Πρέσπες: οι «808 παραβιάσεις» και το κουμπί που δεν αρκεί

Μια συμφωνία δεν εφαρμόζεται με επετειακές διαβεβαιώσεις ούτε προστατεύεται με επιλεκτική αγανάκτηση. Η αιχμή του Ανδρέα Σταλίδη για τις Πρέσπες είναι συγκεκριμένη: καταγγέλλει «808 ωμές παραβιάσεις» και αντιπαραβάλλει τη συσσώρευσή τους με μια ελληνική αντίδραση που θεωρεί καθυστερημένη και ανεπαρκή. Ο αριθμός, όμως, είναι καταγγελία προς έλεγχο, όχι αυτομάτως πιστοποιημένο πόρισμα. Εκεί βρίσκεται και η ουσία: ούτε η κυβέρνηση δικαιούται να προσπερνά το ζήτημα ούτε η κριτική απαλλάσσεται από την τεκμηρίωση.

Ο αριθμός θέλει φάκελο

Ο Σταλίδης επικαλείται την ορκωμοσία της προέδρου της Βόρειας Μακεδονίας με τη διατύπωση «Πρόεδρος της Μακεδονίας», καθώς και δεκάδες ανακοινώσεις της ίδιας και του πρωθυπουργού με την ονομασία «Μακεδονία», χωρίς τον προσδιορισμό «Βόρεια». Καταγγέλλει επίσης φωτογραφία του προέδρου της «Μακεδονικής Ακαδημίας» και του προξένου στον Καναδά με τον Ήλιο της Βεργίνας και χάρτη της «Μεγάλης Μακεδονίας» που περιλαμβάνει ελληνικά εδάφη. Θεωρεί παραβίαση και την ονομασία της Ακαδημίας.

Αυτά δεν είναι όλα ίδιας φύσης. Η επίσημη κρατική χρήση μιας ονομασίας, η ονομασία ενός φορέα και η παρουσία προσώπων δίπλα σε σύμβολα χρειάζονται χωριστή εξέταση. Στο διαθέσιμο υλικό δεν περιλαμβάνονται ο κατάλογος των 808 περιπτώσεων, τα πρωτογενή έγγραφα ή η επικαλούμενη φωτογραφία. Συνεπώς, δεν τεκμηριώνεται εδώ ούτε το σύνολο ούτε ο χαρακτηρισμός κάθε περίπτωσης ως ουσιώδους παραβίασης. Η καταμέτρηση δεν υποκαθιστά τη νομική αξιολόγηση.

Η διαμαρτυρία και το άλλοθι

Η πολιτική αιχμή αφορά την αντίδραση της ελληνικής πρεσβείας. Κατά τον Σταλίδη, ένα πανό σε αγώνα μπάσκετ, με τον Ήλιο της Βεργίνας και αλυτρωτικό χάρτη, προκάλεσε επίσημη διαμαρτυρία προς τις αρχές της Βόρειας Μακεδονίας. Ο ίδιος τη χαιρετίζει, αλλά ρωτά γιατί ήρθε τόσο αργά και γιατί περιορίζεται σε τόσο λίγα.

Επικαλείται ερωτήσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δημόσιες παρεμβάσεις και πρόταση νόμου που, όπως αναφέρει, βρίσκεται στη Βουλή επί 21 μήνες. Η υπόνοιά του ότι η κινητοποίηση συνδέεται με εκλογές παραμένει πολιτική εικασία. Δεν αποδεικνύει εκλογικό σχεδιασμό. Θέτει, ωστόσο, ένα εύλογο αίτημα λογοδοσίας: ποια περιστατικά έχουν αξιολογηθεί και ποιες ενέργειες έχουν γίνει;

Δεν είναι διακόπτης η συμφωνία

Το αίτημα «καταργήστε τη Συμφωνία» χρειάζεται σοβαρότερο αντίλογο από μια καθησυχαστική δήλωση. Η επίκληση νομικής προεργασίας και κατατεθειμένης πρότασης νόμου δεν αποδεικνύει, από μόνη της, ότι η κατάργηση είναι νομικά διαθέσιμη ή χωρίς συνέπειες. Το «πατήστε το κουμπί» είναι πολιτική προτροπή, όχι πλήρης νομική διαδρομή.

Η κυβέρνηση οφείλει συγκεκριμένες απαντήσεις, όχι μια διαμαρτυρία για τη βιτρίνα. Και όσοι ζητούν κατάργηση οφείλουν συγκεκριμένη τεκμηρίωση, όχι μόνο έναν εντυπωσιακό αριθμό. Οι Πρέσπες δεν ελέγχονται ούτε με κυβερνητική σιωπή ούτε με αριθμητική αγανάκτησης.