Το ΣτΕ ακύρωσε τρεις Νομικές Σχολές, το Μαξίμου βρήκε… ανακοίνωση

Το εγχείρημα των ιδιωτικών πανεπιστημίων, καμάρι της κυβερνητικής αφήγησης περί εκσυγχρονισμού, δέχτηκε ένα ακόμη χτύπημα από τη δικαιοσύνη — και μάλιστα ηχηρό. Το Γ΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, σε επταμελή σύνθεση, με τις αποφάσεις 1167/2026 έως 1172/2026, ακύρωσε τις άδειες εγκατάστασης και λειτουργίας τριών Νομικών Προσώπων Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης, μαζί με τις πράξεις πιστοποίησης των προγραμμάτων σπουδών τους. Το θέμα δεν έμεινε στα καθ’ ημάς: έγινε ευρύτερα γνωστό και στον αγγλοσαξωνικό ακαδημαϊκό κόσμο, εκεί δηλαδή όπου το υπουργείο Παιδείας του Κυριάκου Πιερρακάκη ήθελε να δείξει ότι η Ελλάδα μπήκε επιτέλους στον χάρτη των διεθνών συνεργασιών.

Σπεύδοντας να μη λογοδοτήσει

Το αστείο —αν δεν ήταν τραγικό για εκατοντάδες οικογένειες— είναι η ταχύτητα αντίδρασης του υπουργείου. Πριν στεγνώσει το μελάνι των αποφάσεων, πριν καν ενημερωθεί επισήμως για τους λόγους που οδήγησαν το ΣτΕ στην ακύρωση, το υπουργείο έσπευσε να δηλώσει γενικόλογα πως δεν θα χαθεί το ακαδημαϊκό έτος για κανέναν φοιτητή. Ωραία διαβεβαίωση, μόνο που δεν συνοδεύεται από καμία συγκεκριμένη λύση για τη συνέχιση των σπουδών των φοιτητών στα τρία ΝΠΠΕ που έχασαν την άδειά τους. Ανακοίνωση χωρίς περιεχόμενο, δηλαδή, στο πρότυπο που έχει γίνει σήμα κατατεθέν όποτε προκύπτει δυσάρεστη δικαστική εξέλιξη.

Προχειρότητα με συνέχεια

Η δικαστική εξέλιξη, όπως σημειώνει η επίτιμη αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΛ.ΑΣ. Βιργινία Σακελλαροπούλου, ανέδειξε προχειρότητα στη διαδικασία αδειοδότησης των τριών ιδρυμάτων — πλημμέλειες που στοίχισαν τελικά την ακύρωση αδειών και πιστοποιήσεων. Το πρόβλημα, όμως, δεν σταμάτησε εκεί: η ίδια προχειρότητα, κατά την ανάλυσή της, συνεχίστηκε και μετά την έκδοση των αποφάσεων, με το υπουργείο να αντιμετωπίζει με εντυπωσιακή ελαφρότητα τη διαχείριση των συνεπειών, και κυρίως την τύχη της φοίτησης εκατοντάδων νέων ανθρώπων.

Το ζήτημα, βεβαίως, πρέπει να λυθεί — και οι φοιτητές, οι μόνοι αθώοι σε αυτή την ιστορία, δικαιούνται μια λύση νομικά στέρεη, όχι επισφαλή μπαλωματική. Το ερώτημα είναι πόσες ακόμη δικαστικές αποφάσεις θα χρειαστούν για να καταλάβει το Μαξίμου ότι τα «ιδιωτικά πανεπιστήμια» χτίστηκαν πάνω σε βιασύνη πολιτικής προπαγάνδας παρά σε νομική επάρκεια.