Δράκος της Βουλιαγμένης: Η δολοφονία στο Καβούρι το 1953 και το μέντιουμ που οδήγησε στη σύλληψη

Ο «Δράκος της Βουλιαγμένης» ήταν το προσωνύμιο που χρησιμοποίησαν οι εφημερίδες το 1953 για τον άγνωστο άνδρα, ο οποίος είχε αρχίσει να τρομοκρατεί ζευγάρια που αναζητούσαν λίγη ιδιωτικότητα στην περιοχή του Καβουριού.

Η δράση του έφτασε στο αποκορύφωμά της στις 5 Αυγούστου, όταν τέσσερις πυροβολισμοί διέκοψαν τη νυχτερινή ηρεμία. Ένας άνδρας σκοτώθηκε, ενώ η σύντροφός του τραυματίστηκε βαριά.

Απρόβλεπτη εξέλιξη στην αναζήτηση του δράστη αποτέλεσε η εμπλοκή της Ελένης Κικίδου, του γνωστού μέντιουμ εκείνης της περιόδου.

Μετά την επίσκεψή της στο σημείο του εγκλήματος, η περιγραφή που έδωσε δημοσιεύτηκε στην πρώτη σελίδα των εφημερίδων και προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση.

Έπειτα από μερικές εβδομάδες, οι αστυνομικές αρχές οδηγήθηκαν στον 25χρονο Μιχάλη Στεφανόπουλο, ο οποίος συνελήφθη και παραδέχθηκε τελικά ότι διέπραξε τη δολοφονία.

Ο «Δράκος» επιτίθεται στο Καβούρι

Τη νύχτα της 5ης Αυγούστου 1953, τέσσερις πυροβολισμοί ακούστηκαν στο Μικρό Καβούρι. Εκεί οι αρχές εντόπισαν νεκρό τον Θεόδωρο Δέγλερη, ενώ η 24χρονη Σοφία Μαναβάκη είχε υποστεί σοβαρά τραύματα.

Η τραυματισμένη γυναίκα διακομίστηκε στο νοσοκομείο και κατάφερε να επιζήσει. Κατά την κατάθεσή της μίλησε στις αρχές για όσα συνέβησαν εκείνη τη βραδιά, χωρίς αρχικά να είναι σε θέση να δώσει περιγραφή που να ταυτοποιεί με βεβαιότητα τον ένοχο.

Ο δράστης πλησίασε το ζευγάρι και άνοιξε πυρ από μικρή απόσταση. Αμέσως μετά άρπαξε την τσάντα της Μαναβάκη, όπου βρίσκονταν 30.000 δραχμές, καθώς και το ρολόι που φορούσε ο Δέγλερης.

Η επίθεση αυτή δεν αποτελούσε το πρώτο ανάλογο περιστατικό στην περιοχή.

Έξι ημέρες πριν, στις 30 Ιουλίου, ο Μιχάλης Καλλίτσης και η Ελισάβετ Καπρή είχαν τραυματιστεί από αυτοσχέδια χειροβομβίδα. Έτσι, η αστυνομία διερευνούσε αν οι δύο επιθέσεις είχαν πραγματοποιηθεί από το ίδιο άτομο.

Το μέντιουμ στο σημείο της δολοφονίας

Η υπόθεση είχε καταλάβει τις πρώτες σελίδες των εφημερίδων, την ώρα που οι αρχές εξακολουθούσαν να αναζητούν χωρίς αποτέλεσμα τον δράστη.

Ο δημοσιογράφος της «Ακροπόλεως» Θεόδωρος Δράκος απευθύνθηκε τότε στην Ελένη Κικίδου. Εκείνη ήταν γνωστή για τις υποτιθέμενες ικανότητές της στη «διόραση», αλλά αρχικά δεν επιθυμούσε να εμπλακεί στην αστυνομική έρευνα.

Τελικά, το βράδυ της 18ης Αυγούστου, κατευθύνθηκε στο Μικρό Καβούρι μαζί με τον δημοσιογράφο και μία φίλη της. Εκεί επισκέφθηκαν το σημείο όπου είχε χάσει τη ζωή του ο Δέγλερης.

Την επόμενη μέρα, η «Ακρόπολις» κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ για την παρουσία της Κικίδου στον τόπο του εγκλήματος. Το δημοσίευμα μετέφερε τις πληροφορίες που φέρεται να έδωσε τόσο για τις συνθήκες της δολοφονίας όσο και για την όψη του άγνωστου άνδρα.

Όπως ανέφερε η εφημερίδα, η Κικίδου μίλησε για έναν ψηλό, αδύνατο και μελαχρινό άνδρα με σκούρο παντελόνι. Υποστήριξε επίσης ότι έφερε ουλή, η οποία σχετιζόταν με χαλασμένα δόντια, και πως το όνομά του ξεκινούσε από το γράμμα «Σ».

Η αναφορά αυτή εντυπωσίασε έντονα το κοινό, καθώς ο Τύπος εμφάνισε την Κικίδου ως ένα πρόσωπο που θα μπορούσε να συμβάλει στην εξιχνίαση της υπόθεσης του «Δράκου».

Τα ευρήματα που έστρεψαν την έρευνα στον Στεφανόπουλο

Παράλληλα με τη δημοσιότητα, οι αστυνομικοί συνέχιζαν τις έρευνες με τις προβλεπόμενες διαδικασίες.

Στην ευρύτερη περιοχή εντοπίστηκε το περίστροφο Smith & Wesson, το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί στη δολοφονική επίθεση.

Στο όπλο βρέθηκαν αποτυπώματα που, σύμφωνα με μεταγενέστερες αναφορές, αποδόθηκαν στον Μιχάλη Στεφανόπουλο. Παράλληλα, η εξέταση του περιστρόφου αποκάλυψε σύνδεση με το 25ο Σύνταγμα Πεζικού.

Ο Στεφανόπουλος, 25 ετών, ήταν σιδηρουργός και είχε υπηρετήσει στο 25ο Σύνταγμα Πεζικού. Στο πρόσωπό του υπήρχε ακόμη ένα χαρακτηριστικό σημάδι, το οποίο παρουσιάστηκε τότε ως στοιχείο που ταίριαζε με μέρος της περιγραφής της «Ακροπόλεως».

Με αυτά τα δεδομένα, οι αρχές άρχισαν να εξετάζουν πιο σοβαρά το όνομά του.

Η σύλληψη του Στεφανόπουλου στον Λυκαβηττό

Στις 2 Σεπτεμβρίου 1953, αστυνομικοί πήγαν στην κατοικία του Στεφανόπουλου στον Λυκαβηττό και προχώρησαν στη σύλληψή του.

Στην αρχή ο ίδιος δήλωσε ότι δεν είχε καμία σχέση με τη δολοφονία. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, οι αρχές διέθεταν ήδη στοιχεία που τον συνέδεαν με την υπόθεση.

Στα στοιχεία αυτά περιλαμβάνονταν τα ευρήματα από το όπλο. Επιπλέον, όπως έγραψαν οι εφημερίδες της εποχής, ο Στεφανόπουλος φορούσε το ρολόι του νεκρού Δέγλερη.

Ο 25χρονος παραδέχθηκε τελικά ότι ήταν ο δράστης της δολοφονίας. Κατά την ανάκριση ομολόγησε ακόμη πως είχε επιτεθεί με αυτοσχέδια χειροβομβίδα στο ζευγάρι των Καλλίτση και Καπρή.

Με τη σύλληψή του ολοκληρώθηκε το ανθρωποκυνηγητό για τον «Δράκο της Βουλιαγμένης». Παρ’ όλα αυτά, η ανάμειξη της Ελένης Κικίδου παρέμεινε ένα από τα πλέον συζητημένα κεφάλαια της υπόθεσης.

Η δικαστική απόφαση και η εκτέλεση

Η δίκη πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 1954. Για τη δολοφονία του Δέγλερη, ο Στεφανόπουλος καταδικάστηκε σε θάνατο, ενώ για τις υπόλοιπες πράξεις του τού επιβλήθηκαν και πρόσθετες ποινές.

Στη διάρκεια της δίκης, ο κατηγορούμενος μίλησε για τις προσωπικές απογοητεύσεις που είχε βιώσει και για τα δύσκολα παιδικά χρόνια του, ενώ η υπεράσπιση έθεσε ζητήματα που αφορούσαν την ψυχική του κατάσταση. Παρ’ όλα αυτά, το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο, χωρίς να του αναγνωρίσει κάποιο ελαφρυντικό.

Ο Μιχάλης Στεφανόπουλος εκτελέστηκε στις 10 Αυγούστου 1954, στη θέση Τούρλος της Αίγινας.

Για πολλές δεκαετίες παρέμεινε στη μνήμη η υπόθεση του «Δράκου της Βουλιαγμένης», καθώς συνδέθηκαν σε αυτήν η αστυνομική έρευνα, τα στοιχεία που προέκυψαν από το όπλο και η απρόσμενη παρέμβαση ενός μέντιουμ.

Στις 18 Αυγούστου, λίγες ημέρες προτού γίνει η σύλληψη, η Ελένη Κικίδου είχε δώσει τη δική της περιγραφή για τον άγνωστο δράστη. Ωστόσο, η αστυνομία οδηγήθηκε στον Στεφανόπουλο από έναν συνδυασμό μαρτυριών και στοιχείων, με τα ευρήματα από το περίστροφο να συνιστούν σημαντικό μέρος της υπόθεσης.