Ο Σαμαράς, ο Κασιδιάρης και το τάιμινγκ που δεν είναι τυχαίο

Δεν προσπερνά την ερώτηση, δεν την αδειάζει, αλλά και δεν λέει ό,τι θα περίμενε κανείς. Ο πρώην υφυπουργός Ανάπτυξης Θανάσης Σκορδάς, από τους πλέον γνωστούς του στενού περιβάλλοντος του Σαμαρά, επιλέγει να σχολιάσει ανοιχτά τη συγκυρία της αποφυλάκισης του καταδικασμένου χρυσαυγίτη Ηλία Κασιδιάρη, λέγοντας ευθέως πως «έχει τη σημασία της». Καμία λέξη παραπάνω, αλλά και καμία λιγότερη.

Στο ερώτημα των μετεκλογικών συνεργασιών του υπό συγκρότηση φορέα του Σαμαρά, ο Σκορδάς προσπαθεί να δώσει πολιτικό, όχι αριθμητικό, περιεχόμενο: «δεν πιστεύω σε συνεργασίες για να μοιραστεί η εξουσία», λέει, «πιστεύω σε συνεργασίες που υπηρετούν συγκεκριμένη πολιτική». Ερμηνεύστε το όπως θέλετε — στα πηγαδάκια ήδη το ερμηνεύουν.

Δεν λείπουν και τα βέλη προς το Μαξίμου, με αιχμή στη διαχείριση της ακρίβειας: κατηγορεί την κυβέρνηση ότι κρύβεται πίσω από τις Βρυξέλλες για να αποφύγει τη μείωση του ΕΦΚ, ενώ μιλά για «συμφωνίες κυρίων» αντί για πραγματική οικονομική πολιτική. Και δεν ξεχνά τη «βιαστική απολιγνιτοποίηση» της προηγούμενης περιόδου, σαν υπενθύμιση ότι το «κόμμα Σαμαρά» θα έχει και ενεργειακό αφήγημα.

Για το πότε θα ανοίξει η αυλαία, ο Σκορδάς προτιμά να μιλήσει για «ανάγκη» παρά για «timing»: η κοινωνία, λέει, ζητά να ξαναμιλήσει η πολιτική για παραγωγή, θεσμούς και οικογένεια. Μένει να δούμε αν αυτή η «ανάγκη» θα μετρηθεί σε ψήφους ή απλά σε τίτλους εφημερίδων.