Νύχτα, αλιευτικό νομοσχέδιο και ΟΠΕΚΕΠΕ: η μέθοδος συνεχίζεται

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει μια πάγια συνήθεια όταν κάτι την ενοχλεί: το θάβει βαθιά, σε ώρες που κανείς δεν κοιτάζει, μέσα σε νομοσχέδια που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με το αντικείμενο. Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται από τα καύσιμα ως τα «λαμόγια», με αποτέλεσμα οι πολίτες να πληρώνουν διπλό τίμημα: πρώτα στην τσέπη, μετά στην εμπιστοσύνη.

Ο λογαριασμός της ενέργειας

Στο μέτωπο των καυσίμων και της ενέργειας, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και οι συνεργάτες του παρουσιάζονται ως δέσμιοι των διεθνών εξελίξεων, σαν να μην ήξεραν ότι ενεργειακές κρίσεις διαδέχονται η μία την άλλη από τη δεκαετία του ’70. Το ερώτημα που μένει αναπάντητο είναι τι έκανε η κυβέρνηση από το 2019 για να μη ξεφύγει ο λογαριασμός: κράτησε ψηλά τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης και τον ΦΠΑ για περισσότερα φορολογικά έσοδα, έθαψε τον λιγνίτη δημιουργώντας εξάρτηση από ακριβό εισαγόμενο φυσικό αέριο, δεν προώθησε καθόλου την ηλεκτροκίνηση κρατώντας μας στον πάτο της ΕΕ-27, απελευθέρωσε την αγορά ενέργειας μετατρέποντας τη μερικώς ιδιωτικοποιημένη ΔΕΗ σε κομμάτι ενός ενεργειακού καρτέλ, και επιβράδυνε τις ΑΠΕ διατηρώντας την κυριαρχία του φυσικού αερίου στην τιμολόγηση. Σε αυτά προστίθεται και η στήριξη στον «φίλο Μπίμπι» Νετανιάχου, που αποθρασύνθηκε από την ασυλία που του χάρισαν ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, με τα στενά του Ορμούζ και τους Χούθι της Υεμένης να μπαίνουν πλέον στον προϋπολογισμό κάθε ελληνικού νοικοκυριού.

Η νυχτερινή τροπολογία

Ενώ λοιπόν όλοι μιλούν για ακρίβεια, στα πηγαδάκια της Βουλής κυκλοφορεί κάτι πολύ πιο συγκεκριμένο: μια τροπολογία που φέρεται να κατατέθηκε μέσα σε νομοσχέδιο για την αλιεία και να αφορά, εντελώς ασύνδετα, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Αν επαληθεύεται αυτό που περιγράφεται, μιλάμε για νομοθετική «λευκή επιταγή» σε όσους δήλωσαν ανύπαρκτα βοσκοτόπια για να καρπωθούν ενωσιακές επιδοτήσεις, αλλά και σε υπαλλήλους που φέρονται εμπλεκόμενοι στο σκάνδαλο. Το ίδιο θέμα αναδεικνύει και ο τομεάρχης αγροτικής ανάπτυξης της Ελληνικής Λύσης, όπως σημειώνει καυστικά ο Θωμάς Μόσχος.

Η αιχμή του Μόσχου δεν είναι τυχαία: την ώρα που η κοινή γνώμη είναι απορροφημένη από την ακρίβεια και το έγκλημα στην Καρνεάδου, η κυβέρνηση επιλέγει να περάσει «στα ψιλά» μια ρύθμιση που αφορά έναν από τους μεγαλύτερους σκανδαλισμούς διαχείρισης ενωσιακών κονδυλίων των τελευταίων ετών.

Το συμπέρασμα βγαίνει μόνο του: όποιος περιμένει από την κυβέρνηση Μητσοτάκη διαφάνεια στα ευαίσθητα θέματα, ας μελετήσει πρώτα τις ώρες κατάθεσης των τροπολογιών της. Το ένστικτο της πολιτικής αυτοσυντήρησης, όπως και στο ενεργειακό, φαίνεται να λειτουργεί μόνο προς μία κατεύθυνση — αυτή της συγκάλυψης.