Σαμαράς εν τω μέσω κρίσης: δύο βιντεάκια, ένα άγχος, μια πρόβλεψη 3%

Σπανίως ένας πρώην πρωθυπουργός νιώθει την ανάγκη να γυρίσει δύο βιντεάκια μέσα σε δύο μέρες. Ο Αντώνης Σαμαράς το έκανε, και το δεύτερο μάλιστα με τη γνωστή του γραφικότητα —εκείνο το «εγώ ρωτάω τη γάτα μου και η γάτα την ουρά της»— που έχει γίνει πλέον σήμα κατατεθέν των δημόσιων παρεμβάσεών του. Το πρώτο σποτ αφορούσε την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, τα Σκόπια και κάποια οστά αγίου που φέρεται να αναζητούνται· ένα θέμα που μιλάει ευθέως στο ακροατήριο του Ηλία Κασιδιάρη, από τον οποίο ο Σαμαράς κινδυνεύει να διασυρθεί δημοσκοπικά. Χωρίς την παρουσία Κασιδιάρη στις μετρήσεις, ο πρώην πρωθυπουργός κυμαινόταν στο 5%-6%· με τον Κασιδιάρη στην εξίσωση, η πρόβλεψη πέφτει στο 3%.

Στόχευση εν μέσω πανικού

Το δεύτερο σποτ, με αναφορές σε μπαζώματα, φαίνεται να στοχεύει το ακροατήριο της Μαρίας Καρυστιανού. Δύο βιντεάκια, δύο διαφορετικά κοινά, μία κοινή συνισταμένη: το άγχος της δημοσκοπικής επιβίωσης. Η κινητικότητα αυτή δεν μένει χωρίς ερμηνεία στα πολιτικά πηγαδάκια, όπου σχολιάζεται πως η επιθετικότητα αυτή σηματοδοτεί κάτι παραπάνω από απλή προεκλογική ζέση —μοιάζει με προάγγελο ανασύνταξης ψηφοδελτίων ενόψει πιθανής εκλογικής αναμέτρησης.

Το Μαξίμου αντεπιτίθεται

Ενώ ο Σαμαράς επιχειρεί να κρατήσει ζωντανό το αφήγημα περί Πρεσπών, από την πλευρά της κυβέρνησης έρχεται ευθεία απάντηση. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης επαναφέρει το επιχείρημα που έχει γίνει πλέον παγιωμένη γραμμή άμυνας του Μαξίμου απέναντι στην επίθεση Σαμαρά.

Η σύγκριση με τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΕΝΦΙΑ δεν είναι καινούργια, αλλά επαναλαμβάνεται με σταθερότητα κάθε φορά που ο Σαμαράς ανεβάζει τους τόνους για τα Σκόπια —μια ένδειξη πως το επικοινωνιακό επιτελείο της ΝΔ θεωρεί τη γραμμή αυτή αποτελεσματική ασπίδα.

Στο μεταξύ, η ατάκα που κυκλοφορεί στα σχετικά πολιτικά κανάλια δεν αφήνει αμφιβολία για το κλίμα οξύτητας που έχει διαμορφωθεί γύρω από το θέμα.

Λίγες λέξεις, πολλή ένταση· δείγμα πως η αντιπαράθεση Σαμαρά-Μαξίμου έχει ξεφύγει πλέον από τα όρια της πολιτικής ευπρέπειας και έχει μεταφερθεί στο επίπεδο του ευθύβολου χλευασμού. Όλα αυτά, βέβαια, ενώ το κόμμα του Σαμαρά παραμένει —όπως σχολιάζεται ήπια αλλά καυστικά— ένα μέγεθος υπό κατασκευή, ανύπαρκτο προς το παρόν πέρα από τα βιντεάκια.