Ο Άδωνις, η πρέσβειρα και το «άγχος» για τη διπλωματία που δεν διεξάγεται στο Μαξίμου

Στα παραπολιτικά κρησφύγετα κυκλοφορεί ένα ανέκδοτο που, πίσω από το χαμόγελο, λέει πολύ περισσότερα απ’ όσα φαίνονται. Η νέα πρέσβειρα του Ισραήλ στην Αθήνα, Πνινάτ Γιανάι, συναντήθηκε προχθές με τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη και του εξομολογήθηκε, λέγεται, ότι «έχει άγχος μαζί του». Εκείνος, με το γνωστό του ύφος, ρώτησε αμέσως «γιατί μαζί μου;». Η απάντηση ήταν κολακευτική αλλά αποκαλυπτική: φοβάται μήπως κάποια μέρα την ανακαλέσουν από την Ιερουσαλήμ με το σκεπτικό ότι δεν χρειάζεται πρέσβειρα στην Αθήνα, αφού υπάρχει ήδη ο Άδωνις.

Ποιος κάνει τη διπλωματία

Πίσω από την ευγενική υπερβολή κρύβεται ένα ερώτημα που δεν είναι καθόλου αστείο: γιατί η σταθερή φιλοϊσραηλινή γραμμή της Ελλάδας φαίνεται να ταυτίζεται περισσότερο με το πρόσωπο του Άδωνι Γεωργιάδη παρά με τους θεσμικούς αρμόδιους της εξωτερικής πολιτικής. Ο υπουργός Υγείας δεν έχει, τυπικά, καμία σχέση με τον χειρισμό των διμερών σχέσεων με το Ισραήλ. Κι όμως, το «αστείο» της πρέσβειρας τον τοποθετεί, εν είδει φιλοφρόνησης, ως τον de facto εγγυητή της σχέσης — κάτι που λέει πολλά για το πώς αντιλαμβάνεται η ισραηλινή πλευρά τις ισορροπίες στην ελληνική κυβέρνηση.

Χαμόγελα μπροστά, αμηχανία πίσω

Το ανέκδοτο ίσως να ειπώθηκε στα αστεία, αλλά αποτυπώνει με τον πιο κομψό τρόπο μια πραγματικότητα που το Μαξίμου προσπαθεί να διαχειριστεί με προσοχή: η ελληνοϊσραηλινή σχέση βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί, ανάμεσα σε στρατηγικές συμφωνίες ενέργειας και αμυντικής συνεργασίας από τη μία, και στην ευαισθησία της ελληνικής κοινής γνώμης απέναντι στη Γάζα από την άλλη. Σε αυτό το σκηνικό, η δημόσια εικόνα «σταθερής φιλίας» χτίζεται πρόσωπο με πρόσωπο, με αβρότητες σε ιδιωτικές συναντήσεις, ενώ η επίσημη ελληνική εξωτερική πολιτική προσπαθεί να μην εκτεθεί περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται.

Το αν ο Άδωνις είναι όντως ο ανεπίσημος πρέσβης του Ισραήλ στην Αθήνα ή απλά ο πιο πρόσχαρος συνομιλητής της κυρίας Γιανάι, μάλλον δεν έχει και τόση σημασία. Σημασία έχει ότι, ενόσω η κυβέρνηση προσπαθεί να διατηρήσει ισορροπίες σε ένα εξαιρετικά ευαίσθητο ζήτημα, η πιο ξεκάθαρη πολιτική δήλωση φιλίας προήλθε από ένα ανέκδοτο σε παρασκήνιο συνάντησης — όχι από επίσημο ανακοινωθέν.