O  Ντόναλντ Τραμπ, o καρχαρίας των ακινήτων δεν είναι ποτέ ακίνητος. Μιλάει συνέχεια στο τηλέφωνο και κλείνει τη μία συμφωνία μετά την άλλη με τους φίλους του στις μεγάλες επιχειρήσεις. Τουλάχιστον έτσι γράφει ο ίδιος στο βιβλίο του “The Art of the Deal” ( Η τέχνη της συμφωνίας). Αλλά ενώ ήλπιζε ότι τις πρώτες 100 ημέρες της δεύτερης θητείας του θα πετύχαινε μια σειρά συμφωνιών από την Ουκρανία,και την Κίνα ως την Μέση Ανατολή, δεν έχει καταφέρει τίποτα.

Αρχίζει να υπαναχωρεί στον εμπορικό πόλεμο με την Κίνα, όπως και στους δασμούς προς τις άλλες χώρες και δείχνει πλέον ότι χάνει γρήγορα την υπομονή του με τον πόλεμο στην Ουκρανία, τον οποίο είχε προβλέψει ότι θα τερμάτιζε σε 24 ώρες.

Οι συμφωνίες αποδεικνύονται άπιαστες όταν το διακύβευμα δεν είναι ουρανοξύστες και καζίνο αλλά ολόκληρες οικονομίες, η αξιοπιστία ισχυρών ξένων ηγετών και η εθνική κυριαρχία. Η πεποίθηση του Τραμπ ότι κάθε πολιτικό ζήτημα είναι μια πρόταση που κερδίζει και χάνει, κυριάρχησε στην επιστροφή του στον Λευκό Οίκο – και οδήγησε σε κάποιες ονομαστικές επιτυχίες, απέναντι σε νομικές εταιρίες ή πανεπιστήμια. Αλλά είναι ηθικά και συνταγματικά αμφισβητήσιμες, σχολιάζει το CNN.

Τώρα ο πρόεδρος Τραμπ ανακαλύπτει ότι η γεωπολιτική και οι παγκόσμιες εμπορικές διαπραγματεύσεις έχουν ελάχιστα κοινά με την πώληση ακινήτων. Η Κίνα και η Ουκρανία αντιστέκονται στις πιέσεις του. Πήρε πίσω τους δασμούς σε 90 χώρες, αλλά συμφωνίες δεν έχει κλείσει. Και στην Μέση Ανατολή ο πόλεμος μαίνεται πάλι.

Η υποχώρηση έναντι της Κίνας

Καμία από αυτές τις πρωτοβουλίες δεν έχει κλείσει. Σε όλα τα θέματα δοκιμάζεται σκληρά η κεντρική εικόνα του Τραμπ ως διαπραγματευτή, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για την πολιτική του απήχηση. Ούτε η καρικατούρα της Ριβιέρας της Μέσης Ανατολής με τον διωγμό των Παλαιστινίων από την Γάζα έχει προχωρήσει.

Σχεδόν όλοι οι πρόεδροι των ΗΠΑ τα τελευταία 20 χρόνια έχουν απογοητευτεί από την άρνηση της Κίνας να ανοίξει τις αγορές της στα αμερικανικά προϊόντα, αλλά και από την κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας εκ μέρους κινεζικών εταιριών.

Η άρνηση του Πεκίνου να υποκύψει ήταν προβλέψιμη, αλλά ο Λευκός Οίκος, ο οποίος φαίνεται να μην έχει εμπειρία σε θέματα Κίνας, εμφανίστηκε έκπληκτος. «Εάν μια λύση με διαπραγματεύσεις είναι πραγματικά αυτό που θέλουν οι ΗΠΑ, θα πρέπει να σταματήσουν να απειλούν και να εκβιάζουν την Κίνα και να επιδιώξουν διάλογο με βάση την ισότητα, τον σεβασμό και το αμοιβαίο όφελος», δήλωσε την Τετάρτη ο εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών Γκουό Τζιακούν. «Το να συνεχίζει να ζητάει μια συμφωνία ασκώντας παράλληλα ακραίες πιέσεις δεν είναι ο σωστός τρόπος για να αντιμετωπίσει κανείς την Κίνα και απλά δεν θα λειτουργήσει», είπε.

Οι δηλώσεις του Τραμπ την Τρίτη και την Τετάρτη ότι οι δασμοί δεν θα παραμείνουν κοντά στο 145% και ότι δεν θα παίξει “σκληρό παιχνίδι” με τον Σι ήταν μια σαφής αλλαγή έμφασης από έναν Λευκό Οίκο που απαιτούσε ένα τηλεφώνημα από τον Κινέζο ηγέτη.

Ο Λευκός Οίκος επιμένει ότι η πολιτική του Τραμπ λειτουργεί.  Δημοσιεύει τακτικά καταλόγους των εισερχόμενων επενδύσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι αλήθεια ότι ορισμένα έθνη χρησιμοποιούν αυτές τις εισροές για να εντυπωσιάσουν τον πρόεδρο. Αλλά αυτό μπορεί επίσης να σηματοδοτεί ότι πιστεύουν ότι μπορούν να τον εξαγοράσουν με εντυπωσιακούς τίτλους χωρίς να αλλάξουν ριζικά τον χαρακτήρα της πλήρους εμπορικής τους σχέσης.

Η αντίσταση της Ουκρανίας

Η Ουκρανία αντιδρά στις πιέσεις των ΗΠΑ.  Οι απόπειρες του Τραμπ να επιβάλει το όραμα και τη θέλησή του στην Ουκρανία σημαίνουν ότι οι προσπάθειές του για τη σύναψη μιας ειρηνευτικής συμφωνίας ήταν τόσο ανεπιτυχείς όσο και οι εμπορικοί του πόλεμοι. Όπως και με την Κίνα, ορισμένες από τις προσεγγίσεις του φαίνεται ότι δεν εκτιμούν τις πολιτικές δυνάμεις που δρουν στους ξένους ηγέτες.

Ο πρόεδρος, για παράδειγμα, εξέφρασε απογοήτευση με τον Ζελένσκι την Τετάρτη, λόγω της αποτυχίας του να υπογράψει μια συμφωνία που συντάχθηκε από τις ΗΠΑ και η οποία φαίνεται να κλειδώνει πολλούς από τους στόχους της Ρωσίας, ενώ θέτει σε κίνδυνο την κυριαρχία της Ουκρανίας. Για να το αποτρέψει αυτό, την Πέμπτη, άφησε να διαρρεύσει ότι θα ζητήσει από τον Πούτιν να δεχτεί το δικαίωμα της Ουκρανίας να έχει στρατιωτική ισχύ.

Την Πέμπτη επίσης,  ο Τραμπ επέκρινε τον Ρώσο πρόεδρο, λέγοντας ότι “δεν είναι ευχαριστημένος” μετά την έναρξη του φονικότερου κύματος επιθέσεων της Ρωσίας στο Κίεβο εδώ και εννέα μήνες. Η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου Καρολάιν Λέβιτ δήλωσε ότι η “υπομονή του προέδρου εξαντλείται”. Η ίδια πρόσθεσε: “Πρέπει να δει αυτό το πράγμα να τελειώνει”. Ο Τραμπ είναι θυμωμένος για την αντίθεση του Ζελένσκι στην προτεινόμενη από την Αμερική αναγνώριση της ρωσικής κυριαρχίας στην Κριμαία -μια περιοχή που προσαρτήθηκε παράνομα από τον Πούτιν το 2014. Και ο ίδιος απείλησε (ουσιαστικά και τις δύο πλευρές) λέγοντας ότι έχει την δική του προθεσμία για την Ουκρανία.

Ο Yuriy Boyechko, διευθύνων σύμβουλος της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης, Hope for Ukraine,  εξήγησε ότι μια τέτοια κίνηση θα ήταν πολιτικά αδύνατη για τον Zelensky. “Ο μόνος τρόπος που μπορεί να γίνει είναι με αλλαγή του (ουκρανικού) συντάγματος, και για να γίνει αυτό πρέπει να διεξαχθούν δημοψηφίσματα. Το ουκρανικό κοινοβούλιο πρέπει να εγκρίνει αυτή την τροποποίηση του συντάγματος και το ανώτατο δικαστήριο (της Ουκρανίας) πρέπει να το διορθώσει πριν η Κριμαία αναγνωριστεί ως ρωσικό έδαφος”. είπε και πρόσθεσε: “Η παράδοση ουκρανικού εδάφους στους Ρώσους κατακτητές δεν θα επικυρωθεί ποτέ από το ουκρανικό κοινοβούλιο και ο ουκρανικός λαός δεν θα το ψηφίσει ποτέ”.

Η αμερικανική κυβέρνηση προσπαθεί επίσης να διαπραγματευτεί μια συμφωνία για την εκμετάλλευση των ορυκτών πόρων σπάνιων γαιών της Ουκρανίας, την οποία οι επικριτές έχουν παρομοιάσει με οικονομικό εποικισμό ενός ευάλωτου έθνους. Ο ουκρανός υπουργός οικονομικών της χώρας είπε την Πέμπτη ότι οι διαπραγματεύσεις έχουν σημειώσει πρόοδο.

Ενώ ο Τραμπ είναι θυμωμένος με την Ουκρανία, από την άλλη δηλώνει πεπεισμένος ότι ο Πούτιν είναι έτοιμος να διαπραγματευτεί -κι ας μην έχει αποδείξεις.  “Νομίζω ότι η Ρωσία είναι έτοιμη. Νομίζω ότι έχουμε μια συμφωνία με τη Ρωσία”, δήλωσε ο Τραμπ την Τετάρτη στο Οβάλ Γραφείο, συμπάσχοντας για άλλη μια φορά με τον επιτιθέμενο και όχι με το θύμα της εισβολής.

Στην αρχή του βιβλίου του,  “The Art of the Deal”, ο Τραμπ έγραψε ότι ενώ άλλοι άνθρωποι ζωγραφίζουν όμορφα ή γράφουν υπέροχη ποίηση, “οι συμφωνίες είναι η δική μου μορφή τέχνης”.  Και ο κόσμος αναρωτιέται αν έχει χάσει το ταλέντο του, σχολιάζει το CNN.