Μπαταρίες που δεν χωράνε: ο Εξάρχου, το ΥΠΕΝ και η ώρα των φίλων

Η οργή του Αλέξανδρου Εξάρχου δεν ήταν ρητορικό σχήμα. Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Aktor, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα της εταιρείας, επέλεξε να μιλήσει ανοιχτά για κάτι που στα ενεργειακά πηγαδάκια συζητιέται εδώ και μήνες: η Ελλάδα παράγει φθηνό ρεύμα από ΑΠΕ το μεσημέρι, δεν μπορεί να το αποθηκεύσει, και το βράδυ το αγοράζει ξανά ακριβό — μέσω Βουλγαρίας. Η γειτονική χώρα, λέει, μέσα σε δύο χρόνια έφτασε τα 5,4 GW μπαταριών, ποσοστό 22,8% της εγκατεστημένης της ισχύος, υψηλότερο κι από την Καλιφόρνια. Η Ελλάδα παραμένει στα περίπου 700 MW.

Το κόστος της αναβλητικότητας

Οι αριθμοί που παραθέτει η αγορά είναι εύγλωττοι: 1,6 TWh περικοπές πράσινης παραγωγής το πρώτο εξάμηνο, εκτίμηση 3-3,2 TWh για όλο το έτος, κόστος ελλείμματος αποθήκευσης περίπου 1 δισ. ευρώ ετησίως. Προχθές η χονδρική τιμή ξεπέρασε τα 200 ευρώ/MWh. Η υπουργική απόφαση για standalone μπαταρίες 4.700 MW δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ τον Μάρτιο του 2025, με αμιγώς εμπορικούς όρους και μόνο κίνητρο την προτεραιότητα σε ηλεκτρικό χώρο. Οι αιτήσεις ξεπέρασαν τις 700, το mail του ΥΠΕΝ «κράσαρε», και το άθροισμα άγγιξε τα 12 GW ζήτησης. Δεκαοκτώ μήνες μετά, η Επιτροπή Αξιολόγησης λέγεται πως έχει «πρακτικά ολοκληρώσει» τις λίστες προτεραιότητας, η νέα υπουργική απόφαση αναμένεται «εντός Οκτωβρίου», και οι ασάφειες στα κριτήρια προδιαγράφουν ήδη κύμα ενστάσεων.

Οι φίλοι που «καλύπτονται»

Η δήλωση Εξάρχου δεν πέρασε απαρατήρητη στα πολιτικά μέτωπα, όπου η καθυστέρηση διαβάζεται πλέον όχι ως γραφειοκρατική αγκύλωση αλλά ως επιλογή.

Η καταγγελία είναι βαριά: δεν πρόκειται απλώς για αναποτελεσματικότητα του υπουργείου Ενέργειας, αλλά για υποψία ότι η καθυστέρηση εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα κοντά στο Μαξίμου. Το «κύριε Εξάρχου» που ακούγεται στα σχόλια λειτουργεί σχεδόν σαν ερώτηση προς τον ίδιο τον επιχειρηματία — αν γνωρίζει ποιους ακριβώς καλύπτει η αδράνεια που ο ίδιος καταγγέλλει.

Στο μεταξύ, η Βουλγαρία συνεχίζει να μας πουλά το δικό μας ρεύμα με προσαύξηση, το ΥΠΕΝ μιλά για Οκτώβριο σαν να είναι μαγική λέξη που λύνει δεκαοκτάμηνη καθυστέρηση, και η αγορά υπολογίζει σε δισεκατομμύρια το κόστος μιας απόφασης που, τυπικά, υπάρχει ήδη από πέρυσι. Η ενεργειακή κρίση δεν περιμένει υπουργικές αποφάσεις να ωριμάσουν σε ΦΕΚ· περιμένει μόνο τον λογαριασμό να φτάσει στο σπίτι.