Γαλλία, Ιταλία και Αλβανία: Χιλιάδες διαδηλωτές, συγκρούσεις και συλλήψεις – Κλιμακώνονται οι κινητοποιήσεις κατά της ακρίβειας

Το τελευταίο διάστημα καταγράφεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες ένα πρωτοφανές για τα χρόνια αυτά κύμα κοινωνικών κινητοποιήσεων. Γαλλία, Ιταλία και Αλβανία αντιμετωπίζουν σοβαρά επεισόδια, συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας, καθώς και εκατοντάδες συλλήψεις.

Από το Παρίσι και το Μιλάνο έως τα Τίρανα, η ένταση αυξήθηκε το Σαββατοκύριακο 17 και 18 Οκτωβρίου. Στην Πορτογαλία, διαδηλωτές έστησαν καταυλισμούς σε κεντρικές πλατείες, ζητώντας λύσεις στην κρίση της στέγης. Παρόμοια δυσαρέσκεια εκδηλώνεται σε Ισπανία και Βέλγιο, με κοινές αιτίες το ακριβότερο κόστος ζωής, την κατάσταση της εκπαίδευσης και την αβεβαιότητα για το μέλλον.

Από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και τις μεγάλες πόλεις έρχονται εικόνες που αποτυπώνουν την ένταση: οχήματα στις φλόγες, καταστήματα με ζημιές, αστυνομικοί με πλήρη εξοπλισμό, αλλά και χιλιάδες ειρηνικοί διαδηλωτές που διεκδικούν καλύτερες αποδοχές, στέγη σε προσιτή τιμή και πιο αποτελεσματικές δημόσιες υπηρεσίες.

Το Reuters επισημαίνει ότι δεν πρόκειται για ένα ενιαίο, οργανωμένο ευρωπαϊκό κίνημα, αν και οι διαμαρτυρίες παρουσιάζουν σημαντικές ομοιότητες στα κοινωνικά και οικονομικά αιτήματά τους.

Σε αρκετές χώρες, πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν οι νέοι, που εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για την ανεπαρκή χρηματοδότηση της εκπαίδευσης, την ανεργία και τα εμπόδια στην οικονομική ανεξαρτητοποίησή τους.

Γαλλία: 2.400 συλλήψεις, νεκρός διαδηλωτής και πυρκαγιά στο ιστορικό δημαρχείο

Στο επίκεντρο της κοινωνικής αναταραχής βρίσκεται η Γαλλία, όπου οι μαζικές διαδηλώσεις του Σαββάτου (17/10) μετατράπηκαν σε σοβαρά επεισόδια σε δεκάδες πόλεις.

Κατά τις εκτιμήσεις του υπουργείου Εσωτερικών, περίπου 550.000 άνθρωποι πήραν μέρος στις κινητοποιήσεις, σύμφωνα με το Reuters. Το συνδικάτο CGT, ωστόσο, υπολογίζει ότι οι διαδηλωτές έφτασαν τους 800.000.

Οι περισσότερες συγκεντρώσεις κύλησαν ειρηνικά, ωστόσο ομάδες διαδηλωτών συγκρούστηκαν με αστυνομικούς, έβαλαν φωτιά σε οχήματα, λεηλάτησαν καταστήματα και προκάλεσαν φθορές σε δημόσια κτίρια.

Οι γαλλικές Αρχές ανακοίνωσαν στον νεότερο απολογισμό 2.400 συλλήψεις και σχεδόν 1.000 τραυματίες αστυνομικούς. Στο Παρίσι, ένας διαδηλωτής έχασε τη ζωή του έπειτα από καρδιακή ανακοπή, ενώ διερευνώνται οι συνθήκες του θανάτου του.

🔴 La mairie de Limoges s’effondre 😱
#17octobre https://t.co/ZSGxXGcll2

— Chris (@APchris06) October 17, 2026

Στη Λιμόζ καταγράφηκαν ιδιαίτερα σοβαρά επεισόδια, καθώς το ιστορικό δημαρχείο παραδόθηκε στις φλόγες. Η φωτιά προκάλεσε μεγάλες ζημιές, ενώ κατέρρευσαν τμήμα της στέγης και ο πύργος του ρολογιού.

Στη Μασσαλία, διαδηλωτές μπήκαν στο δημαρχείο και προκάλεσαν ζημιές. Στη Λυών, στο μεταξύ, πυρπολήθηκε το γραφείο τουρισμού.

Marseille : plusieurs dizaines de manifestants ont pénétré brièvement samedi dans le hall de la mairie, sur le vieux port, après avoir enfoncé la porte en criant “c’est la Révolution, on prend la Bastille”. Ils ont été dispersés par des forces de l’ordre ⤵️ https://t.co/QMtEYxYZTK

— Agence France-Presse (@afpfr) October 17, 2026

Ζημιές σε οχήματα, τράπεζες και καταστήματα προκάλεσαν ομάδες ατόμων στο Παρίσι, με την περιοχή γύρω από την Πλατεία Δημοκρατίας να γίνεται ένα από τα βασικά σημεία των συγκρούσεων.

Paris : pillage des Galeries Lafayette #17octobre https://t.co/IjRqSYLPmh

— Fdesouche.com est une revue de presse (@F_Desouche) October 17, 2026

Τα επεισόδια και η ένταση επανήλθαν την Κυριακή (18/10), όταν εκατοντάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν εκ νέου στην πλατεία και η αστυνομία χρησιμοποίησε δακρυγόνα.

Μακρόν: «Οργή και ντροπή» για τις συγκρούσεις – Στο επίκεντρο τα προβλήματα της εκπαίδευσης

Την Κυριακή, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν απευθύνθηκε στους πολίτες μέσω τηλεοπτικού διαγγέλματος, καταδικάζοντας τη βία και ζητώντας να πέσουν οι τόνοι.

«Απόψε αισθανόμαστε όλοι οργή και ντροπή», ανέφερε, τονίζοντας πως η βία δεν είναι δυνατόν να δικαιολογηθεί.

Ο Μακρόν υπογράμμισε πως οι ειρηνικοί διαδηλωτές εκφράζουν υπαρκτές κοινωνικές ανησυχίες, ξεχωρίζοντάς τους από εκείνους που συμμετείχαν στις καταστροφές.

🚨 JUST IN: Macron delivers emergency address to the nation after two days of riots in France

The French president vowed to punish all looters and declared that there would be no impunity.

“Looking at these images, we all asked ourselves: what is going through their minds? How can French people do this to France? Why burn down Limoges City Hall, the tourist office in Lyon, storm Marseille City Hall, or attack the prefect’s residence in Bordeaux? How could they go this far? Nothing justifies this. It is inexplicable and unforgivable. Tonight, we all feel anger and shame. Seeing the streets of our cities so devastated is unbearable.”

— NEXTA (@nexta_tv) October 18, 2026

Επιπλέον, ανακοίνωσε ότι για την προστασία δημόσιων κτιρίων και επιχειρήσεων, οι τοπικές Αρχές θα έχουν τη δυνατότητα, όπου θεωρείται απαραίτητο, να απαγορεύουν συγκεντρώσεις.

Κατά τη γαλλική κυβέρνηση, μεγάλο μέρος των βιαιοτήτων αποδίδεται σε ομάδες της άκρας Αριστεράς και σε άτομα που, όπως αναφέρουν οι Αρχές, αξιοποίησαν τις κινητοποιήσεις για να λεηλατήσουν.

Ωστόσο, η κοινωνική δυσαρέσκεια έχει βαθιές ρίζες.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου, μαθητές σχολείων στα βόρεια προάστια του Παρισιού ξεκίνησαν τις διαδηλώσεις, καταγγέλλοντας ελλείψεις εκπαιδευτικών, ακατάλληλες σχολικές εγκαταστάσεις και προβλήματα στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Στη συνέχεια, στο κίνημα εντάχθηκαν συνδικάτα, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και πολίτες που αντιδρούν στην ακρίβεια, στις αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων και στις περικοπές των δημόσιων δαπανών.

Οι διαδηλώσεις φέρνουν ξανά στο προσκήνιο τις κοινωνικές ανισότητες στη Γαλλία, λίγους μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2027.

Ιταλία: Νέα επεισόδια στο Μιλάνο την Κυριακή – Η Μελόνι συγκαλεί έκτακτη κυβερνητική σύσκεψη

Για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα, την Κυριακή (18/10), η αναταραχή συνεχίστηκε στην Ιταλία, με τις συγκρούσεις να επικεντρώνονται ξανά στο Μιλάνο.

Εκατοντάδες διαδηλωτές, αρκετοί με καλυμμένα πρόσωπα, συγκρούστηκαν με την αστυνομία κοντά στην κεντρική Πιάτσα ντελ Ντουόμο, σύμφωνα με το Reuters.

In addition to riots in France and Belgium, Italy is now also witnessing clashes on the streets. https://t.co/cKWQL2djiC

— Tousi TV (@TousiTVOfficial) October 17, 2026

Διαδηλωτές έσπασαν τις βιτρίνες καταστημάτων, πυρπόλησαν κάδους απορριμμάτων και πέταξαν πέτρες προς τις αστυνομικές δυνάμεις.

Οι αστυνομικοί απάντησαν κάνοντας χρήση δακρυγόνων και οχημάτων εκτόξευσης νερού. Περισσότεροι από 60 διαδηλωτές μεταφέρθηκαν σε αστυνομικά τμήματα για εξακρίβωση στοιχείων και περαιτέρω ελέγχους.

Στο προηγούμενο 24ωρο ανάλογα επεισόδια καταγράφηκαν σε πολλές πόλεις της βόρειας Ιταλίας, όπως στο Μιλάνο, την Μπολόνια, την Μπρέσια, το Μπέργκαμο και το Τορίνο.

Ο απολογισμός της αστυνομίας αναφέρει ότι μετά τις συγκρούσεις του Σαββάτου συνελήφθησαν 28 άτομα.

Apocalypse in Italy: Milan today. https://t.co/pGO5uJU4kJ

— RadioGenoa (@RadioGenoa) October 18, 2026

Αρχικά, οι διαδηλωτές ζητούσαν μέτρα για το αυξανόμενο κόστος ζωής και καλύτερες δημόσιες υπηρεσίες. Σε κάποιες περιοχές, ωστόσο, οι κινητοποιήσεις κατέληξαν σε βίαιες συγκρούσεις.

Η Τζόρτζια Μελόνι καταδίκασε τις ζημιές, επισημαίνοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση δεν δικαιολογεί επιθέσεις κατά αστυνομικών και επιχειρήσεων.

Η πρωθυπουργός γνωστοποίησε επίσης πως τη Δευτέρα (19/10) θα γίνει κυβερνητική σύσκεψη με αντικείμενο την αντιμετώπιση της κατάστασης.

Ο δήμαρχος του Μιλάνου, Τζουζέπε Σάλα, είπε ότι κατανοεί τα αιτήματα των διαδηλωτών, σημείωσε όμως πως ούτε η βία ούτε οι καταστροφές μπορούν να δικαιολογηθούν.

Αλβανία: Έκτη ημέρα επεισοδίων στα Τίρανα, με 167 συλλήψεις και 132 τραυματίες αστυνομικούς

Την Κυριακή (18/10) οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στην Αλβανία συνεχίστηκαν για έκτη ημέρα, καθώς οι συμμετέχοντες εξακολουθούν να ζητούν την παραίτηση του πρωθυπουργού Έντι Ράμα.

Χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν έξω από το υπουργείο Παιδείας στα Τίρανα. Η κατάσταση οξύνθηκε όταν ομάδες τους πέταξαν πέτρες και άλλα αντικείμενα στις αστυνομικές δυνάμεις.

⛔️Huge protests for the sixth consecutive day in #Albania, with the entire Supreme Court burned down, and the parliament building and Ministry of Education stormed, while Prime Minister Rama hid away, and the country is effectively in the grip of the rebels.

⛔️This is the Albanian people’s resounding rejection of rampant corruption and the selling off of the nation’s resources to a company affiliated with Jared Kushner, Trump’s son-in-law.

— Dr.Sam Youssef Ph.D.,Ph.D.,DPT. (@drhossamsamy65) October 18, 2026

Για να απομακρύνει το πλήθος από κυβερνητικά κτίρια, η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων, υδροβόλων και σφαιρών από καουτσούκ.

Όπως μετέδωσε το Associated Press, ο απολογισμός που δόθηκε στη δημοσιότητα το Σάββατο έκανε λόγο για 167 συλλήψεις και 132 τραυματίες αστυνομικούς. Επτά αστυνομικοί τέθηκαν επίσης σε διαθεσιμότητα, εν αναμονή ερευνών για καταγγελίες ότι υπερέβησαν τα καθήκοντά τους.

Σε ενημέρωσή του την Κυριακή, το Reuters ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων 388 άνθρωποι είχαν βρεθεί αντιμέτωποι με ποινικές κατηγορίες.

Οι κινητοποιήσεις είχαν αρχίσει τους προηγούμενους μήνες λόγω περιβαλλοντικών αντιδράσεων σε τουριστικό επενδυτικό σχέδιο που συνδέεται με τον Τζάρεντ Κούσνερ, αλλά στη συνέχεια μετατράπηκαν σε ευρύτερο αντικυβερνητικό κίνημα.

Την κατάσταση στην εκπαίδευση, την απουσία επαγγελματικών προοπτικών και τη διαφθορά καταγγέλλουν μαθητές και φοιτητές. Οι διαμαρτυρίες έχουν πλέον εξαπλωθεί και σε άλλες πόλεις της χώρας.

Η αστυνομική στάση έχει προκαλέσει επιπλέον αντιδράσεις λόγω της βίας. Σύμφωνα με τη Le Monde, πολίτες και εθελοντές προσφέρουν πρώτες βοήθειες σε διαδηλωτές που έχουν τραυματιστεί.

🇦🇱 Violent protests continue in Albania on Day 5.

Protesters clashed with police in the center of Tirana as tensions continue to escalate. https://t.co/Ofo6Waq7px

— kos_data (@kos_data) October 17, 2026

Ράμα: «Απειλείται η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας» – Ματαιώθηκε η επίσκεψη στην Αυστρία

Ο Έντι Ράμα, παρά την κλιμάκωση των διαμαρτυριών, δηλώνει ότι δεν πρόκειται να παραιτηθεί.

Σε δημόσια τοποθέτησή του την Κυριακή, ο Αλβανός πρωθυπουργός υποστήριξε ότι στόχος των διαδηλώσεων δεν είναι η κυβέρνησή του, αλλά η προσπάθεια της Αλβανίας να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Αλβανός πρωθυπουργός κάλεσε τους φοιτητές σε διάλογο και παράλληλα κατηγόρησε πολιτικούς αντιπάλους, καθώς και ξένα συμφέροντα που δεν κατονόμασε, ότι επιχειρούν να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα.

Την καταδίκη της για τη χρήση βίας εξέφρασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τονίζοντας ότι πρέπει να διαφυλαχθεί το δικαίωμα των πολιτών να διαδηλώνουν ειρηνικά.

Οι εξελίξεις οδήγησαν και σε αλλαγή του διπλωματικού προγράμματος του Ράμα: ακύρωσε τη συνάντηση που είχε προγραμματιστεί για τη Δευτέρα στη Βιέννη με τον Αυστριακό καγκελάριο Κρίστιαν Στόκερ.

Η κρίση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η Αλβανία στοχεύει να ενταχθεί στην ΕΕ έως το 2030.

Πορτογαλία: Καταυλισμοί σε πλατείες της Λισαβόνας και του Πόρτο – «Ασφυκτιούμε»

Στην Πορτογαλία, οι διαδηλώσεις έχουν διαφορετικό περιεχόμενο, με τους συμμετέχοντες να ζητούν λύσεις στη στεγαστική κρίση και στην άνοδο του κόστους ζωής.

Χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν το Σάββατο (17/10) στη Λισαβόνα, το Πόρτο και την Κοΐμπρα, διεκδικώντας αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, αναβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών και κατοικίες σε προσιτές τιμές.

A Europa está em chamas: protestos contra a crise salarial e habitacional chegam a Portugal.
Milhares de manifestantes reuniram-se nas ruas de Lisboa, convocados pela Confederação dos Trabalhadores Portugueses (CGTP); também houve protestos em Coimbra e Porto.
#Portugual https://t.co/sIcQrELijo

— Hugo Borges (@hbj_r77032) October 17, 2026

Στην πλατεία Ροσίου, στο κέντρο της Λισαβόνας, οι διαδηλωτές έστησαν δεκάδες σκηνές, διαμορφώνοντας χώρο διαμαρτυρίας σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα σημεία της πρωτεύουσας.

Η δημόσια ραδιοτηλεόραση RTP μετέδωσε ότι σε λαϊκή συνέλευση την Κυριακή οι συμμετέχοντες αποφάσισαν να παραμείνουν στην πλατεία και να συνεχίσουν την κατάληψη, διεκδικώντας συγκεκριμένες παρεμβάσεις για την κατοικία.

Στο Πόρτο βρίσκεται σε εξέλιξη αντίστοιχη κινητοποίηση, με τους διαδηλωτές να διατηρούν καταυλισμό στην πλατεία Ντομ Ζοάου Α’.

Eu não ia falar nada aqui, mas a situação em Portugal está escalando em um ritmo brutal.

Os números crescem semana após semana.

Isto foi agora: está um caos no Porto, Lisboa, Guimarães… Acampadas, cargas policiais, muitas detenções.

Isto não vai resolver os problemas da Europa. Pelo contrário, pode piorar tudo.

— Matico (@MaticoYTB) October 18, 2026

Το μήνυμα των συγκεντρωμένων είναι «Ασφυκτιούμε», καθώς καταγγέλλουν ότι οι τιμές των κατοικιών και τα ενοίκια ανεβαίνουν πολύ πιο γρήγορα από τα εισοδήματά τους.

Τα στοιχεία που επικαλείται ο Guardian δείχνουν ότι από το 2015 έως το 2024 οι τιμές κατοικιών στην Πορτογαλία αυξήθηκαν κατά 124%, ποσοστό περίπου διπλάσιο από τον μέσο όρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι διαδηλωτές διεκδικούν περισσότερη προστασία για τους ενοικιαστές, αλλαγές στους νόμους περί μισθώσεων και ενίσχυση του αριθμού των διαθέσιμων δημόσιων κατοικιών.

Σε αντίθεση με τις σοβαρές συγκρούσεις στη Γαλλία, την Ιταλία και την Αλβανία, οι μαζικές διαδηλώσεις που έγιναν το Σαββατοκύριακο στην Πορτογαλία εξελίχθηκαν κατά βάση ειρηνικά, αν και σε ορισμένα σημεία υπήρξαν εντάσεις με τις Αρχές.

Ισπανία: Η έξωση 87χρονης ξεσήκωσε κοινωνικές αντιδράσεις – Γενική απεργία στις 11 Νοεμβρίου

Στην Ισπανία καταγράφεται και ευρεία κοινωνική δυσαρέσκεια, με τη στεγαστική κρίση να βρίσκεται στο επίκεντρο.

Η μαζική κινητοποίηση πυροδοτήθηκε από την έξωση της 87χρονης Μαρίας ντελ Κάρμεν (Μαρικάρμεν) Αμπασκάλ από το σπίτι της στη Μαδρίτη, όπου είχε ζήσει για σχεδόν 70 χρόνια.

Hoy han desahuciado a Maricarmen.

Tiene 87 años y llevaba 70 en el mismo piso de Retiro. Era el cuarto intento, y anoche acamparon cientos de personas en su puerta para impedirlo.

Es un drama, creo que todos estaremos de acuerdo. Porque Maricarmen es una persona muy mayor. Pero que sea un drama no significa que no sea lo justo.

Durante meses hemos oído la matraca de que la culpa es de Franco y del machismo de la época. Pero con saber un poco del tema o interesarte sin sectarismos, sabrás que la ley que la ha sacado de su casa es de 1994, y la hizo el Gobierno de Felipe González.

Sí, una ley del PSOE. Lo que sí venía del franquismo era la ley de la renta antigua.

Su padre firmó el contrato en 1956 con la ley de entonces, que contenía la prórroga forzosa: aunque el contrato venciera, el casero no podía echarte, y te quedabas mientras quisieras salvo en casos muy concretos.

Cuando el inquilino moría, el contrato podía pasar a su familia mediante subrogación.

Y eso fue lo que ocurrió con su casa. En 1961 murió el padre y el contrato pasó a la madre. Con aquella ley, cuando muriera la madre, Maricarmen se habría quedado el contrato y podría haber seguido de inquilina toda la vida.

En 1985, el decreto Boyer, del primer Gobierno de Felipe González, acabó con la prórroga forzosa, pero solo en los contratos nuevos. Los antiguos siguieron igual.

El cambio que afecta a Maricarmen llega en 1994, con la Ley de Arrendamientos Urbanos.

La sacaron adelante el propio Felipe González y Borrell, que era ministro de Obras Públicas, con la idea de ir cerrando poco a poco los contratos de renta antigua.

Quien ya vivía en el piso podía seguir hasta el fallecimiento, y si el contrato pasaba a su viudo o su viuda, también. Pero si pasaba a un hijo, solo le quedaban dos años.

La ley amparaba dos excepciones. Una, tener una discapacidad del 65% o más. Otra, que el hijo fuera mayor de 65 o estuviera jubilado y se quedara el contrato en los diez primeros años de la ley, o sea, antes de que acabara 2004.

En esos dos casos, el hijo seguía de por vida.

La madre de Maricarmen murió en 2005, cuando ella ya pasaba de los 65, pero ese plazo se había cerrado al acabar 2004. Además, su discapacidad reconocida es del 50%, y no llega al 65% que pide la ley.

Por lo tanto, no entraba en ninguna de las dos excepciones, y su subrogación era de dos años: el contrato se extinguió en 2007.

El argumento del machismo tampoco se sostiene como tal, más allá de que todos estemos de acuerdo en que era indignante que las mujeres no tuvieran los mismos derechos que los hombres.

Es cierto que en 1956 una mujer casada no podía firmar un contrato sin permiso del marido, y el contrato estaba a nombre del padre. El Sindicato de Inquilinas dice que, si hubiera estado a nombre de los dos, lo de Maricarmen contaría como primera subrogación y el contrato seguiría vivo.

Pero con la ley de 1994 eso da igual: al hijo que se queda un contrato antiguo le tocan dos años, sea la primera vez que el contrato cambia de manos o la segunda.

Durante 15 años nadie le dijo nada. Los dueños le siguieron cobrando el alquiler como si el contrato siguiera en vigor. En 2018 se vendió el edificio, y los nuevos dueños le ofrecieron dos salidas: comprar el piso por unos 250.000 euros o quedarse pagando 1.650 al mes. Ella cobra 1.450 de pensión.

Dijo que no, y la empresa la demandó.

Maricarmen ganó en primera instancia, porque el juez entendió que los dueños habían aceptado el contrato durante años. Pero la Audiencia de Madrid no lo vio así en el recurso, y el Supremo tampoco.

Es importante decir que esa regla de los dos años lleva más de 30 años sin tocarse. En ese tiempo han gobernado el PP y el PSOE (en solitario y en coalición) y ninguno la ha cambiado.

Pero ahora el PSOE y toda la izquierda hablan mucho de Maricarmen.

Esta semana su Gobierno pedía a Almeida y a Ayuso que frenaran el desahucio, y la ministra de Vivienda se ha preguntado cuántas Maricármenes se habrían salvado con lo que costó el ático de Ayuso. Tócate las narices con la demagogia.

Pero a Maricarmen la echa una ley del PSOE, y el PSOE no ha cambiado la ley en todos sus años de gobierno. Son unos hipócritas sin fronteras.

Y luego está el Sindicato, que culpa al franquismo y pide ahora contratos de alquiler indefinidos justo como los que había con Franco. Contratos que el dueño no podía terminar y que, por lo tanto, le dejaban en completa indefensión.

Si eso ocurriera, no se pondría ni una sola vivienda en alquiler más. Pero bueno, ya sabéis que los extremos siempre se tocan.

Dicho esto, lo de Maricarmen es un drama evidente, humano y filosófico.

Una mujer de 87 años, que ya necesita silla de ruedas para moverse, sale de la casa en la que ha vivido desde los 17. ¿Estamos abandonando a una persona mayor desvalida?

Maricarmen es adulta. Su familia lleva 70 años disfrutando de una renta antigua que hoy ronda los 500 euros en pleno Retiro, cuando los pisos de su edificio se alquilan por unos 2.650, según el propio Sindicato. Y el Ayuntamiento dice que le ofreció alojamiento y que ella lo rechazó.

La propiedad privada es sagrada y así hay que defenderla, también cuando el caso es duro. Y el cariño que le tengas a tu vivienda no te hace su propietario, por mucho que quieras.

La salida para alguien como Maricarmen puede venir del Estado o de la solidaridad de la gente. Pero si rechaza la alternativa que le ofrecen, ¿qué solución hay?

Lo que no puede ser nunca es que el dueño de algo no pueda hacer lo que quiera con lo que es suyo.

Y aquí hay que decir que se intentaron las dos cosas. El Ministerio intentó comprar el piso y una escritora se ofreció a pagarle 2.150 euros al mes para el resto de su vida.

La empresa no aceptó ninguna. Estaba en su derecho: el piso es suyo.

Una puntualización. La empresa que la ha demandado no es un fondo buitre, como están diciendo, sino una sociedad limitada madrileña fundada en 2005. Se dedica a invertir y asesorar en edificios alquilados y a la compraventa de farmacias. Le compró el piso a Renta Corporación, una inmobiliaria cotizada que había adquirido el edificio en 2018.

Y en realidad da igual que sea Blackstone, Urbagesa o mi primo Paco: es el dueño legítimo de una propiedad.

Lo que está claro es que Maricarmen ha tenido a lo largo de su vida la posibilidad de tomar decisiones alternativas que no hubieran llevado a esta situación y que prefirió no hacerlo. Desde 1994 era ley que esto podía pasar. Tenía 56 años.

Y una cosa es evidente: muchas empresas y familias han estado en la misma situación que Maricarmen y han tenido que cerrar sus negocios, trasladarlos o mudarse a otra vivienda.

No se puede tener una ley a medida de cada situación personal: eso sí que es injusto.

Si Maricarmen no ha tomado decisiones necesarias a lo largo de su vida, la culpa es enteramente de Maricarmen.

Dejemos de infantilizarlo todo. Por mucha pena que nos dé.

— El Equidistante (@elequidistante) September 23, 2026

Όταν το κτίριο πέρασε στην ιδιοκτησία επενδυτικού κεφαλαίου, το ενοίκιο της ηλικιωμένης αυξήθηκε σημαντικά και εκείνη έχασε τελικά την κατοικία της στις 23 Σεπτεμβρίου.

Περίπου δύο εβδομάδες μετά την έξωσή της, στις 7 Οκτωβρίου, η Αμπασκάλ πέθανε, γεγονός που πυροδότησε νέο κύκλο αντιδράσεων.

Η ιστορία της αναδείχθηκε σε σύμβολο της στεγαστικής κρίσης και έφερε συγκεντρώσεις, καθώς και καταυλισμούς διαμαρτυρίας στη Μαδρίτη και σε άλλες πόλεις της Ισπανίας.

Arden contenedores en las inmediaciones de la plaza Yamaguchi. Los radicales de la izquierda abertzale cruzan e incendian contenedores en la rotonda frente al tanatorio San Alberto https://t.co/aPSKP4IMHy https://t.co/TZCbB9t5JH

— Diario de Navarra (@DiariodeNavarra) October 15, 2026

Το ισπανικό πρακτορείο EFE αναφέρει ότι μεγάλα συνδικάτα έχουν καλέσει σε γενική απεργία στις 11 Νοεμβρίου, διεκδικώντας μέτρα για την κατοικία και τους μισθούς.

Sol ahora mismo.

Los profesores y alumnos en huelga se unen con la acampada por el derecho a la vivienda

En la manifestación los chavales gritaban “esto es lucha de clases”

Ayer los fascistas querían desalojar la acampada para entorpecer la lucha de la clase obrera

¡Adelante! https://t.co/swYxTeslEi

— Radix (@NombreFalso1231) October 14, 2026

Οι εξελίξεις έχουν ήδη οδηγήσει σε έντονες πολιτικές αναταράξεις.

Μετά την απόρριψη κυβερνητικών μέτρων για την προστασία των ενοικιαστών, ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ προκήρυξε πρόωρες βουλευτικές εκλογές, που θα διεξαχθούν στις 29 Νοεμβρίου.

Κατά συνέπεια, η στεγαστική κρίση αναμένεται να βρεθεί ανάμεσα στα κύρια θέματα της προεκλογικής αντιπαράθεσης.

Manifestations dans le centre-ville de Bruxelles, arrestations et violences policières… #Bruxelles #17octobre https://t.co/Efi54DmASR

— Maxime Azadi (@MaximeAzadi) October 17, 2026

Βέλγιο: Δακρυγόνα και υδροβόλα στις Βρυξέλλες για το κόστος της εκπαίδευσης

Το Βέλγιο προστέθηκε στις χώρες όπου σημειώθηκαν κινητοποιήσεις, με συγκρούσεις στις Βρυξέλλες το Σάββατο (17/10).

Στο κέντρο της βελγικής πρωτεύουσας διαδήλωσαν εκατοντάδες άνθρωποι, κυρίως νέοι, κατά των αυξήσεων στις εκπαιδευτικές δαπάνες και των μεταρρυθμίσεων που, όπως λένε, κάνουν δυσκολότερη την πρόσβαση στην ανώτερη εκπαίδευση.

Στη διάρκεια των επεισοδίων, διαδηλωτές ανέτρεψαν ένα αυτοκίνητο και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με δακρυγόνα και υδροβόλα.

Την καταδίκη του για τα περιστατικά βίας εξέφρασε ο Βέλγος υπουργός Εσωτερικών Μπερνάρ Κεντέν, προειδοποιώντας πως οι Αρχές θα προχωρήσουν στα αναγκαία μέτρα για την επαναφορά της τάξης.

Διαδήλωση έγινε και στη Λιέγη, όπου φοιτητές έχουν εκφράσει προβληματισμό για τις μεταβολές στο γαλλόφωνο εκπαιδευτικό σύστημα.

NON, ce qui se déroule à Bruxelles n’est plus de la simple contestation !

C’est de la violence pure et simple, organisée et répétée pour déstabiliser notre société.

La police fédérale est en soutien de la police locale.

Tous les moyens nécessaires seront utilisés pour rétablir l’ordre face aux émeutiers.

https://t.co/zJXyu5xUO1

— Bernard Quintin (@BernardQuintin_) October 17, 2026

Ένα ευρωπαϊκό ζήτημα που εκδηλώνεται με διαφορετικούς τρόπους

Οι διαδηλώσεις, παρά τις σημαντικές διαφορές μεταξύ τους, εκφράζουν μια ευρύτερη κοινωνική ανησυχία για το κόστος ζωής και τις προοπτικές της νεότερης γενιάς.

Στη Γαλλία, η κρίση ξεκίνησε από τις ελλείψεις στην εκπαίδευση και διευρύνθηκε σε μαζική διαμαρτυρία ενάντια στην ακρίβεια και την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών.

Οι πολίτες στην Ιταλία διαμαρτύρονται για την οικονομική επιβάρυνση και την ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών. Στην Αλβανία, αντίθετα, τα αιτήματα αφορούν τη διαφθορά, την ανεργία και την πολιτική αλλαγή.

Στην Ισπανία και την Πορτογαλία, η δυσκολία εύρεσης προσιτής κατοικίας έχει γίνει κορυφαίο κοινωνικό ζήτημα, ενώ στο Βέλγιο οι αντιδράσεις επικεντρώνονται στο κόστος της εκπαίδευσης.

Παρότι δεν υπάρχει κοινός οργανωτικός φορέας που να συνδέει τις κινητοποιήσεις, η σχεδόν ταυτόχρονη εκδήλωσή τους σε διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες υπογραμμίζει τη βαρύτητα ζητημάτων όπως η κοινωνική ανισότητα, η αγοραστική δύναμη και η εμπιστοσύνη στους θεσμούς.

Η Γαλλία αποτιμά τις εκτεταμένες καταστροφές, η Ιταλία ετοιμάζεται για κυβερνητική σύσκεψη, ενώ στην Αλβανία συνεχίζονται οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και οι πολίτες της Ιβηρικής επιμένουν στις διεκδικήσεις τους. Μέσα σε αυτό το κλίμα, η Ευρώπη περνά σε περίοδο αυξημένης κοινωνικής και πολιτικής πίεσης, χωρίς να διαφαίνεται άμεση αποκλιμάκωση σε όλες τις χώρες.