Το πλεκτήριο του Χαλανδρίου και οι στολές του Στρατού

Υπάρχουν διαγωνισμοί που κρύβουν περισσότερα ερωτηματικά απ’ όσα λύνουν, και ο διαγωνισμός για τον ιματισμό του Στρατού μοιάζει να είναι ένας από αυτούς. Στο επίκεντρο βρίσκεται όμιλος που, όπως αποκαλύφθηκε, δραστηριοποιείται από τις προμήθειες στο λιμάνι της Ελευσίνας μέχρι τη ραφή χακί στολών, με μια μεθόδευση που κάνει αίσθηση: αφού χάθηκε ο αρχικός διαγωνισμός, η ίδια εταιρεία επανήλθε με «ελληνοποιημένη» πρόταση, αντικαθιστώντας το εργαστήριο του Μπανγκλαντές με ένα συνοικιακό πλεκτήριο στο Χαλάνδρι.

Το πλεκτήριο αυτό, σύμφωνα με το Μητρώο Δημόσιων Συμβάσεων, έχει αναλάβει την τελευταία τετραετία τη ραφή και επιδιόρθωση ιατρικών μπλουζών για εννέα δημόσια νοσοκομεία, με συνολικό τζίρο που δεν ξεπερνά τις 52.385 ευρώ. Το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα είναι πώς μια επιχείρηση αυτού του μεγέθους αναμένεται να φέρει εις πέρας ένα έργο ύψους δύο εκατομμυρίων ευρώ, χωρίς κανείς από τους αρμόδιους να ζητήσει εξηγήσεις.

Στις 2 Ιουνίου 2026, ταξίαρχος της Ανώτατης Στρατιωτικής Υποστήριξης έδωσε το πράσινο φως στο αίτημα του ομίλου, χωρίς προφανώς να υπολογίσει τα στενά χρονικά περιθώρια που έχει ο Στρατός ώστε το 2028 να μη βρεθεί χωρίς στολές. Κι όταν ξεκίνησαν οι αποκαλύψεις, η στρατιωτική ηγεσία βιάστηκε να διαψεύσει την εμπλοκή του ομίλου —μια διάψευση που έγγραφο της ίδιας διοίκησης, αναρτημένο ήδη από τις 5 Ιουνίου, φαίνεται να ακυρώνει επί λέξει.

Αν το Γενικό Επιτελείο τελικά προχωρήσει σε ακύρωση, ο μειοδότης θα προσφύγει δικαστικά και η υπόθεση θα καθυστερήσει τουλάχιστον δύο χρόνια. Ο Στρατός, βέβαια, θα συνεχίσει να χρειάζεται στολές — απλά ίσως όχι από όπου νομίζει.