Το άρθρο εξερευνά την ιδέα ότι οι άνθρωποι θα μπορούσαν να ταξιδέψουν σε γαλαξίες εκατομμύρια έτη φωτός μακριά σε δευτερόλεπτα, χρησιμοποιώντας σκουληκότρυπες. Αυτές οι «σήραγγες» στον χωροχρόνο θα μπορούσαν να συντομεύσουν τις αποστάσεις μεταξύ δύο σημείων στο σύμπαν, επιτρέποντας θεωρητικά τη μεταφορά σε απίστευτα γρήγορο χρόνο.
Ωστόσο, η πρόκληση έγκειται στη σταθεροποίηση αυτών των σκουληκότρυπων, καθώς απαιτείται αρνητική ενέργεια σε ποσότητες που ξεπερνούν τις τρέχουσες δυνατότητες της ανθρωπότητας. Οι επιστήμονες συνεχίζουν να αναπτύσσουν εργαλεία για την αναζήτηση σκουληκότρυπων και παραμένουν αισιόδοξοι για την πιθανότητα μελλοντικής εκμετάλλευσής τους.
Πιο αναλυτικά
Αλλά ακόμη και με τους πιο προηγμένους σύγχρονους πυραύλους μας, το ταξίδι στα άκρα του δικού μας ηλιακού συστήματος μπορεί να διαρκέσει το μεγαλύτερο μέρος μιας ανθρώπινης ζωής.
Ωστόσο, οι επιστήμονες λένε ότι υπάρχει τρόπος η ανθρωπότητα να ταξιδέψει εκατομμύρια έτη φωτός σε δευτερόλεπτα…
Περνώντας μέσα από σκουληκότρυπες στον ίδιο τον ιστό του χώρου και του χρόνου, ίσως μπορέσουμε να ταξιδέψουμε στα πιο μακρινά αστέρια με ευκολία, ισχυρίζονται.
Μια σκουληκότρυπα, όπως και μια μαύρη τρύπα, είναι μια δομή που προκύπτει όταν η βαρύτητα είναι τόσο ισχυρή που κάμπτει τον ιστό του σύμπαντος.
Ο χωροχρόνος μπορεί να καμφθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργήσει μια «γέφυρα» μεταξύ δύο διαφορετικών σημείων στον χωροχρόνο.
Ο καθηγητής Ντέγιαν Στόικοβιτς, κοσμολόγος από το Πανεπιστήμιο του Μπάφαλο, δήλωσε στην MailOnline: «Θεωρητικά, δεν υπάρχει όριο στο πόσο μακριά θα μπορούσαμε να ταξιδέψουμε με αυτόν τον τρόπο».
«Δύο μακρινά σημεία θα μπορούσαν να βρίσκονται δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά κατά μήκος του κανονικού χώρου και μόνο λίγα δευτερόλεπτα μακριά κατά μήκος της σκουληκότρυπας».
Τι είναι οι σκουληκότρυπες;
Η Δρ. Andreea Font, θεωρητική αστροφυσικός από το Πανεπιστήμιο John Moores του Λίβερπουλ, δήλωσε στην MailOnline: «Οι σκουληκότρυπες είναι «σήραγγες» στον ιστό του χώρου και του χρόνου που μπορούν να συντομεύσουν την κανονική διαδρομή μεταξύ δύο μακρινών περιοχών στο σύμπαν μας».
«Κατ’ αρχήν, η γεωμετρία του χωροχρόνου μπορεί να διπλωθεί και να καμπυλωθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να δημιουργηθεί μια σήραγγα μεταξύ δύο τεράστιων μαύρων τρυπών σε μακρινά σημεία.»
Η σύνδεση μεταξύ αυτών των μακρινών σημείων είναι αυτό που οι επιστήμονες ονομάζουν σκουληκότρυπα. Το σημείο όπου αυτή η σήραγγα αναδύεται στο διάστημα ονομάζεται στόμα και η σήραγγα ονομάζεται λαιμός.
Μια σκουληκότρυπα αποτελείται από δύο στόματα που θα μπορούσαν να βρίσκονται οπουδήποτε στο σύμπαν, και έναν λαιμό που τα συνδέει.
Μπορούν οι σκουληκότρυπες να χρησιμοποιηθούν για ταξίδια στο διάστημα;
Ο καθηγητής Στοΐκοβιτς εξηγεί ότι οι σκουληκότρυπες εκμεταλλεύονται αυτές τις πτυχές, διαπερνώντας από το ένα σημείο στο άλλο.
Αντί να κάνουμε το μακρύ ταξίδι πάνω από την καμπύλη επιφάνεια του χωροχρόνου από το ένα σημείο στο άλλο, μπορούμε απλώς να ακολουθήσουμε την άμεση διαδρομή μέσα από το λαιμό της σκουληκότρυπας.
Θεωρητικά, οι άνθρωποι θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν αυτό το γεγονός για να διανύσουν τεράστιες αποστάσεις σε λίγα μόνο δευτερόλεπτα.
Ο καθηγητής Στοΐκοβιτς λέει: «Εάν ο λαιμός της σκουληκότρυπας είναι αρκετά μεγάλος ώστε να χωράει ένα διαστημόπλοιο, τότε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη συντόμευση που παρέχει η σκουληκότρυπα».
Πώς μπορούν οι άνθρωποι να ταξιδέψουν δισεκατομμύρια έτη φωτός
Ακόμα και το ταξίδι με ταχύτητα κοντά στην ταχύτητα του φωτός, μπορεί να χρειαστεί πολλές ανθρώπινες ζωές για να φτάσει κανείς σε μακρινά αστέρια και γαλαξίες.
Αν θέλουμε να φτάσουμε εκεί πιο γρήγορα, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε γαλαξιακές «συντομεύσεις» με τη μορφή σκουληκότρυπων.
Όταν δύο «φύλλα» χωροχρόνου κολλάνε μεταξύ τους, σχηματίζεται μια γέφυρα γνωστή ως σκουληκότρυπα. Διασχίζοντας αυτή τη σκουληκότρυπα, θα μπορούσαμε να ταξιδέψουμε δισεκατομμύρια έτη φωτός σε λίγα μόνο δευτερόλεπτα.
Εφόσον υπάρχει ένα στόμιο σκουληκότρυπας στο σημείο εκκίνησής σας και ένα άλλο στον προορισμό σας, θα μπορούσατε να ταξιδέψετε οπουδήποτε στο σύμπαν με ταχύτητα μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός.
Αν και αυτό είναι φανταστικό θεωρητικά, το δύσκολο κομμάτι είναι να διατηρήσετε μια σκουληκότρυπα ανοιχτή για αρκετό καιρό ώστε να μπορέσετε να περάσετε με ασφάλεια από μέσα της.
Ο Δρ Φοντ εξηγεί: «Οι σκουληκότρυπες διακρίνονται σε δύο κατηγορίες, μερικές είναι διαπερατές και μερικές όχι».
«Από εκείνες που είναι διαπερατές που σημαίνει ότι το μονοπάτι μεταξύ των δύο άκρων παραμένει ανοιχτό, δεν είναι πάντα δυνατό να διατηρηθεί ανοιχτό για αρκετό καιρό ώστε να πραγματοποιηθεί πραγματικό ταξίδι.»
Ο καθηγητής Στοϊκοβιτς λέει: «Για να προσφέρουμε σταθερότητα, πρέπει να αντισταθμίσουμε τη βαρυτική δύναμη και να αποτρέψουμε την κατάρρευση των τοιχωμάτων της σκουληκότρυπας.
Γι’ αυτό χρειαζόμαστε είτε μεγάλες ποσότητες αρνητικής ενέργειας είτε κάποιο ισοδύναμο σύστημα που να παράγει απωθητική δύναμη.»
Στη φυσική, αρνητική ενέργεια συμβαίνει όταν μια περιοχή του διαστήματος έχει λιγότερη ενέργεια από το κενό διάστημα.
Αν και αυτό ακούγεται σαν επιστημονική φαντασία, η αρνητική ενέργεια είναι συνέπεια της κβαντικής φυσικής και οι επιστήμονες έχουν καταφέρει να παραγάγουν μικρές ποσότητες στο εργαστήριο.
Ωστόσο, η ποσότητα αρνητικής ενέργειας που απαιτείται για τη σταθεροποίηση μιας διαπερατής σκουληκότρυπας υπερβαίνει κατά πολύ οτιδήποτε μπορεί σήμερα να παραχθεί.
Αν και αυτό ακούγεται σαν κάτι βγαλμένο από επιστημονική φαντασία, η αρνητική ενέργεια είναι συνέπεια της κβαντικής φυσικής και οι επιστήμονες έχουν καταφέρει να παράγουν μικρές ποσότητες υπό εργαστηριακές συνθήκες.
Ωστόσο, η ποσότητα αρνητικής ενέργειας που απαιτείται για τη σταθεροποίηση μιας διαπερατής σκουληκότρυπας υπερβαίνει κατά πολύ οτιδήποτε είναι σε θέση να παράγει η ανθρωπότητα.
Ο καθηγητής Στοΐκοβιτς λέει: «Αυτή τη στιγμή έχουμε τέτοιες δυνατότητες. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα τις έχουμε στο μακρινό μέλλον, ούτε ότι κάποιος εξωγήινος πολιτισμός δεν τις έχει τώρα».
«Οι σκουληκότρυπες που δημιουργούνται από τη φύση μπορεί ήδη να υπάρχουν και ίσως κάποια μέρα να τις εκμεταλλευτούμε.»
Οι επιστήμονες αναπτύσσουν τώρα τα εργαλεία για να βρουν σκουληκότρυπες, εφόσον υπάρχουν, και ο καθηγητής Στοΐκοβιτς είναι αισιόδοξος ότι τα στοιχεία θα φτάσουν κάποια μέρα
Η λύση Schwarzschild που περιγράφει τις μαύρες τρύπες προέκυψε το 1916 και κορυφαίοι επιστήμονες για τα επόμενα 50 χρόνια απλώς αρνούνταν να πιστέψουν ότι υπάρχει κάτι στη φύση που να είναι τόσο παράξενο.
«Σήμερα, βλέπουμε μαύρες τρύπες παντού στο σύμπαν. Πιστεύω ότι κάτι παρόμοιο θα συμβεί και με τις σκουληκότρυπες.»
