Το άρθρο αναλύει τους λόγους για τους οποίους τα ακίνητα των τραπεζών παραμένουν «κλειστά» και δεν εισέρχονται στην αγορά. Παρά την ύπαρξη 25.000 ακινήτων στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών και των εταιρειών διαχείρισης, μόλις 10.000 είναι άμεσα αξιοποιήσιμα.
Οι βασικοί λόγοι περιλαμβάνουν τη δυσκολία επικοινωνίας με τους οφειλέτες, την κατοίκηση των ακινήτων από αυτούς και την προτίμηση των τραπεζών να χορηγούν νέα δάνεια για νεόδμητα ακίνητα. Η κυβέρνηση πιέζει για την απελευθέρωση αυτών των ακινήτων, ενώ εξετάζεται η δυνατότητα επιδότησης επιτοκίων για τη διευκόλυνση των στεγαστικών δανείων.
Επιπλέον, η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τον Οικοδομικό Κανονισμό έχει περιορίσει τη νέα οικοδομή.
Πιο αναλυτικά
Σε «δόσεις» και από τα τέλη του 2026 αναμένεται να μπορούν να ρίξουν πιο αποφασιστικά οι τράπεζες και οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers) τα ακίνητα, τα οποία έχουν στο χαρτοφυλάκιο τους.
Αυτό αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές του newsit.gr στον τραπεζικό κλάδο, επισημαίνοντας πως από το πλήθος των 25.000 ακινήτων που φέρονται να έχουν στα χαρτοφυλάκια τους οι τράπεζες και οι servicers (προερχόμενα από κόκκινα στεγαστικά δάνεια), μόλις τα 10.000 είναι «άμεσα αξιοποιήσιμα» και αυτό με δυσκολία.
Τρεις είναι οι βασικοί λόγοι, για τους οποίους δεν μπορούν να βγουν στην αγορά ούτε όλα τα ακίνητα που έχουν τράπεζες και servicers, ούτε γρήγορα, ενώ και οι τράπεζες δεν «καίγονται» να αυξήσουν τη δανειοδότηση απόκτησης παλαιών ακινήτων, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές:
- Ο πρώτος λόγος είναι πως οι servicers δεν μπορούν να …επικοινωνήσουν με 1 στους 2 από τους οφειλέτες (λόγω άρνησης των τελευταίων), έτσι ώστε να «τρέξει» η διαδικασία μεταβίβασης του ακινήτου τους στους servicers.
- Ο δεύτερος λόγος είναι πως πάνω από το 70% των οφειλετών συνεχίζουν να…διαμένουν στο ακίνητο (και από αυτήν την άποψη τα ακίνητα τους δεν είναι ακριβώς …«κλειστά») το οποίο πρέπει μεταβιβαστεί στις τράπεζες ή τους servicers, εξαντλώντας κάθε νομικό περιθώριο προκειμένου να αποφύγουν τον πλειστηριασμό.
- Ο τρίτος λόγος είναι πως οι τράπεζες -πέραν του ότι δεν μπορούν «τεχνικά» να ξεπεράσουν τις δύο παραπάνω δυσκολίες – προτιμούν σε γενικές γραμμές να δώσουν ένα νέο στεγαστικό δάνειο για την αγορά ενός νεόδμητου ακίνητου από το να δώσουν δάνειο για να αγοράσει κάποιος ένα από τα – κατά κανόνα – παλαιά ακίνητα που βρίσκονται στο χαρτοφυλάκιο τους, αν και όσο τα ακίνητα τους μένουν απούλητα τόσο περισσότερο χάνουν αξία (και έτσι απομειώνεται η αξία του χαρτοφυλακίου τους).
Αντίλογος στον προαναφερθέντα (3ο) λόγο είναι πως οι τράπεζες θα πρέπει να συμβάλλουν και οι ίδιες, στο να τρέξουν
Οι παραπάνω λόγοι στερούν από την αγορά ακινήτων πάνω από τα μισά ακίνητα (δηλαδή 20.000 – 25.000 επί συνόλου 40.000), τα οποία χρειάζονται για να σταματήσει -τουλάχιστον- η παραπάνω αύξηση των τιμών ακινήτων, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.
Τα άλλα λίγο κάτω από τα μισά ακίνητα μπορούν να μπουν στην αγορά μέσω των κινήτρων που έχει παράσχει η κυβέρνηση σε όσους κρατάν κλειστά τα διαμερίσματα τους για 3 χρόνια (φοροαπαλλαγή από το εισόδημα των ενοικίων), αλλά και μέσω της επιτάχυνσης των πλειστηριασμών.
Από αυτήν την άποψη, οι ίδιες πηγές τονίζουν πως δεν μπορούν μόνο τα ακίνητα των τραπεζών και των servicers να γίνουν game changers, δηλαδή να «αλλάξουν το παιχνίδι», αν και η κυβέρνηση συνεχίζει την πίεση προς την πλευρά των παραπάνω φορέων.
Παράλληλα, ανοιχτό παραμένει το ερώτημα αν θα μπορούσε η κυβέρνηση να διευκολύνει τη λήψη στεγαστικών δανείων – πέρα από το Σπίτι Μου 2 – μέσω ενός μόνιμου μηχανισμού επιδότησης των επιτοκίων.
Πέραν από τους παραπάνω παράγοντες οι οποίοι φρενάρουν την αύξηση της προσφοράς ακινήτων, υπάρχει και η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία κρίθηκε αντισυνταγματικό ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός (ΝΟΚ), γεγονός που έχει μειώσει σημαντικά την κατασκευή νέων οικοδομών.
