Το «γκαντέμικο» καρφί Τσίπρα για Μητσοτάκη και τα 6 δισ. της ΔΕΘ που δεν βγαίνουν στα χαρτιά

– Χαίρετε, Σεπτέμβριος μπήκε, οι κάλπες μυρίζουν όλο και πιο κοντά και το πολιτικό σύστημα έχει ήδη ανέβει ταχύτητα, λες και δεν πρόλαβε να ξεκουραστεί από το καλοκαίρι. Έχω ένα σωρό πράγματα να σας πω σήμερα, από το καρφί Τσίπρα για τον Κωνσταντέλια μέχρι το πάρτι στη ΔΕΘ που ετοιμάζει ο Μητσοτάκης με 6 δισ. ευρώ, χωρίς να ξέρω αν αυτά τα λεφτά υπάρχουν πραγματικά κάπου. Πάμε με τη σειρά.

Το «γκαντέμικο» καρφί Τσίπρα

Δεν σας κρύβω ότι χαμογέλασα όταν έμαθα τι είπε ο Αλέξης Τσίπρας στη σύσκεψη με φορείς στη Θεσσαλονίκη. Μιλώντας για το Ταμείο Ανάκαμψης, ο επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ. αποφάσισε να… ποδοσφαιρίσει λιγάκι, λέγοντας πως πρέπει να δημιουργήσουμε εμείς ευκαιρίες και να τις αξιοποιήσουμε. Και εκεί ακριβώς, με φόντο τον σοβαρό τραυματισμό του Γιάννη Κωνσταντέλια, πέταξε το καρφί του: «Δεν θα πω άλλα ποδοσφαιρικά, γιατί είδαμε τι έπαθε αυτός που έκανε μια ευχή για τον Κωνσταντέλια προχθές», αναφερόμενος βεβαίως στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ωραία ατάκα, δεν λέω, αλλά κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι ότι ο Τσίπρας, που τόσο επιμελώς έχει «ντυθεί» σοβαρός και εκσυγχρονιστής τα τελευταία χρόνια, δεν κερδίζει τίποτα με κρυάδες τύπου «τον γκαντέμιασε». Θυμίζει τα παλιά «τον έχω», «εγώ δεν χάνω απ’ αυτόν», που ποτέ δεν του πήγαν καλά. Δεν πάνε αυτά μαζί με το προφίλ που επιμελώς χτίζει τελευταία, έτσι δεν είναι;

Το κόμμα Σαμαρά στο 4,5% – διεγείρει κανέναν;

Μου ήρθαν κάποιες λεπτομέρειες από τη δημοσκόπηση που κυκλοφορεί «ανά χείρας» τις τελευταίες μέρες. Η ΝΔ στέκεται στο 30%, ο Τσίπρας κοντά στο 18%, ο Ανδρουλάκης στο 11%. Το ενδιαφέρον όμως είναι αλλού: μετρήθηκε «δυνητικά» και το υπό σύσταση κόμμα του Αντώνη Σαμαρά, το οποίο βγαίνει στο 4,5%. Αν αυτό είναι νούμερο που ανεβαίνει ή κατεβαίνει μετά την επίσημη ανακοίνωση δεν μπορώ να το ξέρω, αλλά σας θυμίζω τι έπαθε η Μαρία Κ. Πριν ανακοινώσει η ίδια το κόμμα της, τη μετρούσαν στο 20%, στην εποχή της προσδοκίας. Μόλις άρχισε να μιλάει η ίδια, ήρθε η καθίζηση. Το 4,5%, ας είμαστε ειλικρινείς, δεν εξάπτει και πολύ τη φαντασία του πλήθους.

Ο Σαμαράς, ο Λοβέρδος, η Άννα και ο Μανιάτης

Ένας φίλος μου θύμισε παλιά συνέντευξη του Σαμαρά από το 2016, όπου ο τότε πρόεδρος της ΝΔ έκανε ειδική αναφορά στη Διαμαντοπούλου, τον Λοβέρδο και τον Μανιάτη, μιλώντας για «μια πολιτική κλωστή που ενώνει τους πραγματικούς μεταρρυθμιστές, από τη Δεξιά ως την Κεντροαριστερά». Και τώρα, με αφορμή τη δήλωση συνεργάτη του ότι η σημερινή κυβέρνηση είναι «ΠΑΣΟΚ του Σημίτη με ολίγον ΛΑΟΣ», αναρωτιέμαι αν η Άννα, ο Ανδρέας και ο Μανιάτης δεν θυμίζουν ακριβώς αυτό το ΠΑΣΟΚ που ο ίδιος επικρίνει. Οι σκέψεις κάνουν κύκλους, βλέπετε, στην ελληνική πολιτική.

Το άρθρο Σκορδά και το «άνοιγμα» που δεν υπάρχει

Συνεργάτες του Σαμαρά μού εξήγησαν ότι δεν πρέπει να διαβάζεται το άρθρο του Θανάση Σκορδά ως άνοιγμα προς τη Νέα Δημοκρατία. «Άλλο είναι να συζητάς πώς μπορεί να σχηματιστεί μια σταθερή κυβέρνηση μετά τις εκλογές και άλλο να θεωρείς ότι η νέα πρωτοβουλία γίνεται για να συμπληρώσει τη σημερινή κυβέρνηση», μου είπαν χαρακτηριστικά. Το ενδιαφέρον, πάντως, δεν είναι αν ο Σκορδάς άφησε παράθυρο για συγκυβέρνηση. Είναι ότι για πρώτη φορά διατυπώνεται τόσο καθαρά πως η σταθερότητα της χώρας δεν προϋποθέτει ούτε την ίδια πολιτική ούτε την παραμονή του Μητσοτάκη στην πρωθυπουργία. Απίθανα πράγματα, έτσι;

Η Ακρίτα και το «παρών» που την ακυρώνει

Αύριο Τετάρτη η Βουλή ψηφίζει για την Ε’ Αντιπροεδρία, με υποψήφια την Έλενα Ακρίτα. Οι τελευταίες πληροφορίες λένε ότι η ΚΟ της ΝΔ προσανατολίζεται σε «παρών», κίνηση που ουσιαστικά την ακυρώνει, αφού χρειάζεται απόλυτη πλειοψηφία παρόντων και τουλάχιστον 75 θετικές ψήφους. Αν η ΝΔ επέλεγε αποχή, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Επέλεξε όμως τον πιο «κομψό» τρόπο άρνησης. Μπακαλίστικα λόγια, αλλά αυτό σημαίνει: δεν σε θέλουμε, αλλά δεν θα το πούμε κιόλας δυνατά.

Τα 6 δισ. της ΔΕΘ και το χρέος που πάει σύννεφο

Έμαθα ότι στη φετινή ΔΕΘ ο Μητσοτάκης θα επικεντρωθεί σε παροχές, γύρω στα 6 δισ. ευρώ σε ορίζοντα τετραετίας. Ωραία και καλά, αλλά κάπου εδώ αρχίζω να σκέφτομαι το προφανές: το δημόσιο χρέος από 321 δισ. στα τέλη Μαρτίου έφτασε τα 326 δισ. στα τέλη Ιουνίου. Δηλαδή, ενώ η κυβέρνηση θριαμβολογεί για πρόωρη αποπληρωμή 13 δισ., το χρέος στην πραγματικότητα αυξάνεται. Και το χειρότερο, 6-7 από τα 13 δισ. της πρόωρης πληρωμής προέρχονται από νέα δάνεια. Δημιουργική λογιστική τη λένε κάποιοι, εγώ τη λέω… μπαλαφάρα προεκλογικής περιόδου.

Το γεύμα με τον Λιβανέζο και η σφυρίδα του Μαξίμου

Δεν είχε μόνο διπλωματικά θερμά λόγια η επίσκεψη του Ζοζέφ Αούν στην Αθήνα. Είχε και γεύμα στο Μαξίμου, με σαλάτα, σφυρίδα και semifreddo, φτιαγμένο -όπως πάντα- από το γνωστό εστιατόριο που έχει σταθερή συνεργασία με την κυβέρνηση και τους βγάζει πάντα ασπροπρόσωπους. Η Αθήνα δεν θέλει να αφήσει τον Λίβανο έρμαιο στην Τουρκία, οπότε δίνουμε και θα δίνουμε στρατιωτικό υλικό. Διπλωματία με σφυρίδα, δεν λέει κακό.

Άδωνις και Δένδιας, φιλαράκια πάλι

Το ότι έρχονται εκλογές το νιώθουμε από το πνεύμα επίδειξης ομόνοιας στην κυβέρνηση. Ο Άδωνις συνεχάρη δημοσίως τον Δένδια -και βεβαίως τον Μητσοτάκη- για τη συμφωνία με το Ισραήλ για την Ασπίδα του Αχιλλέα. Αν σκεφτεί κανείς πόσα δηλητηριώδη καρφιά έχουν ανταλλαχθεί ανάμεσά τους στο παρελθόν, το σχόλιο αποκτά ιδιαίτερο παραπολιτικό ενδιαφέρον. Η σχέση τους έχει αποκατασταθεί εδώ και μήνες, μου λένε. Μπράβο τα παιδιά, προεκλογική περίοδος γαρ.

Οι Γκρίζοι Λύκοι στην Κομοτηνή και η κοινωνία που κοιμάται

Δεν θα σας κρύψω ότι με ανησυχεί πραγματικά αυτό που συμβαίνει τελευταία στη Θράκη και το Αιγαίο. Παρέλαση εποχούμενων με εμβλήματα «Γκρίζων Λύκων» στην Κομοτηνή, τουρκικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί που καλύπτουν τη Μαγνησία, νησιά και την Κρήτη, drones πάνω από κοιμητήρια στην Αλεξανδρούπολη. Και το πιο ανησυχητικό: επίσημο τουρκικό έγγραφο του Υπουργείου Άμυνας μιλά ανοιχτά για σενάρια «κρίσεως, εντάσεως και πολέμου» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, με ειδική αναφορά στην Κύπρο. Καλά ενημερωμένες πηγές στη Λευκωσία «βλέπουν» θερμό επεισόδιο με αφορμή το καλώδιο GSI, αν οι Τούρκοι αποφύγουν την Κάσο και στραφούν στον «αδύναμο κρίκο» που είναι η Κύπρος. Εποχή παράκρουσης, τι να πω.

Κλείνοντας, δεν σας κρύβω ότι έχω ένα βάρος που με συνοδεύει τις τελευταίες μέρες βλέποντας τη χώρα να μπαίνει σε προεκλογική περίοδο με άδειασμα ταμείου από τη μια και εθνικά ζητήματα να χτυπούν την πόρτα από την άλλη. Αν δεν το πήρατε χαμπάρι, το φθινόπωρο θα είναι καυτό – και δεν εννοώ μόνο πολιτικά.