Φάλαινα θρηνεί το νεκρό νεογνό της: Βίντεο – «Ήταν δίπλα του για αρκετές ώρες, ίσως και ημέρες»

Τη βαθιά συναισθηματική σύνδεση των μεγάλων θηλαστικών με τους απογόνους τους αποκαλύπτει ένα σπάνιο βίντεο-ντοκουμέντο από τις ακτές της Αυστραλίας, όπου μια θηλυκή φάλαινα φυσητήρας παρέμεινε επί ώρες δίπλα στο νεκρό νεογέννητο μικρό της.

Η συμπεριφορά αυτή, που καταγράφηκε από ερευνητές και διασώστες, προσφέρει ανεκτίμητες πληροφορίες για το πώς το ζωικό βασίλειο βιώνει την απώλεια και το πένθος.

Τα ευρήματα των επιστημόνων

Το βίντεο, το οποίο καταγράφηκε πέρυσι στα ανοιχτά της νότιας Χρυσής Ακτής, δείχνει τη μητέρα, συνοδευόμενη από μια άλλη φάλαινα-συνοδό, να παραμένει δίπλα στο πιθανότατα νεκρό νεογνό της για αρκετές ώρες, ενδεχομένως και ημέρες.

Σύμφωνα με τους ερευνητές του Πανεπιστημίου Griffith, η παρατήρηση αυτή υποδηλώνει ότι οι μητέρες μεγαλόπτερες φάλαινες ενδέχεται να βιώνουν θλίψη όταν χάνουν τα μικρά τους.

«Αυτή η μητέρα μεγαλόπτερη φάλαινα επέδειξε παρατεταμένη συμπεριφορά μετά θάνατον και προσοχή προς το νεκρό της μικρό κάτω από την επιφάνεια του νερού», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης, Δρ Όλαφ Μάινεκε.

«Παρέμεινε κοντά στο νεογνό, διατηρώντας οπτική επαφή και τοποθετώντας το σώμα της δίπλα του για αρκετές ώρες, ίσως και ημέρες. Αυτές οι συμπεριφορές που παρατηρήθηκαν ήταν συνεπείς με ενέργειες φροντίδας ή ανατροφής και μεταθανάτιες εκδηλώσεις προσοχής που έχουν καταγραφεί σε κοινωνικά πολύπλοκα θηλαστικά, υποδεικνύοντας μια εγγενή, ισχυρή μητρική προσκόλληση στο μικρό».

Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι τα οδοντοκήτη και τα δελφίνια επιδεικνύουν συμπεριφορές φροντίδας μετά τον θάνατο ενός αγαπημένου τους.

Ωστόσο, αυτή είναι η πρώτη φορά που μια τέτοια συμπεριφορά καταγράφεται σε μπαλενοφόρα φάλαινα (baleen whale).

Η μαρτυρία του διασώστη

Τη συγκινητική αυτή αλληλεπίδραση παρακολούθησε από κοντά ο Άντριου Μάλβιλ, καπετάνιος σκάφους διάσωσης του Sea World Foundation.

«Όταν συνειδητοποίησα τι ακριβώς συνέβαινε, έμεινα εντελώς έκπληκτος», ανέφερε. «Με την πρώτη ματιά, νόμιζα ότι ήταν απλώς δύο φάλαινες που ξεκουράζονταν στην επιφάνεια, αλλά η συμπεριφορά τους ήταν ασυνήθιστη. Σίγουρα δεν ήταν αυτό που περιέμενα να δω στη θάλασσα εκείνη την ημέρα».

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι αυτή η παρατήρηση θα συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο άλλα ζώα διαχειρίζονται την απώλεια.

Όπως πρόσθεσε ο Δρ Μάινεκε, «Αυτή η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη για συνεχή συστηματική καταγραφή σπάνιων περιστατικών νεογνικής θνησιμότητας, ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα τη γνωστική, συναισθηματική και εξελικτική σημασία της μεταθανάτιας συμπεριφοράς στις μεγάλες φάλαινες. Η κατανόηση του πώς τα ζώα ανταποκρίνονται στον θάνατο προσφέρει μια ματιά στη συναισθηματική τους ζωή, τους κοινωνικούς τους δεσμούς και τις γνωστικές τους ικανότητες».

Ενδείξεις πένθους και στις γάτες

Η είδηση αυτή έρχεται λίγο μετά τη δημοσιοποίηση έρευνας που αποκαλύπτει ότι και οι γάτες εμφανίζουν βασικά σημάδια πένθους μετά την απώλεια ενός άλλου ζώου με το οποίο συζούσαν.

Στο πλαίσιο της μελέτης, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Oakland εξέτασαν 412 ιδιοκτήτες γατών, οι οποίοι απάντησαν σε ερωτηματολόγια σχετικά με τις άμεσες και μακροπρόθεσμες αλλαγές στη συμπεριφορά των κατοικιδίων τους μετά τον θάνατο κάποιου άλλου ζώου της οικογένειας.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ορισμένες γάτες εμφάνισαν σαφείς δείκτες θλίψης, όπως αλλαγές στον ύπνο, το φαγητό, το παιχνίδι, την αναζήτηση προσοχής, την τάση να κρύβονται ή να περνούν χρόνο μόνες τους.

Ωστόσο, η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι αυτές οι συμπεριφορές διέφεραν ανάλογα με τη σχέση που είχε η γάτα με το ζώο που πέθανε.

«Όσο περισσότερο καιρό είχε ζήσει η γάτα με το ζώο που πέθανε, τόσο περισσότερες αυξήσεις στην αναζήτηση προσοχής ανέφεραν οι ιδιοκτήτες μετά τον θάνατο», εξήγησαν οι ερευνητές στη μελέτη τους.

Πηγή: Daily Mail