο της Ανατολικής Λιβύης. Η κίνηση έγινε κατόπιν εντολής του υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη.

Παρεμβαίνοντας με την εθνική της ιδιότητα, η Αγλαΐα Μπαλτά ανέδειξε τους κινδύνους που δημιουργεί για την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο η απόφαση του κοινοβουλίου της Ανατολικής Λιβύης. Η Ελλάδα ασκεί αυτόν τον μήνα την προεδρία του Συμβουλίου.

Για πρώτη φορά το θέμα συζητήθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Προηγουμένως, οι εμπλεκόμενες πλευρές είχαν ενημερώσει τον ΟΗΕ για τις θέσεις τους με επίσημες επιστολές και χάρτες, ενώ σχετικές αντιδράσεις και αλληλογραφία είχαν καταγραφεί και από χώρες της περιοχής, μεταξύ των οποίων η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Ιταλία.

Από το 2020, η Γαλλία, που είναι Μόνιμο Μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, έχει χαρακτηρίσει άκυρο το συγκεκριμένο μνημόνιο.

Κατά πληροφορίες, η Ελληνίδα Μόνιμη Αντιπρόσωπος ανέφερε πως η γεωγραφία παραμένει αμετάβλητη και πως μονομερείς αποφάσεις δεν μπορούν να επαναδιατυπώνουν το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.

Η Ελλάδα ανέφερε ότι έχει προσεγγίσει με καλή πίστη τις λιβυκές αρχές και έχει συμμετάσχει σε συνομιλίες για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.

Η κ. Μπαλτά επανέλαβε επίσης την πάγια θέση της Ελλάδας, την οποία έχει διατυπώσει και στη διετή συμμετοχή της στο Συμβούλιο Ασφαλείας: να τερματιστούν οι ξένες παρεμβάσεις στη Λιβύη. Τόνισε πως η χώρα δεν πρέπει να μετατραπεί σε πεδίο γεωπολιτικών ανταγωνισμών.

Η Ελλάδα επιβεβαίωσε εκ νέου ότι στηρίζει την ενοποίηση των θεσμών της Λιβύης και την προώθηση της πολιτικής διαδικασίας. Η Μόνιμη Αντιπρόσωπος επισήμανε, ωστόσο, ότι οι στόχοι αυτοί δεν είναι δυνατόν να επιδιώκονται εις βάρος της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων άλλων χωρών, ούτε να επιτυγχάνεται σταθερότητα στη Λιβύη με τη δημιουργία αστάθειας πέρα από τα σύνορά της.