Μαζωνάκης: «Κοπελιά, ο Γιώργος είμαι…» – Το τηλεφώνημα που αναδεικνύει την ανθρωπιά του

Μια άγνωστη ιστορία από το 2002 αποκαλύπτει τι συνέβη στα παρασκήνια νυχτερινού κέντρου της Κομοτηνής, όταν ο Γιώργος Μαζωνάκης αντιλήφθηκε ότι ένας εργαζόμενος έκλαιγε και αποφάσισε να μην τον προσπεράσει.

Πρόκειται για μια βαθιά ανθρώπινη στιγμή, μακριά από τις κάμερες και τα φώτα της δημοσιότητας την οποία και μοιράστηκε ο φιλόλογος Αλέξανδρος Σουλιώτης. Το εν λόγω περιστατικό σημειώθηκε το 2002 στην Κομοτηνή, λίγο πριν ο Γιώργος Μαζωνάκης ανέβει στην πίστα για την προγραμματισμένη εμφάνισή του.

Ο τραγουδιστής βρισκόταν τότε στο απόγειο μιας ιδιαίτερα δημιουργικής περιόδου. Το 2002 κυκλοφόρησαν σημαντικές δουλειές του, μεταξύ των οποίων το «Κοίτα με + Beat», ενώ εκείνη την εποχή είχε ήδη εδραιώσει την παρουσία του στο λαϊκό τραγούδι και συνεργαζόταν με τον Φοίβο. Τίποτα, ωστόσο, από όσα συνέβαιναν επαγγελματικά γύρω του δεν τον εμπόδισε να προσέξει έναν άνθρωπο που βρισκόταν σε δύσκολη ψυχολογική κατάσταση.

Ο εργαζόμενος έκλαιγε μόνος του

Όπως περιέγραψε ο Αλέξανδρος Σουλιώτης στην προσωπική του ανάρτηση, εκείνη την περίοδο εργαζόταν ως φοιτητής στην υποδοχή του Lobby, ενός από τα γνωστότερα κλαμπ της Κομοτηνής. Δίπλα βρισκόταν το Ηχοδρόμιο, όπου εμφανιζόταν εκείνο το βράδυ ο Γιώργος Μαζωνάκης.

Ο κόσμος είχε αρχίσει να συγκεντρώνεται από νωρίς, περιμένοντας την έναρξη του προγράμματος. Μέσα στην ένταση της προετοιμασίας, όμως, ένας μεγαλύτερος σε ηλικία εργαζόμενος είχε απομονωθεί σε ένα σκοτεινό σημείο, πίσω από το μπαρ.

Ο άνδρας ήταν εμφανώς φορτισμένος και κάποια στιγμή εθεάθη να σκουπίζει τα μάτια του. Όταν ο Αλέξανδρος Σουλιώτης τον πλησίασε διακριτικά, εκείνος του απάντησε: «Άσε με λίγο εδώ… Δεν έχω διάθεση για πολλά-πολλά. Συγγνώμη».

Αργότερα έγινε γνωστό ότι είχε προηγηθεί ένας έντονος καβγάς με την κόρη του, η οποία ζούσε μακριά και δεν απαντούσε στις τηλεφωνικές κλήσεις του. Ο εργαζόμενος ένιωθε ανήμπορος να επικοινωνήσει μαζί της, να της εξηγήσει όσα ήθελε και, ενδεχομένως, να της ζητήσει συγγνώμη.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν τον προσπέρασε

Λίγο πριν ξεκινήσει το πρόγραμμά του, ο Γιώργος Μαζωνάκης πέρασε από το σημείο και παρατήρησε τον εργαζόμενο. Αντί να συνεχίσει προς την πίστα, σταμάτησε και τον ρώτησε:

«Όλα καλά;»

«Καλά, Γιώργο», του απάντησε εκείνος, αν και η συναισθηματική του κατάσταση έδειχνε ακριβώς το αντίθετο.

Ο τραγουδιστής κάθισε δίπλα του και τον άκουσε να του εξηγεί τι είχε συμβεί. Δεν επιχείρησε να του δώσει εύκολες συμβουλές ούτε περιορίστηκε σε μια τυπική κουβέντα παρηγοριάς. Παρέμεινε κοντά του μέχρι να ακούσει ολόκληρη την ιστορία.

Τότε σηκώθηκε και του είπε: «Δώσε μου το τηλέφωνό της».

Το τηλεφώνημα που έκανε ο Μαζωνάκης από το προσωπικό του κινητό

Ο Γιώργος Μαζωνάκης κάλεσε την κόρη του εργαζομένου από το προσωπικό του τηλέφωνο. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αλέξανδρου Σουλιώτη, ο οποίος βρισκόταν σε κοντινή απόσταση, της είπε: «Κοπελιά, ο Γιώργος ο Μαζωνάκης είμαι. Δεν σε ξέρω. Αλλά εδώ δίπλα μου έχω έναν πολύ γλυκό άνθρωπο. Τον μπαμπά σου. Κι όταν τον δεις και βρεθείτε, σε παρακαλώ, κάν’ του μια αγκαλιά και κάν’ το για πάρτη μου».

Αφού ολοκλήρωσε την κλήση, έδωσε το χέρι στον άνδρα, τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη και επέστρεψε στις τελευταίες πρόβες. Λίγη ώρα αργότερα βγήκε στην πίστα, όπου γνώρισε την αποθέωση από εκατοντάδες θαμώνες.

Για τον άνθρωπο, όμως, που είχε παρακολουθήσει όσα προηγήθηκαν, η σημαντικότερη εικόνα δεν ήταν εκείνη του διάσημου καλλιτέχνη επάνω στη σκηνή. Ήταν η εικόνα ενός ανθρώπου που, ενώ όλοι περίμεναν να στραφούν τα βλέμματα επάνω του, επέλεξε να κοιτάξει κάποιον που βρισκόταν μόνος του στο σκοτάδι.

«Να προσέξεις τον έναν άνθρωπο που στέκεται μόνος»

Ο Αλέξανδρος Σουλιώτης έκλεισε τη συγκινητική ανάρτησή του υπογραμμίζοντας πως το πραγματικό μεγαλείο δεν βρίσκεται μόνο στο χειροκρότημα και στην αναγνώριση: «Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πραγματικό μεγαλείο. Όχι να σε χειροκροτούν και να σε αποθεώνουν οι πολλοί. Αλλά να μπορείς, μέσα σε μια νύχτα γεμάτη φώτα, να προσέξεις τον έναν άνθρωπο που στέκεται μόνος στο σκοτάδι».

Και κατέληξε με μια φράση που απέκτησε ιδιαίτερη βαρύτητα: «Την ώρα που όλοι κοιτούν εσένα, εσύ να κοιτάξεις κάποιον άλλον. Και στην τελική ίσως αυτό να έλειπε κι απ’ τον ίδιο: κάποιος να τον κοιτάξει στα σκοτάδια του…»

Η ιστορία της Κομοτηνής δεν αποτελεί τη μοναδική μαρτυρία για την αθόρυβη βοήθεια που φέρεται να πρόσφερε ο καλλιτέχνης. Σε διαφορετική δημοσίευση, πρώην εργαζόμενος σε νυχτερινό κέντρο αφηγήθηκε ότι ο τραγουδιστής είχε βοηθήσει έναν νεαρό φοιτητή, προσφέροντάς του 750 ευρώ χωρίς να ζητήσει το παραμικρό αντάλλαγμα. Όταν συναντήθηκαν ξανά, μάλιστα, φέρεται να μη θυμόταν καν το περιστατικό, με συνεργάτη του να εξηγεί ότι βοηθούσε τόσο συχνά ανθρώπους ώστε πολλές φορές ξεχνούσε ποιους είχε στηρίξει.