Έζησε πριν από περίπου 3.500 χρόνια – αλλά η τεχνολογία αναδόμησης προσώπου έχει επαναφέρει στη ζωή μια γυναίκα από την ύστερη εποχή του χαλκού, τις Μυκήνες.

Η γυναίκα ήταν στα 30 της όταν τάφηκε σε ένα βασιλικό νεκροταφείο μεταξύ 16ου και 17ου αιώνα π.Χ. Η τοποθεσία αποκαλύφθηκε τη δεκαετία του 1950 στην ηπειρωτική Ελλάδα στις Μυκήνες, τη θρυλική έδρα του βασιλιά του Ομήρου Αγαμέμνονα.

Η Δρ Έμιλι Χάουζερ, η ιστορικός που ανέθεσε την ψηφιακή ανακατασκευή, είπε στον Observer : «Είναι απίστευτα μοντέρνα. Μου έκοψε την ανάσα.

«Για πρώτη φορά, κοιτάμε το πρόσωπο μιας γυναίκας από ένα βασίλειο που σχετίζεται με την Ελένη της Τροίας –η αδερφή της Ελένης, η Κλυταιμνήστρα, ήταν βασίλισσα των Μυκηνών στο θρύλο – και από όπου ο ποιητής Όμηρος φαντάστηκε τους Έλληνες του Τρωικού πολέμου. Τέτοιες ψηφιακές ανακατασκευές μας πείθουν ότι επρόκειτο για αληθινούς ανθρώπους».

Η Χάουζερ, ανώτερη λέκτορας κλασικών και αρχαίας ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ, είπε: «Είναι απίστευτα συναρπαστικό να σκεφτόμαστε ότι, για πρώτη φορά από τότε που τέθηκε κάτω από το έδαφος πριν από περισσότερα από 3.500 χρόνια, είμαστε σε θέση να κοιτάξουμε το πραγματικό πρόσωπο μιας βασιλικής γυναίκας της εποχής του Χαλκού – και είναι πραγματικά ένα χίλια όψη

«Αυτή η γυναίκα πέθανε γύρω στις αρχές της ύστερης εποχής του χαλκού, αρκετές εκατοντάδες χρόνια πριν από την υποτιθέμενη ημερομηνία του Τρωικού πολέμου».

Ένας ψηφιακός καλλιτέχνης, ο Juanjo Ortega G., ανέπτυξε το ρεαλιστικό πρόσωπο από μια ανακατασκευή από πηλό της ίδιας γυναίκας που έγινε τη δεκαετία του 1980 από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, πρωτοπόρους μιας από τις σημαντικότερες μεθόδους αναδόμησης προσώπου.

Η Χάουζερ, της οποίας το βιβλίο Mythica: A New History of Homer’s World, Through the Women Written Out of It θα δημοσιευτεί την επόμενη εβδομάδα, είπε ότι οι τεχνικές εξελίξεις στην εγκληματολογική ανθρωπολογία και την ανάλυση DNA, καθώς και τη χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα και την τρισδιάστατη ψηφιακή εκτύπωση, έχουν οδηγήσει σε δραματικές βελτιώσεις στις ανακατασκευές του αρχαίου κόσμου.

«Μπορούμε – για πρώτη φορά – να κοιτάξουμε πίσω στα μάτια του παρελθόντος».

Η γυναίκα είχε ταφεί με μια μάσκα προσώπου από ηλεκτρόμ και ένα κιτ πολεμιστών όπλων – συμπεριλαμβανομένων τριών σπαθιών που υποτίθεται ότι σχετίζονται με τον άνδρα που ήταν θαμμένος δίπλα της, αλλά τώρα πιστεύεται ότι της ανήκαν.

Η Χάουζερ είπε: «Η παραδοσιακή ιστορία είναι ότι, αν έχεις μια γυναίκα δίπλα σε έναν άντρα, πρέπει να είναι η γυναίκα του». Ομοιότητες προσώπου είχαν προηγουμένως σημειωθεί, αλλά το DNA επιβεβαίωσε ότι αυτοί ήταν αδερφοί και όχι σύζυγοι.

«Αυτή η γυναίκα θάφτηκε εκεί λόγω της γέννησής της, όχι του γάμου της. Αυτό μας λέει μια διαφορετική ιστορία για το πόσο σημαντική ήταν… Τα δεδομένα που βγαίνουν στη δημοσιότητα υποδηλώνουν ότι πολύ περισσότερα από αυτά που οι αρχαιολόγοι αποκαλούν κιτ πολεμιστών σχετίζονται με γυναίκες παρά με άνδρες σε αυτές τις ταφές της ύστερης εποχής του χαλκού, κάτι που ανατρέπει εντελώς τις υποθέσεις μας για το πώς συνδέονται οι γυναίκες με τον πόλεμο».

Πρόσθεσε ότι τα αρχαιολογικά στοιχεία και η ανάλυση DNA επέτρεπαν «στις πραγματικές γυναίκες της αρχαίας ιστορίας να βγουν από τη σκιά».

Η κατάσταση των οστών της γυναίκας υποδηλώνει ότι έπασχε από αρθρίτιδα στους σπονδύλους και τα χέρια της, ίσως «απόδειξη ότι έφτιαχνε υφαντά, μια συνηθισμένη και σωματική δραστηριότητα μεταξύ των γυναικών και κάτι που έχουμε δει την Έλεν να κάνει στην Ιλιάδα», είπε ο Χάουζερ.

“Έτσι, αυτός είναι ένας υπέροχος τρόπος για να συνδέσετε τις πραγματικές εμπειρίες των γυναικών με τους αρχαίους μύθους και ιστορίες.”