Dr. Richard Naylor: Κοιμάται με 60.000 κοριούς για χάρη της επιστήμης

Ένας επιστήμονας μελετά τους κοριούς κοιμάτια με χιλιάδες από αυτούς σε ένα εργαστήριο στο κάτω μέρος του σπιτιού του

Ο 45χρονος εντομολόγος Δρ Ρίτσαρντ Νέιλορ εκτρέφει κοριούς, προκειμένου να δοκιμάζει προϊόντα αντιμετώπισης παρασίτων που προέρχονται από όλο τον κόσμο.

Δύο φορές την εβδομάδα πραγματοποιεί μια «ημέρα φαγητού»: στερεώνει στο μπράτσο του ορισμένα από τα 60.000 έντομα που εκτρέφει και συνεχίζει τη δουλειά του όσο εκείνα τρέφονται με το αίμα του.

Όταν πρέπει να αξιολογήσει νέες συσκευές ή απωθητικά, περνά τις νύχτες μαζί με τους κοριούς σε μια ανεξάρτητη σουίτα δύο υπνοδωματίων, που βρίσκεται στον κήπο του.

Η σύζυγός του, πρώην καθηγήτρια βιολογίας που συμμετέχει επίσης στην επιχείρηση, δεν ζηλεύει, όπως λέει, τους «συντρόφους» του στο κρεβάτι.

Είπε: «Δεν αντιδρώ πια στα τσιμπήματα. Προφανώς χρειάζονται περίπου 40.000 τσιμπήματα για να σταματήσω να αντιδρώ στα κοριούς».

«Και αυτό για μένα ήταν πριν από περισσότερο από μια δεκαετία. Δεν έχω αντιδράσει λοιπόν για πολύ καιρό. Με την πάροδο του χρόνου, το ανοσοποιητικό σας σύστημα απλώς σταματά να αντιδρά σε αυτό.»

«Για τους περισσότερους ανθρώπους, είναι κάτι σαν τσίμπημα από θυμωμένο κουνούπι, λίγο πιο σοβαρό από αυτό. Αλλά σταδιακά μειώνεται όλο και περισσότερο και δεν έχω πλέον πρήξιμο ή φλεγμονή.»

Ο ερευνητής εκτρέφει κοριούς και τους αποστέλλει διεθνώς. Ανάμεσα στους παραλήπτες είναι συχνά ομάδες σκύλων ανίχνευσης, οι οποίες συνδράμουν ξενοδοχεία στον εντοπισμό προσβολών.

Όταν περιγράφει στους άλλους τη δουλειά του, είπε, «όλοι αρχίζουν να αναρωτιούνται και φαίνονται λίγο τρομοκρατημένοι».

«Έχω μιλήσει με ανθρώπους στη Νότια Αμερική σε ζώνες όπου επικρατεί ελονοσία και τρομοκρατούνται πολύ περισσότερο από τους κοριούς παρά από τα κουνούπια που έχουν τη δυνατότητα να τους αρρωστήσουν πολύ ή να τους σκοτώσουν», είπε.

Ο Δρ Νέιλορ ανέφερε ότι χρειάστηκε να μοιραστεί τον χώρο ύπνου του με τα έντομα, ώστε να διαπιστώσει αν αποδίδουν τα καινούργια σπρέι και απωθητικά.

Είπε: «Δεν μπορώ πραγματικά να δοκιμάσω προϊόντα σε κοριούς χωρίς να υπάρχει κάποιος ξενιστής στο δωμάτιο, επειδή η συμπεριφορά τους αλλάζει εντελώς. Αν δεν υπάρχει κανείς τριγύρω, οι κοριοί απλώς κοιμούνται, δεν κινούνται ή πυροδοτούνται από το διοξείδιο του άνθρακα από την αναπνοή μας και από τη θερμότητα του σώματός μας – η συμπεριφορά τους είναι πολύ συνδεδεμένη με τη δική μας».

«Δεν μπορώ να δοκιμάσω παγίδες και ψεκασμούς σε ένα δωμάτιο χωρίς την παρουσία ανθρώπου, επειδή οι κοριοί δεν κάνουν τίποτα. Οι άνθρωποι κουβαλούν κοριούς από τότε που υπάρχει ο άνθρωπος στον πολιτισμό.»

Δύο φορές κάθε εβδομάδα ο Δρ Νέιλορ ταΐζει τα έντομα, στερεώνοντας στα χέρια του γλάστρες με πεινασμένους κοριούς. Την ίδια ώρα ασχολείται με τον υπεύθυνο της ιστοσελίδας του.

Είπε: «Τα έντομα ζουν σε γλάστρες και οι γλάστρες έχουν μεταλλικά καπάκια, και απλώς τα δένω με ελαστικό ιμάντα στους βραχίονες μου ή μερικές φορές στα πόδια μου αν χρειάζομαι περισσότερο χώρο, και τρέφονται για λίγα λεπτά και δεν μπορώ να νιώσω τίποτα.»

«Μετά από περίπου δέκα λεπτά, όταν φαίνεται σαν να σέρνονται ξανά πάνω στο χαρτί που είναι γεμάτο αίμα, τότε τα αλλάζω και μπορώ να ταΐσω χιλιάδες έντομα σαν κι αυτά σε λίγο καιρό.»