Σέριφος: Τα στρέμματα του Καρώνη δεν γίνονται αυτόματα άδειες

Άλλο να αποκτάς γη και άλλο να μπορείς να χτίσεις όσα σχεδιάζεις. Αυτή τη διαφορά φαίνεται πως συναντά ο Χάρης Καρώνης στη Σέριφο, όπου η αξιοποίηση των παλιών μεταλλείων, κατά πληροφορίες, προσκρούει σε εμπόδια περισσότερα από τα αναμενόμενα. Το μέγεθος της ιδιοκτησίας δεν εξασφαλίζει, όπως φαίνεται, αντίστοιχο εύρος οικοδομικών δυνατοτήτων.

Ο ιδρυτής της Viva είχε αποκτήσει περίπου 2.600 στρέμματα μέσω της ιστορικής εταιρείας Μεταλλείων Σερίφου και Σπηλιαζέζης. Η έκταση ανήκε προηγουμένως στην οικογένεια Αγγελόπουλου. Ωστόσο, άνθρωποι που γνωρίζουν την υπόθεση μεταφέρουν ότι τα περιθώρια δόμησης προκύπτουν αισθητά στενότερα από εκείνα που προϋπέθετε ο αρχικός σχεδιασμός.

Το αυστηρότερο χωροταξικό πλαίσιο που διαμορφώνεται για νησιά όπως η Σέριφος, μαζί με την ιστορική και περιβαλλοντική σημασία της περιοχής, δυσκολεύει τις μεγάλης κλίμακας τουριστικές ή οικιστικές αναπτύξεις. Η μεταλλευτική κληρονομιά δεν είναι διακοσμητική υποσημείωση στο επενδυτικό σχέδιο· αποτελεί ουσιαστική παράμετρο για το τι μπορεί να γίνει εκεί.

Υπάρχει, επιπλέον, η τοπική κοινωνία, που είχε αντιδράσει μόλις έγιναν γνωστές οι προθέσεις αξιοποίησης. Οι δημόσιες διαφωνίες είχαν αγγίξει το ιδιοκτησιακό καθεστώς επιμέρους εκτάσεων, τη δυνατότητα πρόσβασης σε δρόμους και παραλίες και την προστασία των μεταλλευτικών καταλοίπων. Πρόκειται για διαφορετικά ζητήματα που δεν εξαφανίζονται επειδή συγκεντρώθηκαν πολλά στρέμματα σε μία ιδιοκτησία. Στη Σέριφο, το ζητούμενο παραμένει τι επιτρέπεται να αξιοποιηθεί — όχι πόσο εντυπωσιακό ακούγεται το σχέδιο.