Δικαστικά Μέγαρα Κεντρικής Μακεδονίας: παράταση επί παρατάσεως

Πέντε χρόνια μετά την εκκίνησή του, το ΣΔΙΤ για τα Δικαστικά Μέγαρα της Κεντρικής Μακεδονίας εξακολουθεί να ψάχνει τον εαυτό του. Ο διαγωνισμός ξεκίνησε το 2021 με προϋπολογισμό περίπου 120 εκατ. ευρώ και είχε καταφέρει να προσελκύσει το ενδιαφέρον σχεδόν όλων των βαρύνοντων ονομάτων της κατασκευαστικής αγοράς: ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, ΑΚΤΩΡ Παραχωρήσεις, ΑΒΑΞ, το σχήμα MΕTLEN–ΑΤΕΣΕ και το σχήμα AKTOR Group–REDEX είχαν όλα προκριθεί στη Β’ φάση. Τόσο ενδιαφέρον, τόση προεργασία, και το έργο ακόμα δεν έχει καν οριστικοποιήσει το αντικείμενό του.

Η Θεσσαλονίκη που έλειψε

Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε νέα δικαστικά μέγαρα σε Έδεσσα, Σέρρες και Κιλκίς, μαζί με την ανακατασκευή του Δικαστικού Μεγάρου Θεσσαλονίκης. Τον Δεκέμβριο του 2025 όμως το υπουργείο Δικαιοσύνης αποφάσισε ότι η Θεσσαλονίκη πρέπει να βγει από το πακέτο, επικαλούμενο τις δυσκολίες μετεγκατάστασης του Εφετείου και τις εσωτερικές μετακινήσεις δικαστικών υπηρεσιών. Ζήτημα που, θα περίμενε κανείς, θα είχε αποσαφηνιστεί πριν προχωρήσει τόσο βαθιά ένας διαγωνισμός τεσσάρων ετών. Το έργο συρρικνώνεται πλέον στα τρία νέα κτίρια, με τη συντήρηση και τη διαχείρισή τους να παραμένουν στο πακέτο.

Παράταση για την παράταση

Η αφαίρεση της Θεσσαλονίκης δεν είναι απλή λογιστική αφαίρεση· απαιτεί επικαιροποίηση όλων των αναγκών των υπόλοιπων κτιρίων, ώστε να συμβαδίζουν με τον νέο δικαστικό χάρτη. Δουλειά που δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, με αποτέλεσμα το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών να εγκρίνει νέα εξάμηνη παράταση στη σύμβαση της Deloitte Business Solutions, του συμβούλου που παρέχει χρηματοοικονομικές υπηρεσίες στο Δημόσιο από το 2021 για το συγκεκριμένο έργο. Η προθεσμία μετατίθεται από τις 15 Σεπτεμβρίου 2026 στις 15 Μαρτίου 2027, δηλαδή έξι ολόκληρα χρόνια σύμβασης συμβούλου για ένα έργο που δεν έχει καν κλειδώσει το τι ακριβώς κατασκευάζει.

Το «success story» των ΣΔΙΤ που προβάλλεται συχνά ως πρότυπο ταχύτητας του Δημοσίου δείχνει εδώ την άλλη του όψη: διαρκείς αναπροσαρμογές, συνεχείς παρατάσεις σε συμβούλους και ένα αντικείμενο έργου που αλλάζει εν κινήσει, ενώ οι υποψήφιοι ανάδοχοι περιμένουν υπομονετικά. Πόσες ακόμη «εξάμηνες» παρατάσεις χρειάζεται ένα έργο για να θεωρηθεί ότι απλώς καθυστερεί;