Πράσινα δάνεια 5 δισ. και ευρωπαϊκός λογαριασμός με αιχμές

Όταν έχεις 5 δισ. ευρώ σε βιώσιμες χρηματοδοτήσεις, η κριτική σου στην ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική δύσκολα απορρίπτεται ως αλλεργία στην πράσινη μετάβαση. Η Τράπεζα Πειραιώς έχει εντάξει τη βιωσιμότητα στην αποτίμηση κινδύνων, στις αποφάσεις διάθεσης κεφαλαίων και στις σχέσεις με την πελατεία της. Ακριβώς γι’ αυτό, οι αιχμές του Θοδωρή Τζούρου έχουν πρόσθετο βάρος.

Ο επικεφαλής του Corporate & Investment Banking του ομίλου μίλησε στην Αθήνα, στο UNEP FI Mediterranean Forum 2026, που συνδιοργάνωσαν αυτή την εβδομάδα η τράπεζα και η χρηματοοικονομική πρωτοβουλία του περιβαλλοντικού προγράμματος του ΟΗΕ. Με εκπροσώπους τραπεζών, επιχειρήσεων, επενδυτές και ειδικούς παρόντες, περιέγραψε μια μετάβαση που επιβαρύνει την ανταγωνιστικότητα και διατηρεί την Ευρώπη ευάλωτη στις διεθνείς ενεργειακές τιμές.

Κατά τον ίδιο, η ευρωπαϊκή συνταγή συνδύασε χρεώσεις για τις εκπομπές, αποσύρσεις λιγνιτικών μονάδων δίχως επαρκή αναπλήρωση ισχύος και επενδυτικούς φραγμούς σε άλλες ενεργειακές επιλογές. Επικαλέστηκε τις απαγορεύσεις της υδραυλικής ρωγμάτωσης για σχιστολιθικό αέριο σε Γαλλία, Γερμανία, Πολωνία και Ιταλία, αλλά και τα εμπόδια στη χρηματοδότηση τέτοιων έργων από τράπεζες, περιλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Θύμισε επίσης ότι το Ταμείο Ανάκαμψης δεν χρηματοδότησε έρευνες και παραγωγή φυσικού αερίου.

Ο λογαριασμός, υποστήριξε, φαίνεται στα λουκέτα μονάδων τσιμέντου, χάλυβα, αλουμινίου και λιπασμάτων. Για τα διυλιστήρια έδωσε συγκεκριμένο μέτρο: 35 κλεισίματα σε σύνολο 100 που λειτουργούσαν την περασμένη δεκαετία, αποδίδοντάς τα εν μέρει στις επιβαρύνσεις άνθρακα και στους κανονισμούς.

Στο στόχαστρο έβαλε και τον μηχανισμό CBAM, επικρίνοντας την άνιση κάλυψη των παραγωγικών σταδίων σε βασικά υλικά. Το ερώτημα που αφήνει η παρέμβασή του είναι μάλλον άβολο: πόσο επιτυχημένη θεωρείται μια μετάβαση όταν η βιομηχανία δυσκολεύεται να πληρώσει τον δρόμο προς αυτήν;