Απολιγνιτοποίηση: υποσχέσεις επενδύσεων, λογαριασμός στους αγρότες

Ο πρωθυπουργός ξαναβγήκε μπροστά στη Δυτική Μακεδονία με το γνωστό αφήγημα: δρομολογούνται επενδύσεις για τους αγρότες, η περιοχή θα ανασάνει μετά το τέλος του λιγνίτη. Το πρόβλημα είναι ότι το «δρομολογούνται» ακούγεται πια σαν ρεφρέν σε μια περιοχή που μετράει χαμένες θέσεις εργασίας και κλειστές μονάδες, όχι εργοτάξια.

Το ειρωνικό σχόλιο

Η αντίδραση δεν άργησε, και ήρθε με τη μορφή καυστικής μετάφρασης του πρωθυπουργικού μηνύματος.

Η αιχμή είναι ευθεία: πίσω από τον όρο «καλοπληρωμένες θέσεις» κρύβεται, σύμφωνα με αυτή την ανάγνωση, η μετατροπή πρώην εργαζομένων της ΔΕΗ σε εποχικό εργατικό δυναμικό θερμοκηπίων. Η απολιγνιτοποίηση ως πολιτική επιλογή παρουσιάζεται εδώ όχι ως πράσινη μετάβαση αλλά ως οικονομική υποβάθμιση με φιλική συσκευασία μάρκετινγκ.

Η δεύτερη πλευρά

Ο Μητσοτάκης, σε άλλη δήλωσή του, έκλεισε την πόρτα σε κάθε σκέψη επιστροφής στον λιγνίτη, λέγοντας ότι όποιος υπόσχεται κάτι τέτοιο απλώς ψεύδεται. Το σχόλιο που ακολούθησε γυρίζει την κουβέντα από το μέλλον στο παρελθόν, αποδίδοντας ευθύνες σε τοπικούς παράγοντες της κυβερνώσας παράταξης.

Η «μη αναστρέψιμη καταστροφή» που περιγράφεται εδώ δεν αφορά φυσικά μια αναπόφευκτη μοίρα της περιοχής, αλλά συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές διαχείρισης των λιγνιτικών μονάδων, με στόχους που η κριτική αυτή αποδίδει σε τοπικά γαλάζια στελέχη και τους γνωστούς «σκραπατζήδες» συνεργάτες τους. Η λέξη δεν είναι τυχαία επιλεγμένη· παραπέμπει ευθέως σε καταγγελίες περί απαξίωσης περιουσιακών στοιχείων που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν αλλιώς.

Ανάμεσα στις δύο δηλώσεις του ίδιου προσώπου χωράει όλη η αντίφαση της κυβερνητικής αφήγησης: από τη μια το «δεν γυρνάμε πίσω», από την άλλη το «θα σας αποζημιώσουμε με κάτι» που ποτέ δεν υλοποιείται σε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ή αριθμό θέσεων εργασίας. Η Δυτική Μακεδονία δεν ζητάει λιγνίτη· ζητάει να δει επιτέλους αντί για ανακοινώσεις, εργοστάσια.