Δίκη για τα Τέμπη: «Ξαναζούσα ότι έχασα το μωρό μου» – Οι μαρτυρίες επιζώντων για τη νύχτα της σύγκρουσης

Η δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη συνεχίστηκε με συγκλονιστικές αφηγήσεις ανθρώπων που επέζησαν από τη σύγκρουση των δύο τρένων. Επιβάτες του τρίτου βαγονιού της επιβατικής αμαξοστοιχίας περιέγραψαν τα δευτερόλεπτα του τρόμου, το σκοτάδι και τις φωνές, καθώς και την αγωνιώδη προσπάθειά τους να βγουν ζωντανοί από το τρένο.

Στη δίκη για τα Τέμπη, οι επιζώντες αναφέρθηκαν όχι μόνο στη νύχτα της τραγωδίας, αλλά και σε όσα ακολούθησαν, καθώς ο φόβος εξακολουθεί να τους συντροφεύει. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η κατάθεση μητέρας που επέβαινε στο τρένο με το έξι μηνών μωρό της. Η γυναίκα χρειάστηκε να σταματήσει για λίγο, αφού δεν μπορούσε να συγκρατήσει τη συγκίνησή της.

«Ξαναζούσα ότι έχασα το μωρό μου» – Η κατάθεση της μητέρας που λύγισε

Στο τρίτο βαγόνι επέβαινε η Μαρία Λαζαρίδου, έχοντας μαζί της τη μητέρα της και το έξι μηνών παιδί της.

Ενώπιον του δικαστηρίου μίλησε για τη δυσκολία που αντιμετώπισε στην προσπάθειά της να επιστρέψει στην καθημερινότητα μετά τη σύγκρουση.

«Αυτό που ζήσαμε δεν πρόκειται να φύγει από μέσα μας. Ειδικά το πρώτο διάστημα ήταν πολύ δύσκολο. Σε οποιαδήποτε λακκούβα, σε οποιαδήποτε στροφή, τα απότομα φρεναρίσματα, όλα αυτά ξυπνούσαν αυτό που ζήσαμε. Ακόμα και σήμερα επανέρχονται αυτές οι εικόνες ξανά και ξανά. Το βράδυ ξαναέβλεπα τις ίδιες σκηνές. Ξαναζούσα ότι έχασα το μωρό μου», κατέθεσε.

Η γυναίκα δεν μπόρεσε να συνεχίσει χωρίς διακοπή, καθώς η συναισθηματική ένταση την ανάγκασε να σταματήσει την κατάθεσή της.

Στο ίδιο βαγόνι ταξίδευαν επίσης η Zagrida Plasa με τα δύο ανήλικα παιδιά της, αλλά και ο Αναστάσιος Κουμπούρης.

«Νόμιζα ότι θα πεθάνω» – Η διαφυγή από παράθυρο και η εικόνα της φωτιάς

Ο Αναστάσιος Κουμπούρης εξήγησε με ποιον τρόπο σώθηκε και σημείωσε ότι εκείνο το βράδυ στάθηκε καθοριστικό το ότι δεν κάθισε στο κυλικείο.

«Ήταν ίσως η πρώτη και η τελευταία φορά που δεν έκατσα στο κυλικείο. Κατά τύχη γλύτωσα. Νόμιζα θα πεθάνω. Αμυδρά θυμάμαι να βγαίνει κάποιος από ένα παράθυρο και τον ακολούθησα. Πηδήξαμε από εκεί στο χωράφι. Το πρώτο που αντίκρισα ήταν το δεύτερο βαγόνι που καιγότανε. ‘Ακουγα ουρλιαχτά, άτομα να προσπαθούν να σωθούν. Μετά από αυτό, είναι όλα πολύ δύσκολα. Νοιώθω αρκετά πιο αδύναμος από εκείνη την ημέρα και μετά», κατέθεσε.

Ανέφερε πως στη μνήμη του έχει αποτυπωθεί η οσμή του «καμένου σιδήρου».

Αναφέρθηκε ακόμη στις εικόνες που αντίκρισε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας: τραυματίες έφταναν από το σημείο της σύγκρουσης, ενώ άνθρωποι έψαχναν τους συγγενείς τους.

«Οπότε ξεκίνησα να νοιώθω ενοχές, γιατί ήμουν εγώ τυχερός που κατάφερα να επιζήσω», είπε.

Το μόνο που με απασχολούσε ήταν να σωθούν τα παιδιά μου

Η Zagrida Plasa, η οποία ταξίδευε μαζί με τα δύο ανήλικα παιδιά της, περιέγραψε τις στιγμές αμέσως μετά τη σύγκρουση.

«Όταν έγινε η σύγκρουση, αυτό που νιώσαμε ήταν ένα δυνατό τίναγμα για μερικά δευτερόλεπτα και μετά πέσαμε όλοι μπροστά και γύρισε το βαγόνι μας. Εγώ χτύπησα στο τραπεζάκι. Μετά ήταν το απόλυτο σκοτάδι. Ξεκινήσανε οι τσιρίδες, οι φωνές και ήταν σαν να βλέπαμε τον θάνατο με τα μάτια μας. Νόμιζα ότι μπορεί να πέφταμε σε γκρεμό. Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν απλώς να γλιτώσουν τα παιδιά μου. Φώναζα τα ονόματα τους, για να δω αν ήταν καλά», κατέθεσε.

Περιέγραψε επίσης την αγωνία που ένιωσε, προσπαθώντας να βγάλει τα παιδιά της από το βαγόνι πριν το προλάβουν οι φλόγες.

Όπως ανέφερε, η διάσωσή τους δεν σήμανε και το τέλος του φόβου.

«Από εκεί και πέρα ξεκινάει άλλος Γολγοθάς. Κάθε θόρυβος, κάθε απότομη κίνηση, είναι ο φόβος και ο τρόμος. Φοβάμαι τα πάντα», πρόσθεσε.

Μάρτυρας στο δικαστήριο ήταν και η Χρυσάνθη Κρεβάικα, που τη νύχτα του δυστυχήματος εργαζόταν ως καθαρίστρια στην επιβατική αμαξοστοιχία.

Την ισχύ της σύγκρουσης περιέγραψε λέγοντας: «Άκουσα ένα μπαμ και εκτινάχθηκα στην μέση του τρένου».

Στη διάρκεια της διαδικασίας, η πρόεδρος ρώτησε τους μάρτυρες αν η αμαξοστοιχία είχε κάνει στάση μετά την αναχώρησή της από τον σιδηροδρομικό σταθμό της Λάρισας και προτού συγκρουστεί.

Κανένας μάρτυρας που κατέθεσε δεν είπε ότι το τρένο είχε σταματήσει.

Η σημερινή συνεδρίαση ολοκληρώθηκε μετά τις καταθέσεις των επιζώντων και της εργαζόμενης στην αμαξοστοιχία.

Η ακροαματική διαδικασία θα συνεχιστεί αύριο, με τις καταθέσεις της οικογένειας του Ντένις Ρούτσι.