Ο Σέρμπος έφυγε, τα «ήρεμα νερά» θόλωσαν

Δεν χρειάστηκε δελτίο Τύπου με φανφάρες, ένα ΦΕΚ της 21ης Αυγούστου αρκούσε για να καταγράψει την αποχώρηση του Σωτήρη Σέρμπου από τη θέση συμβούλου εξωτερικής πολιτικής του πρωθυπουργού. Στα πηγαδάκια όμως κανείς δεν το διάβασε ως απλή διοικητική λεπτομέρεια. Η έξοδος ενός αναπληρωτή καθηγητή Διεθνούς Πολιτικής, ακριβώς τη στιγμή που η στρατηγική των «ήρεμων νερών» δείχνει να βουλιάζει υπό το βάρος της τουρκικής κλιμάκωσης, μιλάει από μόνη της.

Το ερώτημα που κυκλοφορεί επίμονα είναι πότε ξεκίνησε στην πραγματικότητα αυτό το «διαζύγιο». Και η απάντηση φαίνεται πως δεν έχει καμία σχέση με τον Αύγουστο. Πάει πίσω, σε μια στιγμή που ο κ. Σέρμπος, με την επιστημονική του ιδιότητα, τόλμησε να χαρακτηρίσει «απερίσκεπτες» τις ενέργειες του Ντόναλντ Τραμπ στο Ιράν. Η απάντηση του Μαξίμου ήρθε άμεσα, μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, που έσπευσε να τον διαχωρίσει δημόσια από την επίσημη γραμμή. Η γνωστή… ευαισθησία της κυβέρνησης απέναντι σε οτιδήποτε θα μπορούσε να ενοχλήσει τον Λευκό Οίκο δεν χωράει, φαίνεται, ούτε ακαδημαϊκή ανάλυση.

Η πορεία του ίδιου του Σέρμπου, από σύμβουλο του Νίκου Ανδρουλάκη στο ΠΑΣΟΚ έως τη μετακόμισή του στη ΝΔ το 2024, δείχνει ένα σύστημα που προσλαμβάνει πρόσωπα από αλλού κυρίως για την επικοινωνιακή τους αξία, αλλά δυσκολεύεται να ανεχθεί οποιαδήποτε πραγματική διαφωνία όταν αυτή εμφανιστεί.

Το αποτέλεσμα είναι ένας πρωθυπουργικός κύκλος που συρρικνώνεται και ομογενοποιείται, ακριβώς τη στιγμή που η διεθνής συγκυρία θα απαιτούσε περισσότερες, όχι λιγότερες, φωνές. Άπαντες κατάλαβαν το μήνυμα: στο Μαξίμου προτιμούν έναν υπάκουο συνεργάτη από έναν ενοχλητικά ρεαλιστή αναλυτή.