Ο Προϋπολογισμός του 2026 συμβάλλει ουσιαστικά στην ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης της πλειονότητας των εργαζομένων, απέναντι στις πιέσεις που προκάλεσε η διεθνής, ευρωπαϊκή και ελληνική κρίση του κόστους ζωής τόνισε στην καταληκτική ομιλία του επί του Κρατικού Προϋπολογισμού 2026, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης.

Όπως είπε, ο προϋπολογισμός ανήκει σε εκείνη τη γενιά που θέλει να αναλάβει την ευθύνη να ορίσει το μέλλον σε μια Ελλάδα που «μετά από δεκαπέντε χρόνια αρχικά δοκιμασιών και έπειτα ανάκαμψης, αποκτά ξανά το δικαίωμα -και την υποχρέωση- να σκέφτεται σε όρους εποχής.

Η Ελλάδα, προσέθεσε, πέτυχε δημοσιονομική σταθερότητα, ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους, αλλαγή του ενεργειακού της υποδείγματος, αλλά και την αμυντική της θωράκιση, ως αναγκαία προϋπόθεση εθνικής ασφάλειας και σταθερότητας «αν και βλέπω σήμερα και κόμματα που έχουν κυβερνήσει να λένε ότι δεν θα ψηφίσουν τις αμυντικές δαπάνες του προϋπολογισμού. Και αυτό νομίζω ότι μιλάει από μόνο του» είπε ο κ. Πιερρακάκης.

Σύμφωνα με τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, ο Προϋπολογισμός του 2026 αποτυπώνει με σαφήνεια την εικόνα μιας οικονομίας που έχει αφήσει πίσω της την αβεβαιότητα και βαδίζει πλέον σε τροχιά σταθερής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, με ρυθμούς που υπερβαίνουν συστηματικά τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. «Η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται με ρυθμό 2,2% το 2025 και 2,4% το 2026, σε μια περίοδο που η Ευρωζώνη κινείται αισθητά χαμηλότερα.

Την ίδια στιγμή, ο πληθωρισμός αποκλιμακώνεται, από 2,6% το 2025 σε 2,2% το 2026, συμβάλλοντας στη σταδιακή ομαλοποίηση του κόστους ζωής. Οι επενδύσεις καταγράφουν ιστορικά υψηλές επιδόσεις, με ισχυρή δυναμική και προοπτική να φτάσουν το 17,7% του ΑΕΠ το 2026, καλύπτοντας ένα χρόνιο κενό σε σχέση με την Ευρώπη και επιβεβαιώνοντας ότι η Ελλάδα γίνεται ξανά χώρα παραγωγής, και όχι μόνο κατανάλωσης. Η ίδια εικόνα αποτυπώνεται και στην αγορά εργασίας, όπου η ανεργία υποχωρεί στο 8,6% το 2026, στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2008» τόνισε χειροκροτούμενος από τους βουλευτές της συμπολίτευσης, ο κ. Πιερρακάκης. Σημείωσε επίσης ότι την περίοδο 2026-2029, οι εξαγωγές θα αυξάνονται με μέσο ετήσιο ρυθμό 4,5%, ενώ ο ρυθμός αύξησης των εισαγωγών θα επιβραδυνθεί σημαντικά. «Πρόκειται για μια εξέλιξη που βελτιώνει το ισοζύγιο πληρωμών και αποτυπώνει τον σταδιακά πιο εξωστρεφή προσανατολισμό της ελληνικής παραγωγικής βάσης».

Οι αγρότες αξίζουν τον σεβασμό μας

Αναφερόμενος στα πλεονάσματα που κατευθύνονται στην κοινωνία, ο κ. Πιερρακάκης είπε ότι «οι αγρότες αξίζουν το σεβασμό μας, ακόμη και όταν δεν συμφωνούμε σε όλα τα αιτήματα και όλα τα επιχειρήματα. Ξέρουμε ότι πίσω από κάθε διεκδίκηση υπάρχει μόχθος, αβεβαιότητα και ευθύνη και θα βρούνε την στήριξη μας, στο πλαίσιο των οικονομικών δυνατοτήτων του κράτους».

Μεταξύ των μέτρων που έχουν ήδη ληφθεί και υλποιούνται, ανέφερε ότι από την 1η Απριλίου 2026 αυξάνεται περαιτέρω ο κατώτατος μισθός, γεγονός που θα συμπαρασύρει προς τα πάνω το επίδομα ανεργίας, το επίδομα μητρότητας, τα επιδόματα τριετιών και την αμοιβή των υπερωριών. Παράλληλα, λόγω της αύξησης του κατώτατου μισθού, αυξάνονται αναλόγως και οι αποδοχές στο σύνολο του δημόσιου τομέα. Από την 1η Απριλίου 2027 ο κατώτατος μισθός θα αυξηθεί περαιτέρω και θα φτάσει τα 950 ευρώ, που αντιστοιχεί σε συνολική αύξηση 46% σε σχέση με το 2021, όταν ανερχόταν στα 650 ευρώ.

Όσο για την κριτική των κομμάτων της αντιπολίτευσης σχετικά με τους έμμεσους φόρους είπε ότι η κυβέρνηση προτιμά τα χρήματα να πάνε απευθείας στους πολίτες παρά να διαμεσολαβηθούν, ενώ για το κόστος των μέτρων που προτείνει το ΠΑΣΟΚ είπε ότι ανέρχεται στα 4 δισ. και του ΣΥΡΙΖΑ ΣΥΡΙΖΑ στα 6 δισ. «Τα έχετε πάνω σας; Πρέπει να μας πείτε ποιους, πότε, και πώς θα τους φορολογήσετε, και δεν το έχετε κάνει» είπε ο κ. Πιερρακάκης.

Ο υπουργός είπε ακόμα ότι πέραν της άμεσης στήριξης της κοινωνίας και της αποκατάστασης της αγοραστικής δύναμης, εξίσου σημαντικό μέρος των πλεονασμάτων, διοχετεύεται στην ισχυροποίηση των δημοσίων οικονομικών μέσω της πρόωρης αποπληρωμής του δημόσιου χρέους: «Η χώρα επιτυγχάνει τη μεγαλύτερη και ταχύτερη αποκλιμάκωση χρέους σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Από το 154,2% του ΑΕΠ το 2024, το δημόσιο χρέος υποχωρεί στο 145,9% το 2025, στο 138,2% το 2026, με προοπτική να βρεθεί κάτω από το όριο του 120% το 2029». […] Με την πλήρη αποπληρωμή έως το 2030, η Ελλάδα θα απαλλαγεί από περίπου 800 εκατομμύρια ευρώ ετησίως σε τόκους την περίοδο 2031-2040. Η συστηματική μείωση του δημόσιου χρέους αποτελεί βασικό λόγο για τον οποίο η ελληνική οικονομία αναβαθμίζεται διαρκώς» είπε ο κ. Πιερρακάκης και συμπλήρωσε ότι «η ισχυροποίηση των δημοσίων οικονομικών σήμερα αποτελεί την αφετηρία για την ευημερία και την κοινωνική συνοχή του αύριο. Είναι ταυτόχρονα εγγύηση ότι η επόμενη γενιά δεν θα εγκλωβιστεί ξανά σε φαύλους κύκλους που οδήγησαν στην κρίση του πρόσφατου παρελθόντος. Είναι η εντολή που έχει λάβει ο πρωθυπουργός και εμείς να μην περάσουμε ξανά τον λογαριασμό στην επόμενη γενιά».

Ειδικότερα για το ιδιωτικό χρέους που «το ανέφερε ο κύριος Ανδρουλάκης σαν να καταπίνει τη χώρα» είπε ότι «αν ανατρέξει κανείς στους αριθμούς, το ληξιπρόθεσμο ιδιωτικό χρέος έχει μειωθεί, από το 70% του ΑΕΠ, στο 58% του ενώ τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια το 2019 ήταν όσα και τα εξυπηρετούμενα. Αυτή τη στιγμή τα εξυπηρετούμενα είναι υπερδιπλάσια. Είμαστε σε πολύ θετική διαδρομή. Είναι εντελώς αναντίστοιχη με το λεξιλόγιο που χρησιμοποίησε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης».

Σχετικά με την αξιοπιστία της χώρας, ανέφερε ως παράδειγμα την ένταξη του Χρηματιστηρίου Αθηνών στο δίκτυο της Euronext, η οποία «αποτυπώνει με σαφήνεια τη στρατηγική αναβάθμιση της Ελλάδας. Πρόκειται για μια εξέλιξη που ενισχύει τη ρευστότητα, ανοίγει νέες πηγές κεφαλαίων και εντάσσει τη χώρα στον πυρήνα της ευρωπαϊκής χρηματοοικονομικής αρχιτεκτονικής».

Για το «τέλος» του Ταμείου Ανάκαμψης είπε ότι «δεν σηματοδοτεί το τέλος της ανάπτυξης στη χώρα. Αντίθετα, βρισκόμαστε σε μια μετάβαση: από μια έκτακτη φάση επιτάχυνσης, που αντιπροσώπευσαν οι πόροι του Ταμείου, σε μια πιο ώριμη, πιο σταθερή και πιο βιώσιμη αναπτυξιακή πορεία. Αν συγκρίνετε, τα νούμερα που έχει ο πολυετής δημοσιονομικός προγραμματισμός, με τα νούμερα που έχει το μεσοπρόθεσμο, ένα χρόνο πριν, θα διαπιστώσετε ότι τα επόμενα χρόνια είμαστε μισή μονάδα πάνω σε σχέση με πριν. Τι δείχνει αυτό; Δείχνει ότι όλα είναι στο χέρι μας. Η πρόβλεψη του ρυθμού ανάπτυξης για το 2026, θα ήταν 1,8% εάν δεν είχανε υπάρξει οι ανακοινώσεις του πρωθυπουργού στην ΔΕΘ . Πρόσθεσαν ένα έξτρα 0,6%. Και εδώ είναι το ζουμί όλης της υπόθεσης. Τα χρήματα δεν υπάρχουν. Γεννιούνται. Η ανάπτυξη γεννιέται. Και η δουλειά μιας κυβέρνησης είναι με μεταρρυθμίσεις, με αλλαγές, να γεννήσει αυτή την ανάπτυξη, να δράσει ως καταλύτης της, να φέρει επενδύσεις και να μεγαλώσει το αποτύπωμα αυτών των αριθμών. Και μπορεί. Το κάναμε ήδη και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε και τα επόμενα χρόνια».

Σημείωσε ακόμη, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, ότι οι επενδύσεις αυξάνονται με αποτέλεσμα, το 2029 να ανέλθουν στα 51,7 δισεκατομμύρια ευρώ, «με καθαρή υπεροχή των ιδιωτικών επενδύσεων». «Οι επενδύσεις θα παραμείνουν υψηλές έως το 2030 και θα συνεχίσουν να αυξάνονται, συμβάλλοντας στην υπεραναπλήρωση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και στη διατήρηση μιας σταθερής αναπτυξιακής δυναμικής για την ελληνική οικονομία» υπογράμμισε ο κ. Πιερρακάκης.

Καταλήγοντας, είπε ότι η πολιτική είναι δημιουργία, που προϋποθέτει τριβή και αντιπαράθεση αντίθετων δυνάμεων. «Στη Βουλή υπήρξε και υπάρχει αντιπαράθεση, υπήρξαν όμως και πολλές συγκλίσεις που οφείλουμε να αναγνωρίσουμε, ωστόσο ακούσαμε ακόμα και ευχές αποτυχίας, ακόμα και σε θέματα που αφορούν τη χώρα. Έτυχε και να ακούσω και μία προσωπικά. Απαντώ ότι, σε θέματα που αφορούν τη χώρα η αποτυχία δεν είναι επιλογή. Αυτό υπερβαίνει μία παράταξη ένα κόμμα, και αυτό είναι αυτό που μας διαφοροποιεί εντέλει..»

«Αυτός ο προϋπολογισμός δεν υπόσχεται ότι όλα θα πάνε καλά. Καταγράφει όμως κάτι πιο δεσμευτικό: ότι η χώρα επέλεξε τη συνέχεια αντί για την υπονόμευση, τη διάρκεια αντί για τον καιροσκοπισμό, τη σοβαρότητα αντί για την ευκολία. Και αν στο μέλλον αναζητηθεί πότε η Ελλάδα σταμάτησε να αντιμετωπίζει το κράτος ως μηχανισμό βραχυπρόθεσμων επιλογών και άρχισε να το αντιμετωπίζει ως μακρόπνοο συλλογικό εγχείρημα, η απάντηση δεν θα βρίσκεται σε μια εξαγγελία. Θα βρίσκεται σε αυτόν τον προϋπολογισμό. Σε κείμενα που δεν γράφτηκαν για μια χρονιά, αλλά για να ορίσουν τις συντεταγμένες μιας ολόκληρης εποχής».