Παύλος Μπακογιάννης: 37 χρόνια από την εν ψυχρώ εκτέλεσή του από τη «17 Νοέμβρη» στο Κολωνάκι

Το πρωί της 26ης Σεπτεμβρίου 1989, ο Παύλος Μπακογιάννης έφτασε στο γραφείο του, στην οδό Ομήρου 35 στο Κολωνάκι, χωρίς να καταφέρει να εισέλθει στο κτίριο. Στην είσοδο της πολυκατοικίας τον είχαν στήσει ενέδρα ένοπλα μέλη της «17 Νοέμβρη». Ο βουλευτής Ευρυτανίας της Νέας Δημοκρατίας και δημοσιογράφος δέχθηκε πισώπλατα, σχεδόν εξ επαφής, πέντε πυροβολισμούς από δύο διαφορετικά 45άρια. Ακολούθησε η μεταφορά του στον «Ευαγγελισμό», όμως οι γιατροί δεν μπόρεσαν να τον κρατήσουν στη ζωή και λίγο αργότερα πέθανε. Ήταν 54 ετών.

Έχουν περάσει 37 χρόνια, ωστόσο η δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη από τη 17Ν παραμένει μία από τις πλέον εμβληματικές πολιτικές δολοφονίες της Ελλάδας κατά τη μεταπολίτευση.

Ποια ήταν η διαδρομή του Παύλου Μπακογιάννη

Γεννημένος στις 10 Φεβρουαρίου 1935 στα Βελωτά Ευρυτανίας, ο Παύλος Μπακογιάννης σπούδασε Πολιτικές και Κοινωνικές Επιστήμες στην Ελλάδα. Αργότερα πήγε στη Γερμανία, όπου συνέχισε την ακαδημαϊκή του πορεία και ολοκλήρωσε διδακτορικό στις Κοινωνικές Επιστήμες.

Κατά την παραμονή του στη Γερμανία συμμετείχε ενεργά στον αντιδικτατορικό αγώνα. Στα χρόνια της δικτατορίας είχε την ευθύνη του ελληνόφωνου προγράμματος της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας στο Μόναχο, μεταδίδοντας ενημέρωση και σχολιασμό εναντίον του καθεστώτος. Η φωνή του αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τους Έλληνες τόσο εντός Ελλάδας όσο και στο εξωτερικό.

Όταν αποκαταστάθηκε η Δημοκρατία, γύρισε στην Ελλάδα και συνέχισε την επαγγελματική του πορεία στον Τύπο. Εργάστηκε στο «Βήμα» και στη συνέχεια ανέλαβε διευθυντής του περιοδικού «Ένα».

Αργότερα ο Παύλος Μπακογιάννης στράφηκε στην ενεργό πολιτική, αρχικά ως πολιτικός σύμβουλος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Το 1989 κέρδισε την έδρα του βουλευτή Ευρυτανίας, όμως η κοινοβουλευτική του παρουσία κράτησε μόνο μερικούς μήνες. Στα αρχεία της Βουλής αναφέρονται ο θάνατός του στις 26 Σεπτεμβρίου 1989, καθώς και η αντικατάστασή του στην έδρα της Ευρυτανίας.

Κεντρική θέση στην πολιτική του σκέψη κατείχε η υπέρβαση των διχασμών που είχαν αφήσει βαθύ αποτύπωμα στη νεότερη ελληνική ιστορία.

Ο Μπακογιάννης τάχθηκε υπέρ της εθνικής συμφιλίωσης και προσπάθησε να φέρει πιο κοντά πολιτικές δυνάμεις οι οποίες έως τότε παρέμεναν χωρισμένες σε αντίπαλα στρατόπεδα.