Η πράσινη βιτρίνα και ο μικρός ελληνικός στόλος στην Ευρώπη

Οι πράσινες κυβερνητικές εξαγγελίες έχουν ένα άβολο χαρακτηριστικό: μπορούν να μετρηθούν. Στην ηλεκτροκίνηση, λοιπόν, το ελληνικό αποτέλεσμα δεν προσφέρεται για πανηγυρικούς. Με 75.287 αμιγώς ηλεκτρικά και επαναφορτιζόμενα υβριδικά επιβατικά, η Ελλάδα καταλαμβάνει τη 17η θέση στην ΕΕ. Άλλο η φιλοδοξία της μετάβασης, άλλο τα αυτοκίνητα που πράγματι κυκλοφορούν.

Ο πιο αποκαλυπτικός καθρέφτης δεν είναι κάποιος ευρωπαϊκός γίγαντας, αλλά η πληθυσμιακά συγκρίσιμη Πορτογαλία: 410.595 οχήματα, σχεδόν 5,5 φορές όσα εδώ. Η Ουγγαρία, επίσης με συγκρίσιμο πληθυσμό, μετρά 118.825, περίπου 58% περισσότερα. Ακόμη και η Ρουμανία προηγείται, με 89.978, αν και εκεί χρειάζεται η υποσημείωση του αισθητά μεγαλύτερου πληθυσμού.

Σε ευρωπαϊκό σύνολο σχεδόν 14,8 εκατομμυρίων τέτοιων αυτοκινήτων, το ελληνικό μερίδιο περιορίζεται στο 0,51%, αισθητά κάτω από το πληθυσμιακό βάρος της χώρας στην Ένωση. Η Γερμανία διαθέτει 3,63 εκατομμύρια, η Γαλλία 2,82 εκατομμύρια και η Ολλανδία 1,39 εκατομμύρια. Η σχετικά μικρή Δανία ξεπερνά τα 832.000: χρήσιμη υπενθύμιση ότι το μέγεθος μιας χώρας δεν εξηγεί τα πάντα.

Το ζήτημα, βέβαια, δεν αφορά μόνο τους ρύπους ούτε κάποια πράσινη διακόσμηση της κυβερνητικής εικόνας. Αφορά και την ενεργειακή ασφάλεια: λιγότερη κατανάλωση πετρελαίου σημαίνει μικρότερη έκθεση στα σκαμπανεβάσματα των διεθνών τιμών.

Ο ελληνικός στόλος εκτιμάται ότι εξοικονομεί ετησίως 175.300 βαρέλια ισοδυνάμου πετρελαίου, αξίας περίπου 17,5 εκατομμυρίων δολαρίων. Αυτή είναι η 20ή επίδοση στην Ένωση και αντιστοιχεί μόλις στο 0,27% της συνολικής ευρωπαϊκής εξοικονόμησης.

Οι αριθμοί δεν εξηγούν από μόνοι τους όλες τις αιτίες της υστέρησης. Θέτουν, όμως, ένα απολύτως συγκεκριμένο τεστ κυβερνητικής αποτελεσματικότητας: πότε η πράσινη φιλοδοξία θα αποκτήσει και ανάλογο στόλο;