Η Ζωή Κρονάκη εχθές, Τρίτη 2 Σεπτέμβρη, βρέθηκε καλεσμένη στο διαδικτυκαό podcast της Μαντώ Γατεράτου στο Youtube και μεταξύ άλλων, έκανε τεράστιες αποκαλύψεις για την παιδική της ηλικία και την πολύπλοκη σχέση με τον πατέρα της – δείτε εδώ τι αποκάλυψε για το τελευταίο της ωάριο.

Τι αποκάλυψε η Ζωή Κρονάκη για τον πατέρα της

Η παιδική ηλικία και ο χωρισμός των γονιών της

Η Ζωή Κρονάκη αρχικά αποκάλυψε ότι οι γονείς της χώρισαν όταν εκείνη ήταν ακόμη 5 χρονών, ενώ, ακολούθησε την μητέρα της στην Καβάλα όπου την μεγάλωσε χωρίς τον πατέρα της. Συγκεκριμένα, είπε: «Σαν παιδί ήμουν πολύ ήσυχο και γεματούλι κοριτσάκι, ήμουν γεματούλικο, το οποίο ήταν μέχρι το δημοτικό, αυτό που λέμε “α κοίτα το”. Λίγο με κορόιδευαν, με την έννοια ότι δεν υπήρχε το bullying. Η μαμά μου ήταν πολύ αυστηρή, να γυρίσω να κάνω τα μαθήματά μου, δεν έβγαινα πολύ έξω γιατί δεν μου επιτρεπόταν. Είχε και η μαμά μου τις δικές της ανασφάλειες γιατί ήταν μόνη της με ένα παιδί.

Η μαμά μου όταν γύρισε στην Καβάλα ως χωρισμένη και προσπάθησε ούσα πολύ ωραία γυναίκα να ενταχθεί στον κοινωνικό της κύκλο βρήκε πολλές κλειστές πόρτες. Είναι η ρετσινιά του έχει χωρίσει, υπήρχε αυτή η προκατάληψη σε πιο κλειστές κοινωνίες.

Όταν γύρισα Καβάλα ήμουν πέντε χρονών. Στην γραμμή της ζωής το θάνατο του πατέρα μου δεν τον έβαλα. Έλεγα κοίτα να δεις δεν το έβαλα αυτό το κομβικό σημείο γιατί με τάραξε η αλήθεια είναι. Ο μπαμπάς μου ήταν ένας τύπος καλός με την έννοια του καλού όμως. Πέρασαν πάρα πολλά λεφτά από τα χέρια του, τα έχασε όλα. Δηλαδή ήταν αυτό που λέγαμε ο τύπος που γεννήθηκε φτωχός, έπιασε λεφτά και μετά ξανά κύλησε, τα έχασε όλα και ξαναγύρισε εκεί που ξεκίνησε με ένα τρόπο. Ένας πολύ καλός άνθρωπος αλλά είχε και μια δόση ανωριμότητας, είχε παιδική ψυχή ο μπαμπάς μου. Όμως, καμιά φορά όταν σου ζητάνε πράγματα δεν μπορείς να το καταλάβεις. Οι γονείς μου παντρεύτηκαν από προξενιό, ήταν όμως πολύ ωραίο ζευγάρι»

Η σχέση με τον πατέρα της και ο θάνατός του

Σε άλλο σημείο, μιλώντας για τον πατέρα της και την σχέση τους, είπε: «Αυτό το καφενείο με στοίχειωνε Μαντώ, Τον έστηνα πολλές φορές, τον έστηνα. “Θα έρθεις να με δεις;”, “θα έρθω θα έρθω σήμερα”. Δεν πήγαινα. “Θα έρθεις να πάμε μια βόλτα;”. “Ναι ναι θα έρθω, δεν μπορώ έχω δουλειά έχω αυτό έχω εκείνο”. Αυτός με περίμενε. Έλα εντάξει τώρα… Λοιπόν, έκανα πολλά τέτοια τέλος πάντων και όταν… Φαντάσου δεν τον κάλεσα στο γάμο μου. Δεν τον κάλεσα στο γάμο μου. Δεν ένιωθα το κενό. Δεν ξέρω τι ήταν αυτό. Από την άλλη ήμουν πολύ πλήρης με την άλλη μου οικογένεια. Δηλαδή ήμουν πλήρης, είχα την μαμά μου, είχα τον πατριό μου, είχε αντικαταστήσει αυτό το ρόλο με πολύ ωραίο τρόπο, πολύ διακριτικό. Τον πατριό μου τον έχω πολύ ψηλά. Δεν ένιωθα ρε παιδί μου την ανάγκη πως να στο πω ρε παιδί μου… Δεν την ένιωθα την ανάγκη. Μπορεί και να πονούσα τελικά» είπε η δημοσιογράφος.

Στη συνέχεια, μιλώντας για το θάνατό του, είπε: «Στον κορωνοϊό όταν τον έχασα, είχα πάντα την έννοια του, όταν τον έχασα τον έπαιρνα τηλέφωνο και μαθαίνω ότι μετά από μια εβδομάδα μπαίνει στο νοσοκομείο. Ξεκινάει ένας Γολγοθάς 6 μηνών. Εκεί μου βγήκε όλη μου η αγάπη, όλη μου η στοργή. Γνώρισε και τον Τάσο, και μου είπε ότι είναι νοικοκύρης. Φτάσαμε στην εβδομάδα πριν φύγει και επειδή ήταν τόση η λαχτάρα του που ήμουν εκεί, είχε πέσει σε κόμμα και δεν έφευγε, μια κυρία μου λέει “είσαι εδώ και δεν φεύγει”.

Πάω στο νοσοκομείο και του λέω “εγώ τώρα θα φύγω μπαμπά”. Προλάβαμε και συγχωρέσαμε ο ένας τον άλλον. Έφυγα με το αεροπλάνο, προσγειώθηκα στην Αθήνα και ξαναπήρα το αεροπλάνο για να πάω πίσω. Έπρεπε να φύγω για να φύγει. Έκλαψα πολύ για τον μπαμπά μου. Αν αρχίσεις και μπαίνεις στην διαδικασία του “γιατί” δεν γίνεται. Μου έσκασαν κάτι πληροφορίες αδιανόητες, τις άφησα όλες στην άκρη, και πορεύτηκα».