Καρυστιανού: οι «σαμποτέρ» χωρίς ονόματα

Όταν ένα πολιτικό μόρφωμα αρχίζει να αδειάζει από στελέχη και ψήφους, υπάρχει πάντα ο εύκολος δρόμος: να ανακαλυφθεί μια συνωμοσία. Αυτό ακριβώς επέλεξε να κάνει η Μαρία Καρυστιανού, μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό της Κρήτης για ανθρώπους που φέρεται να μπήκαν στην «Ελπίδα» με μοναδικό σκοπό να τη διαλύσουν εκ των έσω. «Δεν μας ενδιαφέρουν οι άνθρωποι που ήρθαν για να μας διαλύσουν», δήλωσε, χωρίς όμως να εξηγήσει ποιοι είναι αυτοί.

Το πρόβλημα με τέτοιες κατηγορίες είναι ότι δεν στέκονται μόνες τους. Αν πράγματι υπάρχει οργανωμένο σχέδιο σαμποτάζ, η στοιχειώδης πολιτική δεοντολογία επιβάλλει ονόματα και στοιχεία, όχι γενικές και αόριστες αναφορές που αφήνουν αιωρούμενες υπόνοιες για όλους. Πρόκειται για τους πρώτους εθελοντές και τον εκπρόσωπο Τύπου που αποχώρησαν καταγγέλλοντας αυταρχισμό; Ή μήπως εννοεί κάτι – και κάποιους – πολύ πιο συγκεκριμένους;

Το ερώτημα που μένει αναπάντητο είναι αν αυτοί οι φερόμενοι «σαμποτέρ» δρούσαν μόνοι τους ή, όπως αφήνεται να εννοηθεί, εκτελούσαν εντολές από κάποιο κέντρο εξουσίας. Το Μαξίμου; Η Κουμουνδούρου; Η Αμαλίας; Όσο δεν δίνονται απαντήσεις, το μόνο που μένει είναι η εντύπωση πως δεν υπάρχει καμία συνωμοσία, παρά μόνο η δυσκολία μιας ηγεσίας να διαχειριστεί την εσωτερική κριτική και τη μαζική αποχώρηση στελεχών.

Η αλαζονεία και ο συγκεντρωτισμός, άλλωστε, σπάνια χρειάζονται εξωτερικούς εχθρούς για να φέρουν κατάρρευση. Συνήθως αρκούν από μόνα τους.