Ερώτηση Σαλμά για τη Singular Logic ανοίγει θέμα χωρίς αποδείξεις, με κόστος

Μια κοινοβουλευτική ερώτηση αρκεί καμιά φορά για να ανοίξει κουτί της Πανδώρας που ούτε ο ίδιος ο ερωτών φαίνεται να ήθελε πλήρως ανοιχτό. Ο Μάριος Σαλμάς, βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, κατέθεσε ερώτηση ζητώντας τον αποκλεισμό της Singular Logic από την πληροφορική υποστήριξη των επόμενων εθνικών εκλογών, «ώστε να μην υπάρχει υπόνοια για το αποτέλεσμα». Το ερώτημα που γεννάται αμέσως είναι απλό και καίριο: τι ακριβώς γνωρίζει ο ίδιος και δεν το λέει;

Ερώτηση χωρίς απαντήσεις

Η διατύπωση της ερώτησης δεν συνοδεύεται —τουλάχιστον δημόσια— από συγκεκριμένα στοιχεία, ονόματα ή τεκμηριωμένες καταγγελίες περί νοθείας ή παρέμβασης. Είναι μια προληπτική κίνηση, σχεδόν σαν ασπίδα απέναντι σε κάτι που δεν έχει ακόμη συμβεί ή δεν έχει αποδειχθεί. Το πρόβλημα είναι πως όταν ένας βουλευτής της κυβερνητικής πλειοψηφίας ζητά δημόσια τον αποκλεισμό μιας συγκεκριμένης εταιρείας από κρίσιμη κρατική διαδικασία, το ερώτημα «γιατί» δεν κλείνει με ένα «για να μην υπάρχει υπόνοια». Ανοίγει, αντίθετα, τον δρόμο σε κάθε είδους σεναριολογία, ακριβώς επειδή δεν εξηγείται τι πυροδότησε την ανησυχία.

Η ανησυχία αυτή, μαζί με φήμες περί σχέσεων της εταιρείας με κρατικές αναθέσεις, μεταφράζεται ήδη σε σφοδρή καταγγελία που συνδέει το Μαξίμου με έναν όμιλο επιχειρηματικών συμφερόντων.

Διαπλοκή ή σκευωρία;

Η καταγγελία μιλά για «απευθείας αναθέσεις δεκάδων εκατομμυρίων» στα πωλητήρια αρχαιολογικών χώρων, «εξευτελιστικά ενοίκια» και απώλειες για το Δημόσιο, συνδέοντας τη Singular Logic με τη Space Hellas και τον επιχειρηματία Μανωλόπουλο ως έναν «απόλυτο κυρίαρχο κρατικών συμβάσεων» που, ταυτόχρονα, εμπλέκεται στην πληροφορική υποστήριξη των εκλογών. Είναι μια βαρύτατη κατηγορία, διατυπωμένη με τη σφοδρότητα χαρακτηριστική των αναρτήσεων-καταπελτών, χωρίς όμως τεκμηρίωση που να επιτρέπει να την αντιμετωπίσουμε ως αποδεδειγμένο γεγονός παρά ως πολιτική καταγγελία.

Το ζήτημα, ωστόσο, δεν χρειάζεται σκευωρίες για να είναι προβληματικό. Το γεγονός και μόνο ότι ένας κυβερνητικός βουλευτής θέτει δημόσια αμφισβήτηση για την αξιοπιστία της εκλογικής πληροφορικής, χωρίς να εξηγεί τι τον οδήγησε εκεί, είναι από μόνο του πολιτικά εκρηκτικό υλικό. Δίνει άλλοθι σε κάθε καταγγελία, ανεξαρτήτως τεκμηρίωσης, και μετατρέπει μια τεχνική λεπτομέρεια διαγωνισμού σε θέμα εθνικής εμπιστοσύνης.

Η κυβέρνηση οφείλει διευκρινίσεις σε δύο επίπεδα: τι γνωρίζει ο δικός της βουλευτής και δεν αποκαλύπτει, και ποια είναι η πραγματική σχέση του Δημοσίου με την εταιρεία που φέρεται να ελέγχει τόσο κρατικές συμβάσεις όσο και την εκλογική διαδικασία. Μέχρι τότε, η ερώτηση Σαλμά θα λειτουργεί σαν αναμμένο σπίρτο πλάι σε βαρέλι με μπαρούτι — ανεξάρτητα από το αν υπάρχει πραγματικά φωτιά.