Ο Θοδωρής Κολυδάς, πρώην διευθυντής της ΕΜΥ, εξηγεί τη διαφορά μεταξύ ριπών ανέμου και της κλίμακας Μποφόρ, με αφορμή τους ισχυρούς ανέμους που πλήττουν τη χώρα. Η κλίμακα Μποφόρ, που δημιουργήθηκε το 1805, μετρά τη μέση ένταση του ανέμου σε διαστήματα 10 λεπτών, ενώ οι ριπές είναι βραχύβιες αυξήσεις ταχύτητας που διαρκούν δευτερόλεπτα και είναι συχνά 1,5 φορές ισχυρότερες από τον μέσο άνεμο. Η παρανόηση της μέτρησης των ριπών σε μποφόρ μπορεί να οδηγήσει σε επιχειρησιακά σφάλματα, καθιστώντας αναγκαία τη ξεχωριστή μέτρηση και αναφορά τους για την ασφάλεια στη ναυσιπλοΐα, την αεροπορία και άλλους τομείς.
Πιο αναλυτικά
Οι ισχυροί άνεμοι σαρώνουν τα τελευταία 24ωρα τη χώρα, με δεκάδες εστίες φωτιάς να είναι σε εξέλιξη ενώ τα μποφόρ που τοπικά στο Αιγαίο φτάνουν ακόμα και τα 9 μποφόρ, έχουν καθηλώσει τα πλοία.
Με αφορμή τους ακραίους ανέμους που χτυπούν ο πρώην διευθυντής της ΕΜΥ, Θοδωρής Κολυδάς, με σημερινή (08.08.2025) ανάρτησή του στα social media αποσαφηνίζει τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στις αναφορές για ριπές ανέμου και τη μέτρηση της έντασης του ανέμου με την κλίμακα Μποφόρ.
Η κλίμακα μποφόρ είναι ένα μέσος-όρος εργαλείο, όχι «στιγμιαίο ραντάρ» και αν τη χρησιμοποιήσουμε για ριπές, διαστρεβλώνουμε την πραγματική ένταση του ανέμου, αναφέρει ο Θοδωρής Κολυδάς.
Οι ριπές ανέμου (gusts) είναι βραχύβιες, απότομες αυξήσεις ταχύτητας που διαρκούν δευτερόλεπτα, συχνά 1,5 φορές ισχυρότερες από τον μέσο άνεμο, συμπληρώνει.
Αναλυτικά η ανάρτηση του Θοδωρή Κολυδά:
«Η ΚΛΙΜΑΚΑ BEAUFORT ΚΑΙ ΟΙ ΡΙΠΕΣ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ – ΒΑΣΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Η κλίμακα Beaufort δημιουργήθηκε το 1805 από τον Sir Francis Beaufort ως εμπειρικό σύστημα περιγραφής της έντασης του ανέμου, αρχικά για ναυτική χρήση, βασισμένο στις επιπτώσεις του ανέμου στα πανιά πλοίων.
Σήμερα, σύμφωνα με τον WMO, αριθμεί 0–12 βαθμούς και βασίζεται στον μέσο άνεμο 10 λεπτών σε ύψος 10 μέτρων, με αντίστοιχα οπτικά κριτήρια για στεριά και θάλασσα. Μετρά μόνο τη μέση ένταση και όχι τις ριπές.
Οι ριπές ανέμου (gusts) είναι βραχύβιες, απότομες αυξήσεις ταχύτητας που διαρκούν δευτερόλεπτα, συχνά 1,5 φορές ισχυρότερες από τον μέσο άνεμο.
Προκαλούνται από τοπικές αναταράξεις, τριβή με εμπόδια, θερμικά ανοδικά ρεύματα ή διατμήσεις ανέμου.
Στη ναυτική ορολογία, ιδιαίτερες μορφές ριπαίου ανέμου είναι η «σπηλιάδα» και το «σαγανάκι», που συναντώνται σε παράκτιες περιοχές με έντονη μορφολογία, ιδίως στην Ελλάδα το καλοκαίρι με τα μελτέμια.
Η μέτρηση ριπών σε μποφόρ είναι λανθασμένη, καθώς η κλίμακα Beaufort αφορά μέσο άνεμο 10 λεπτών, ενώ οι ριπές μετρώνται σε περίοδο λίγων δευτερολέπτων. Η παρανόηση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε επιχειρησιακά σφάλματα.
Οι ριπές είναι κρίσιμες για την ασφάλεια στη ναυσιπλοΐα, την αεροπορία, τις κατασκευές και τη δημόσια προστασία.Ιστορικά, έχουν καταγραφεί ακραίες ριπές, όπως 407 km/h στον κυκλώνα Olivia (Αυστραλία, 1996) και 490 km/h σε ανεμοστρόβιλο στην Οκλαχόμα (1999).
Η ισχυρότερη τεχνητή ριπή προήλθε από την πυρηνική δοκιμή «Tsar Bomba» (4.989 km/h)
Συμπερασματικά, η κλίμακα Beaufort παραμένει πολύτιμο εργαλείο για τον μέσο άνεμο, ενώ οι ριπές απαιτούν ξεχωριστή μέτρηση και αναφορά, για ακριβή και ασφαλή επιχειρησιακή χρήση σε θάλασσα, ξηρά και αέρα».
