«Αν χρειαστεί, η φρεγάτα “ΚΙΜΩΝ” είναι πανέτοιμη να βγει για την υπεράσπιση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων», λέει στη Realnews αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και άριστος γνώστης της επιχειρησιακής κατάστασης.
Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΖΑΝΙΤΗ – ΠΗΓΗ: Realnews
Ωστόσο, εφόσον την τρέχουσα περίοδο παραμένουν τα «ήρεμα νερά», παρά τις κατά καιρούς τουρκικές «παραφωνίες», η πρώτη φρεγάτα FDI Belharra θα ακολουθήσει ένα πρόγραμμα συγχρονισμού με τις υπόλοιπες μονάδες του Στόλου, ώστε να λάβει και την επιχειρησιακή αξιολόγηση. Όταν γίνει αυτό, το πλήρωμα θα είναι σε θέση να εκμεταλλευτεί στο έπακρο όλες τις δυνατότητές της. Πρόκειται για υπερσύγχρονα συστήματα που έχουν προκαλέσει εκνευρισμό στους επιτελείς της Άγκυρας, οι οποίοι πλέον γνωρίζουν πως σε ανοιχτό ορίζοντα 500 χλμ. ό,τι επιχειρεί από αέρος και θαλάσσης θα μπορεί να κλειδωθεί στο ραντάρ της φρεγάτας.
Παράλληλα, έχουν οριστεί τα πληρώματα των επόμενων δύο FDI Belharra που αναμένεται να παραλάβει μέσα στους επόμενους 12 μήνες το Πολεμικό Ναυτικό. Ο «ΝΕΑΡΧΟΣ» αναμένεται να καταπλεύσει έως τα τέλη Οκτωβρίου και ο «ΦΟΡΜΙΩΝ» έως τις αρχές του 2027. Η τέταρτη Belharra, ο «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ», αναμένεται να φτάσει στη χώρα μας το 2028.
«Βάσει του προγραμματισμού που έχουμε, του χρόνου τέτοια εποχή θα έχουμε τρεις Belharra στον ναύσταθμο», λέει ο ίδιος αξιωματικός. Ετσι, το Πολεμικό Ναυτικό μπορεί να «κλειδώσει» μια τεράστια περιοχή, επιτηρώντας από θαλάσσης το Αιγαίο, αλλά και τμήματα της ανατολικής Μεσογείου.
Ήδη, οι πυρήνες των επόμενων πληρωμάτων έχουν αρχίσει να εκπαιδεύονται επί της φρεγάτας «ΚΙΜΩΝ», ενώ παράλληλα περνούν τα απαραίτητα σχολεία στον Σκαραμαγκά, όπου έχουν εγκατασταθεί και οι εξομοιωτές.
Ψηφιακή πλατφόρμα
Όπως επισημαίνει η ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, η άφιξη της φρεγάτας FDI HN Belharra «ΚΙΜΩΝ» (F-601) σηματοδοτεί τη μεγαλύτερη αναβάθμιση του Πολεμικού Ναυτικού εδώ και δεκαετίες. Στα συγκριτικά του πλεονεκτήματα προτάσσεται ότι το πλοίο αυτό δεν αποτελεί απλώς μια νέα μονάδα επιφανείας, αλλά μια «ψηφιακή πλατφόρμα» που αλλάζει τα δεδομένα στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο.
Η φρεγάτα «ΚΙΜΩΝ» ενσωματώνει τεχνολογίες που την καθιστούν ως την κορυφαία στην κατηγορία της παγκοσμίως, με κυριότερο το ραντάρ SEAFIRE. Πρόκειται για ένα ψηφιακό ραντάρ τεχνολογίας AESA που μπορεί να παρακολουθεί ταυτόχρονα πάνω από 800 στόχους (αεροσκάφη, πυραύλους, πλοία) σε εμβέλεια έως και 500 χλμ. σε ανοιχτό ορίζοντα και με δυνατότητα εμπλοκής 18 στόχων ταυτόχρονα. Ουσιαστικά, αν για παράδειγμα βρίσκεται νότια της Ρόδου, μπορεί να «βλέπει» σχεδόν τα πάντα από την τουρκική ενδοχώρα και το Αιγαίο μέχρι και την Κύπρο. Με τους 32 πυραύλους Aster 30, ο «ΚΙΜΩΝ» μπορεί να καταρρίψει εχθρικά αεροσκάφη, drones και πυραύλους σε αποστάσεις άνω των 120 χλμ. Αυτό επιτρέπει στο πλοίο να προστατεύει όχι μόνο τον εαυτό του, αλλά και ολόκληρους σχηματισμούς πλοίων ή γειτονικά νησιά, δημιουργώντας μια απαγορευμένη ζώνη (No-Fly Zone).
Διαθέτει αυξημένες δυνατότητες ανθυποβρυχιακού πολέμου, χάρη στο κορυφαίο σόναρ CAPTAS-4, το οποίο θεωρείται το καλύτερο στον κόσμο για τον εντοπισμό σύγχρονων «αθόρυβων» υποβρυχίων σε μεγάλα βάθη. Σε συνδυασμό με τα ελικόπτερα MH-60R, τα Romeo του Πολεμικού Ναυτικού, μπορεί να κάνει τον βυθό του Αιγαίου διαφανή προκειμένου να εντοπίζει τα τουρκικά υποβρύχια.
Είναι το πρώτο πλοίο με εγγενή προστασία από κυβερνοεπιθέσεις (cyber-secure) και μπορεί να ανταλλάσσει δεδομένα σε πραγματικό χρόνο με τα Rafale και τα F-16 Viper, δημιουργώντας ένα αδιαπέραστο δίκτυο πληροφοριών.
Ωστόσο, δεν διαθέτει ακόμα ECM (Electronic Countermeasures), δηλαδή το ενεργό σύστημα παρεμβολών ραντάρ ή ερευνητών βλημάτων. Στο σύγχρονο πεδίο μάχης λειτουργεί εκπέμποντας σήματα υψηλής ισχύος, προκειμένου να «τυφλώσει» ή να «ξεγελάσει» τα ραντάρ του εχθρού (είτε ερευνητικά είτε καθοδήγησης βλημάτων), δημιουργώντας ψευδείς στόχους (deception jamming) ή καλύπτοντας την πραγματική επιστροφή του σήματος. Το ECM είναι σύστημα υπό ανάπτυξη, που θα συνεργάζεται ειδικά με το SETIS των FDI.
Σύμφωνα με στρατιωτικούς κύκλους, η ενσωμάτωση των συστημάτων στα ελληνικά πλοία θα κοστίσει περίπου 250 εκατ. ευρώ. Όταν γίνει αυτό, το Πολεμικό Ναυτικό θα διαθέτει τα πιο ολοκληρωμένα πλοία σε εκτόπισμα παγκοσμίως. Ωστόσο, ακόμη και έτσι, η ικανότητα της Belharra να δημιουργεί μια «αντιαεροπορική ομπρέλα» σε μεγάλες αποστάσεις καθιστά εξαιρετικά επικίνδυνη την πτήση τουρκικών αεροσκαφών ή drones πάνω από αμφισβητούμενες περιοχές. Ουσιαστικά, καταργεί επί του πεδίου το ανυπόστατο και αλυτρωτικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», αφού η Τουρκία δεν θα έχει πλέον τις δυνατότητες να αποπειραθεί να αμφισβητήσει το παραμικρό.
Ισορροπία ισχύος
Την ίδια στιγμή, Τούρκοι αναλυτές και αξιωματούχοι διαβλέπουν ποιοτική ανατροπή της ισορροπίας ισχύος, με την ανησυχία της Άγκυρας να αποτυπώνεται συχνά στις αναφορές τους. Διότι ουσιαστικά η Τουρκία υπερέχει αυτή τη στιγμή αριθμητικά σε μεγάλες μονάδες επιφανείας (φρεγάτες, κορβέτες, πυραυλακάτους), με 47 πλοία έναντι μόλις 28 της Ελλάδας, όμως ποιοτικά πλέον η ισχύς αρχίζει να ανατρέπεται.
Μέχρι σήμερα, το τουρκικό πολεμικό ναυτικό δεν διαθέτει πλοίο με αντίστοιχες δυνατότητες αεράμυνας περιοχής και ραντάρ τέτοιας τεχνολογίας. Η ανάπτυξη των δικών του πλοίων (πρόγραμμα TF-2000) βρίσκεται ακόμα σε στάδιο σχεδιασμού ή πρώιμης ανάπτυξης.
Με την προσθήκη των στρατηγικών πυραύλων του προγράμματος ELSA και των εκτοξευτών SILVER 70, που θα ενσωματωθούν και στις τέσσερις φρεγάτες σταδιακά, αρχής γενομένης από τη φρεγάτα «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ F-600» (θα παραληφθεί το 2028), η Ελλάδα αποκτά τη δυνατότητα για στρατηγικά πλήγματα σε μεγάλες αποστάσεις μέσα στο τουρκικό έδαφος από την ασφάλεια της θάλασσας, σε αποστάσεις άνω των 1.000 χλμ. Για να γίνει αντιληπτή η χαοτική διαφορά με τα υπάρχοντα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού, η τελευταία φρεγάτα που παρέλαβε η χώρα μας, η «ΣΑΛΑΜΙΣ» κλάσης ΜΕΚΟ, έχει ραντάρ εμβέλειας 100 χλμ. και δυνατότητα εμπλοκής μόλις δύο στόχων. Οι Τούρκοι διαθέτουν συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου (όπως το Koral), που προσπαθούν να «τυφλώσουν» τα ραντάρ. Ωστόσο, το SeaFire είναι πλήρως ψηφιακό, εξ ου και το προσωνύμιο «ψηφιακή φρεγάτα» που αποδίδεται στην Belharra. Το SeaFire μπορεί να αλλάζει συχνότητες χιλιάδες φορές το δευτερόλεπτο, καθιστώντας σχεδόν αδύνατο για τον εχθρό να το «μπλοκάρει».
Ακόμη, το ίδιο σύστημα μπορεί να εντοπίζει τα τουρκικά αεροσκάφη από τα 500 χλμ. και να στέλνει τα δεδομένα στο Rafale μέσω του Link 16. Το αποτέλεσμα είναι ο Ελληνας πιλότος να μπορεί να εκτοξεύσει τον πύραυλο Meteor έχοντας το δικό του ραντάρ κλειστό. Έτσι, ο αντίπαλος πιλότος δεν μπορεί να λάβει καμία προειδοποίηση στο πιλοτήριό του ότι είναι εγκλωβισμένος, μέχρι να είναι πολύ αργά.
