Επιδημία πολιομυελίτιδας στον Πειραιά: Σαν σήμερα, 8 Νοεμβρίου 1949

Στον Πειραιά, στις 8 Νοεμβρίου 1949, η εξάπλωση της πολιομυελίτιδας έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία και οι υγειονομικές αρχές αποφασίζουν να κλείσουν όλα τα νηπιαγωγεία της πόλης, επιδιώκοντας να ανακόψουν τη μετάδοση της επικίνδυνης ασθένειας.

Εκείνη την περίοδο, η πολιομυελίτιδα συγκαταλεγόταν στις σοβαρότερες απειλές για την υγεία των παιδιών.

Η νόσος είναι λοιμώδης, πλήττει κυρίως τα μικρά παιδιά και ενδέχεται να προκαλέσει βαριές βλάβες στο νευρικό σύστημα, με συνέπειες που φτάνουν έως τη μόνιμη παράλυση ή τον θάνατο.

Προς το τέλος της δεκαετίας του 1940, τα κρούσματα στην Ελλάδα αυξάνονταν. Η Αθήνα, ο Πειραιάς και άλλες περιοχές βρίσκονταν αντιμέτωπες με την επέκταση της νόσου.

Οι οικογένειες ανησυχούσαν ακόμη περισσότερο, καθώς δεν υπήρχε εμβόλιο και οι δυνατότητες της ιατρικής επιστήμης εκείνης της εποχής ήταν περιορισμένες.

Ο παιδίατρος Ιωάννης Νικόπουλος, σε ιατρικό δημοσίευμα της εποχής, κατέγραφε την αναστάτωση που προκάλεσαν τα κρούσματα και σημείωνε ότι αντίστοιχες επιδημικές εξάρσεις είχαν εκδηλωθεί στη χώρα και το 1929-1930.

Η μετάδοση της πολιομυελίτιδας γίνεται κυρίως από την κοπρανοστοματική οδό. Σε μικρό ποσοστό των λοιμώξεων, ωστόσο, προσβάλλεται το κεντρικό νευρικό σύστημα.

Σε βαριές περιπτώσεις, η νόσος μπορεί να προκαλέσει μόνιμες κινητικές αναπηρίες.

Σημαντική εξέλιξη για την αντιμετώπιση της πολιομυελίτιδας ήταν η ανακάλυψη του εμβολίου από τον Αμερικανό γιατρό Τζόνας Σολκ.

Η έγκριση του εμβολίου ήρθε το 1955 και ακολούθησε η ευρεία εφαρμογή προγραμμάτων εμβολιασμού, με αποτέλεσμα να μειωθούν δραστικά τα κρούσματα σε όλο τον κόσμο.

Το κλείσιμο των νηπιαγωγείων στον Πειραιά, στις 8 Νοεμβρίου 1949, αποτυπώνει μια χαρακτηριστική στιγμή μιας εποχής που η πολιομυελίτιδα σκόρπιζε φόβο σε ολόκληρες κοινωνίες. Τότε δεν υπήρχε ακόμη αποτελεσματικός τρόπος πρόληψης της νόσου μέσω εμβολιασμού.