Έλενα Μακρή Λυμπέρη: Οι δυο σπαρακτικές αναρτήσεις της για τον Αντώνη Λυμπέρη

Μία βαθιά συγκινητική εξομολόγηση έκανε η Έλενα Μακρή Λυμπέρη μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, αποδεικνύοντας πως, όσο κι αν περνά ο χρόνος, ο πόνος για την απώλεια του πολυαγαπημένου της συζύγου, Αντώνη Λυμπέρη, παραμένει ίδιος. Ο γνωστός εκδότης έφυγε από τη ζωή στις 24 Νοεμβρίου 2024, σε ηλικία 71 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο κενό στην οικογένειά του και στους ανθρώπους που τον αγάπησαν.

Η δημοσιογράφος δημοσίευσε μια φωτογραφία του από κοινές καλοκαιρινές διακοπές τους στη Μήλο, μια εικόνα γεμάτη αναμνήσεις και συναισθήματα, την οποία συνόδευσε με λόγια που ραγίζουν καρδιές. Μέσα από την ανάρτησή της περιέγραψε πώς βιώνει το πένθος σχεδόν δύο χρόνια μετά τον θάνατό του, παραδεχόμενη πως υπάρχουν στιγμές που ο πόνος επιστρέφει το ίδιο δυνατός, σαν να μην πέρασε ούτε μία ημέρα.

Οι συγκινητικές αναρτήσεις της Έλενας Μακρή Λυμπέρη για τον θάνατο του Αντώνη Λυμπέρη

«Σαν σήμερα πριν λίγα χρόνια σου έβγαλα αυτή τη φωτογραφία. Ήσουν τόσο ωραίος όπως έβγαινες από τα νερά της Μήλου, εσύ κι εγώ οι δυο μας διακοπές. Μας έκανε τόσο ευτυχισμένους το φουσκωτό και μια πανσέληνος… τα πράσινα μάτια σου ίδια με το νερό. Στο είπα δυνατά και πόζαρες με αυτό σου το υπέροχο χαμόγελο αυτάρεσκα.

Μπαίνουμε στους 21 μήνες. Η διαδικασία του πένθους είναι σαν να έχεις σπάσει κόκαλα στα πλευρά σου. Πονάς και με την κάθε ανάσα που εισπνέεις», έγραψε αρχικά.

Λίγο αργότερα, η Έλενα Μακρή Λυμπέρη επέστρεψε με μία δεύτερη ανάρτηση, στην οποία μίλησε ακόμη πιο ανοιχτά για τη δύσκολη πραγματικότητα της απώλειας, περιγράφοντας το πένθος ως μια κατάσταση που δεν ακολουθεί κανόνες, αλλά έρχεται και φεύγει απρόσμενα, ανατρέποντας κάθε στιγμή χαράς.

«Το πένθος έρχεται και φεύγει όπως τα καλά όνειρα και οι εφιαλτικοί εφιάλτες. Αναπνέεις και πονάς.

Είσαι για κάτι χαρούμενος και όλα ανατρέπονται στη στιγμή γιατί έκανες έναν συνειρμό θρηνώντας για εσένα, για αυτά που επιζήτησαν αυτά που δεν πρόλαβαν, για τα υπέροχα γι’ αυτά που βρίσκονται, ενώ αισθητικά δεν τα ξαναζήσεις. Χαλάλι. Και πάλι σπάτησες μέσα σου τον θρήνο σαν φουσκωτό γιατί αν και πονά σαν το σπασμένο πλευρό σου, υπενθυμίζει τα χρόνια σου, την ζωή σου όλη.

Παρακολουθείς σταθερά τις τρεις χώρες των άλλων και τα οργώδη ξεσπάσματά τους, θα είσαι πάντα θεατής κάποιου που για πάντα θα προσποιείται πως προχωρά κρατώντας τις ανάσες του από τον ήχο του πικρού κύκλου του αγαπημένου σου πλευρού.

Τυχεροί όσοι νοιώθουν ευαισθησία, πιο τυχεροί όσοι δεν νιώθουν τίποτα σαν ντούβρια. Έχω απελπιστεί να βλέπω ιστορίες ανθρώπων που ζουν για να διαφημίζουν την ακριβή χαρά τους. Καλύτερα να κοιτάω ώρα πολλή αυτά τα υπέροχα μπλε νερά και ατελείωτης της Μήλου, παρά βγαλμένες αναμνήσεις λίγα χρόνια πριν όταν είχε ο ένας τον άλλον.

Να εκτιμάτε την ανεκτίμητη αγάπη».