Το «παρών» που στοιχειώνει τον Τσίπρα και το χαμόγελο του Μαρινάκη

Ο Αλέξης Τσίπρας βρήκε την ευκαιρία στον ΣΚΑΪ να απαιτήσει από την κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει επιτέλους τη στάση της απέναντι στον Ηλία Κασιδιάρη. Ωραία αρχή, μόνο που το θέμα εκκρεμεί στον Άρειο Πάγο και καμία κυβέρνηση —ούτε η σημερινή ούτε καμία άλλη— δεν έχει και πολλά περιθώρια παρέμβασης. Η ζέση του πρώην πρωθυπουργού για ξεκάθαρες θέσεις έναντι της ακροδεξιάς είναι, βεβαίως, ευπρόσδεκτη. Απλώς έχει ημερομηνία λήξης παλαιότερη απ’ όσο θα ήθελε ίσως να θυμάται.

Η μνήμη του Μαρινάκη

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Θύμισε, με το γνώριμο ύφος του ανθρώπου που κρατά αρχείο, ότι το 2023, όταν ψηφίστηκε η ρύθμιση που απέκλεισε τον Κασιδιάρη από τις εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ με πρόεδρο τότε τον ίδιο τον Τσίπρα είχε ψηφίσει «παρών». Όχι υπέρ, όχι κατά· μια στάση που σήμερα φαντάζει τουλάχιστον αντιφατική για κάποιον που ζητά πλέον ξεκάθαρες θέσεις από άλλους. Το παρελθόν έχει την κακή συνήθεια να επιστρέφει ακριβώς όταν κάποιος επιχειρεί να διδάξει ηθική στους άλλους.

Νέο κόμμα, παλιός φάκελος

Είναι αλήθεια πως ο Τσίπρας έχει πλέον νέο κόμμα, καθαρό χαρτί σε πολλά επίπεδα. Όμως ο ίδιος δεν είναι νέος ως πολιτικό πρόσωπο· κουβαλά διαδρομή, ψήφους, «παρών» που δεν σβήνονται με ανακοινώσεις. Το κόμμα αλλάζει, ο αρχηγός παραμένει ο ίδιος, με το ίδιο βιογραφικό στις κρίσιμες στιγμές. Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, εκμεταλλεύεται με προφανή άνεση αυτή την ασυνέπεια, μεταθέτοντας τη συζήτηση από το δικό της αμήχανο βήμα-βήμα απέναντι στον ακροδεξιό πόλο στο ιστορικό των αντιπάλων της. Ποιος τελικά ξεκαθαρίζει τη στάση του πρώτος —αυτός που ζητά εξηγήσεις ή αυτός που τις οφείλει;