Έρβιν Ρόμελ: Η πορεία της «Αλεπούς της Ερήμου», από την άνοδο ως την πτώση
Οι επιχειρήσεις στη Βόρεια Αφρική τον ανέδειξαν σε στρατάρχη, όμως η ήττα στο Ελ Αλαμέιν ανέκοψε την προέλασή του και το ναζιστικό καθεστώς τον εξανάγκασε σε αυτοκτονία

Ο Έρβιν Ρόμελ συγκαταλέγεται στους πιο γνωστούς Γερμανούς στρατιωτικούς διοικητές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι επιχειρήσεις του στη Βόρεια Αφρική τον έκαναν γνωστό ως «Αλεπού της Ερήμου», ενώ το όνομά του απέκτησε διεθνή απήχηση και κέρδισε τον σεβασμό ακόμη και ορισμένων αντιπάλων του.
Παρότι σημείωσε στρατιωτικές επιτυχίες και απολάμβανε την προσωπική εύνοια του Αδόλφου Χίτλερ, ο Ρόμελ κατέληξε να εξαναγκαστεί σε αυτοκτονία από το ναζιστικό καθεστώς, στο οποίο είχε υπηρετήσει. Η διαδρομή του περιλάμβανε μεγάλες νίκες και σοβαρές στρατηγικές αποτυχίες, ενώ η σχέση του με την ηγεσία της ναζιστικής Γερμανίας παρέμεινε αμφιλεγόμενη.
Από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στον Χίτλερ
Γεννημένος στις 15 Νοεμβρίου 1891 στο Χάιντενχαϊμ της Γερμανίας, ο Έρβιν Ρόμελ κατατάχθηκε στον στρατό το 1910. Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διακρίθηκε σε πολεμικές επιχειρήσεις στη Γαλλία, τη Ρουμανία και την Ιταλία.
Στις επιχειρήσεις του Καπορέτο το 1917, ο Ρόμελ έλαβε μέρος στη σημαντική νίκη των γερμανικών και αυστροουγγρικών δυνάμεων εναντίον των Ιταλών.
Παρέμεινε στον στρατό και μετά τη λήξη του πολέμου, αποκτώντας τη φήμη αξιωματικού που έδινε έμφαση στις γρήγορες κινήσεις και στον αιφνιδιασμό.
Η επικράτηση των Ναζί επιτάχυνε την ανέλιξή του. Το 1938 τού ανατέθηκε η διοίκηση της προσωπικής στρατιωτικής συνοδείας του Χίτλερ, θέση που του εξασφάλισε άμεση πρόσβαση στον Γερμανό δικτάτορα.
Η «Μεραρχία Φάντασμα» του Ρόμελ
Με την έναρξη της γερμανικής εισβολής στη Γαλλία το 1940, ο Ρόμελ τέθηκε επικεφαλής της 7ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας.
Οι δυνάμεις του προχωρούσαν ταχύτατα και εισχωρούσαν βαθιά στις γαλλικές γραμμές. Η διαρκής τους κίνηση ήταν τόσο γρήγορη, ώστε ακόμη και τα γερμανικά επιτελεία δυσκολεύονταν να γνωρίζουν πού βρίσκονταν.
Η ταχύτητα των κινήσεών της έδωσε στη μεραρχία το προσωνύμιο «Μεραρχία Φάντασμα».
Η επιτυχία στη γαλλική εκστρατεία ανέδειξε τον Ρόμελ σε έναν από τους πλέον προβεβλημένους αξιωματικούς της Βέρμαχτ και άνοιξε τον δρόμο για τη μετάθεσή του στη Βόρεια Αφρική.
Η «Αλεπού της Ερήμου» καταλαμβάνει το Τομπρούκ
Ο Ρόμελ έφτασε στη Λιβύη τον Φεβρουάριο του 1941, με αποστολή να διοικήσει τις γερμανικές δυνάμεις που είχαν σταλεί για την ενίσχυση των Ιταλών συμμάχων.
Αιφνιδιαστικές επιθέσεις και επιθετικές κινήσεις τού επέτρεψαν να αλλάξει προσωρινά την εξέλιξη των επιχειρήσεων, οδηγώντας τους Βρετανούς σε υποχώρηση.
Στις 21 Ιουνίου 1942 σημείωσε τη μεγαλύτερη νίκη του, καθώς οι δυνάμεις του κατέλαβαν το Τομπρούκ, ένα σημαντικό λιμάνι της Λιβύης.
Σε αναγνώριση, ο Χίτλερ τον προήγαγε σε στρατάρχη. Την ίδια ώρα, όμως, η συνέχιση της προέλασης προς την Αίγυπτο δημιουργούσε ολοένα μεγαλύτερη ανάγκη για καύσιμα, πυρομαχικά και ανταλλακτικά.
Η ήττα των δυνάμεων του Ρόμελ στο Ελ Αλαμέιν
Μεγάλη βρετανική επίθεση εξαπολύθηκε στο Ελ Αλαμέιν τον Οκτώβριο του 1942, με επικεφαλής τον στρατηγό Μπέρναρντ Μοντγκόμερι.
Οι δυνάμεις των Γερμανών και των Ιταλών είχαν σοβαρά προβλήματα ανεφοδιασμού, ενώ οι Σύμμαχοι υπερτερούσαν τόσο σε αριθμό όσο και σε υλικό.
Στις αρχές Νοεμβρίου ο Ρόμελ δεν είχε άλλη επιλογή από το να υποχωρήσει. Η ήττα αυτή αποτέλεσε την απαρχή του τέλους για τις δυνάμεις του Άξονα στη Βόρεια Αφρική.
Πριν από την οριστική παράδοση των γερμανοϊταλικών δυνάμεων στην Τυνησία, ο Ρόμελ επέστρεψε στην Ευρώπη, τον Μάρτιο του 1943.
Η εντολή του Χίτλερ και ο θάνατος του Ρόμελ
Σημαντικό ρόλο στην άμυνα της Νορμανδίας ανέλαβε ο Ρόμελ το 1944, όταν οι Σύμμαχοι αποβιβάστηκαν εκεί στις 6 Ιουνίου.
Στις 17 Ιουλίου τραυματίστηκε βαριά, έπειτα από επίθεση συμμαχικών αεροσκαφών στο αυτοκίνητό του.
Λίγες ημέρες μετά, στις 20 Ιουλίου, έγινε η αποτυχημένη απόπειρα κατά της ζωής του Χίτλερ. Στο πλαίσιο των ερευνών που ακολούθησαν, το όνομα του Ρόμελ συνδέθηκε με πρόσωπα της συνωμοσίας, όμως ο ακριβής βαθμός συμμετοχής του εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο ιστορικής συζήτησης.
Στις 14 Οκτωβρίου 1944, δύο Γερμανοί στρατηγοί πήγαν στο σπίτι του και τού έθεσαν δύο ενδεχόμενα: να αυτοκτονήσει ή να δικαστεί για προδοσία, με πιθανές επιπτώσεις και για την οικογένειά του.
Ο Ρόμελ αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του παίρνοντας δηλητήριο. Ήταν 52 ετών.
Το ναζιστικό καθεστώς παρουσίασε ψευδώς τον θάνατό του ως αποτέλεσμα των τραυμάτων του και οργάνωσε επίσημη κηδεία.
Οι ιστορικοί εξακολουθούν να επανεξετάζουν κριτικά τη μεταπολεμική εικόνα του Ρόμελ ως «έντιμου στρατιώτη»: η στρατιωτική του ικανότητα δεν αναιρεί το γεγονός ότι συνεργάστηκε με το ναζιστικό καθεστώς.
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.






































// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.