Η κουρτίνα του Άδωνι, το στοίχημα για την πρωθυπουργία και ο Κασσελάκης σε ρόλο… κυβερνώντος

– Χαίρετε, δεν σας κρύβω ότι το καλοκαίρι αυτό έχει μια ιδιαίτερη γεύση παράκρουσης. Κάθισα χθες το βράδυ να συμμαζέψω τις σημειώσεις μου από τηλεφωνήματα και πηγαδάκια των τελευταίων ημερών και κατάλαβα πως το υλικό βγάζει ολόκληρο μυθιστόρημα. Από την κουρτίνα που έριξε οροφή στην Κόρινθο μέχρι τα στοιχήματα για το ποιος θα κάτσει στην καρέκλα του πρωθυπουργού, όλα δείχνουν πως βρισκόμαστε σε μια εποχή που τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Πάμε από την αρχή.

Η κουρτίνα που… ξήλωσε την αλήθεια

Ξεκινάω με αυτό που μου φάνηκε το πιο απολαυστικό περιστατικό της εβδομάδας. Στο Γενικό Νοσοκομείο Κορίνθου, στο ολοκαίνουργιο τμήμα επειγόντων που είχε εγκαινιάσει ο ίδιος ο Άδωνις Γεωργιάδης πριν από έναν μήνα, έπεσε -συγγνώμη, «ξηλώθηκε»- τμήμα της οροφής. Ο υπουργός Υγείας, εμφανώς ενοχλημένος, βγήκε να μας εξηγήσει πως δεν έπεσε τίποτα, απλά κάποιοι υπάλληλοι τράβηξαν με δύναμη μια κουρτίνα που «κάπου είχε μπλεχτεί» και ξήλωσαν την ψευδοροφή. Μου είπαν άνθρωποι που ξέρουν το πόστο πως η εξήγηση αυτή προκάλεσε γέλια ακόμα και μέσα στο ίδιο το υπουργείο.

Ο Γεωργιάδης δεν έμεινε εκεί. Μίλησε για «αφήγημα κατάρρευσης» και ρώτησε αν κάποιοι δεν έχουν βαρεθεί να κάνουν «μίζερη κριτική σε όλα». Ε, κύριε υπουργέ, όταν η ψευδοροφή του πιο νέου κτιρίου της χώρας πέφτει -ή ξηλώνεται, ή ό,τι ρήμα θέλετε να χρησιμοποιήσετε- ακριβώς στο σημείο των εγκαινίων σας, η κριτική δεν είναι μίζερη. Είναι λογική. Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι πως η κουρτίνα αυτή μπορεί να μπλέχτηκε, αλλά σίγουρα δεν μπλέχτηκε τόσο όσο η επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος.

Τα στοιχήματα μιλάνε: Μητσοτάκης φαβορί, αλλά με… συνοδεία Τσίπρα

Ξεκίνησε το ποντάρισμα στις στοιχηματικές για το ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός και τα νούμερα λένε πολλά. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει το απόλυτο φαβορί με απόδοση 1,22, κάτι που δεν εκπλήσσει κανέναν. Αυτό που εκπλήσσει είναι πως ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται αμέσως μετά με απόδοση 4, μπροστά από όλους τους υπόλοιπους αρχηγούς. Ο Αντώνης Σαμαράς, που δεν έχει καν ανακοινώσει κόμμα, αποδίδει 41, ενώ Νίκος Ανδρουλάκης και Μαρία Καρυστιανού βρίσκονται μαζί στο 51.

Από έναν φίλο που ασχολείται επαγγελματικά με τέτοιες αναλύσεις έμαθα πως οι στοιχηματικές, τις περισσότερες φορές, «βλέπουν» καλύτερα από τις δημοσκοπήσεις. Αν αυτό ισχύει και τώρα, τότε το ζήτημα δεν είναι μόνο ποιος θα κερδίσει τις εκλογές, αλλά ποιος θα καταφέρει να μπει έστω στο παιχνίδι της πρωθυπουργίας. Και εκεί, το όνομα Τσίπρα επιστρέφει επίμονα στο τραπέζι, ό,τι και να λένε όσοι τον θεωρούν παρελθόν.

Ο Κασσελάκης βλέπει… κυβέρνηση

Δεν σας κρύβω ότι διάβασα δύο-τρεις φορές την ανάρτηση του Στέφανου Κασσελάκη για να βεβαιωθώ πως δεν παρεξήγησα κάτι. Ο επικεφαλής των «Δημοκρατών» έγραψε πως στην «επόμενη κυβέρνηση» θα παλέψουν να ξηλωθούν οι ανεμογεννήτριες πάνω στα καμένα. Ωραία η δέσμευση, αλλά ποια «επόμενη κυβέρνηση»; Οι δημοσκοπήσεις τον τοποθετούν σταθερά γύρω στη μονάδα.

Αν κατάλαβα καλά τα μαθηματικά, αφού η ΕΛ.Α.Σ. έχει αποκλείσει δημοσίως συνεργασίες και το ΠΑΣΟΚ απέχει πολύ από ποσοστά που θα το έβαζαν σε τέτοια συζήτηση, μένει μόνο η Νέα Δημοκρατία ως πιθανός εταίρος. Ξέρει κάτι ο Κασσελάκης που εμείς δεν ξέρουμε; Ή απλώς σκέφτεται δυνατά, όπως συνηθίζει, χωρίς να υπολογίζει τις λέξεις που χρησιμοποιεί; Και οι δύο εκδοχές είναι εξίσου ενδιαφέρουσες.

Το «πλυντήριο» των funds και η αιχμή στον Στουρνάρα

Από στέλεχος που παρακολουθεί στενά το θέμα των «κόκκινων» δανείων έμαθα πως η δικηγόρος Μαρία Γρατσία, στενή συνεργάτις της Μαρίας Καρυστιανού, ετοιμάζει «βαριά πυροβόλα» για το ζήτημα των servicers και των funds. Μιλάει για κακουργηματική φοροδιαφυγή, εικονικότητα και ζητά έλεγχο από Τράπεζα της Ελλάδος, ΑΑΔΕ και εισαγγελίες. Το επιχείρημα είναι απλό: κανείς δεν ξέρει το πραγματικό τίμημα με το οποίο μεταβιβάστηκαν τα δάνεια των πολιτών στα funds.

Η αιχμή της κατά του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα, είναι ευθεία: τον κατηγορεί για «ελλιπέστατη και αποπροσανατολιστική» απάντηση στη Βουλή, όταν επικαλέστηκε το ποσοστό συμμετοχής κάτω του 20% των τραπεζών στους servicers. «Ακόμη και 1% να ήταν, είναι προβληματικό» απαντά η κυρία Γρατσία, θέτοντας το ζήτημα της γειτονικής στέγασης και των κοινών στελεχών που πέρασαν από τράπεζες σε servicers. Και μια εύλογη απορία στο τέλος: κόμματα με ανεξόφλητα δάνεια 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ, πώς σκοπεύουν να διαχειριστούν μια ολόκληρη χώρα;

Το μπλόκο στη ρύθμιση Κατσέλη μέσα από… τεχνικό πρόβλημα

Την ώρα που η κυβέρνηση θέλει να δείξει πως δίνει «ανάσα» σε 100.000 δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη με τη νέα ρύθμιση του Ιουνίου, στην πράξη πληθαίνουν οι καταγγελίες για δανειολήπτες που δεν μπορούν καν να πληρώσουν τη δόση τους. «Δεν βρέθηκαν υποθέσεις» λέει το σύστημα σε όσους μπαίνουν στις ηλεκτρονικές πλατφόρμες, ενώ άλλοι βλέπουν τις πληρωμές τους να απορρίπτονται λόγω… λανθασμένων κωδικών.

Αν κατάλαβα καλά από όσα μου περιέγραψαν άνθρωποι που παρακολουθούν ομάδες οφειλετών, το πρόβλημα εντοπίζεται στις συνεχείς μεταβιβάσεις χαρτοφυλακίων μεταξύ funds, που αλλάζουν κωδικούς πληρωμής χωρίς έγκαιρη ενημέρωση. Δηλαδή, συνεπείς πολίτες κινδυνεύουν να εμφανιστούν ως ασυνεπείς λόγω τεχνικής ανεπάρκειας που δεν ελέγχουν οι ίδιοι. Ωραία «ανάσα» δίνει η ρύθμιση, όταν στην πράξη κάποιοι δεν προλαβαίνουν καν να ανασάνουν.

Τουρνάς: Το πένθος που ήρθε αργά

Δύσκολα βρίσκω πιο κυνική στιγμή από αυτή που κατέγραψε η Ένωση των πυροσβεστών. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας -τότε αρμόδιος για την Πολιτική Προστασία- Ευάγγελος Τουρνάς, είχε αποκαλέσει «καταστροφή του Πυροσβεστικού Σώματος» τον νόμο των πενταετών πυροσβεστών και «εισβολείς» τους εποχικούς πυροσβέστες που διαμαρτυρήθηκαν για την απόλυσή τους. Σήμερα, και ένας πενταετής και ένας εποχικός πυροσβέστης είναι νεκροί για την πατρίδα.

Η ίδια η Ένωση το είπε καθαρά: «οι ανακοινώσεις σας περισσεύουν, είναι τουλάχιστον υποκριτικές». Δεν χρειάζεται να προσθέσω τίποτα. Όταν ζεις εν αναμονή να σε χρειαστούν για να σε πουν ήρωα και σε λησμονούν όταν διεκδικείς αξιοπρέπεια, το πένθος του υπουργού μοιάζει βαρύ σαν κροκοδείλιο δάκρυ.

Πλιάτσικο στη Μαγούλα: Ντροπή πάνω στη φωτιά

Την ώρα που πυροσβέστες μάχονταν με τις φλόγες, κάποιοι μπήκαν στον χώρο στάθμευσης της Πυροσβεστικής στη Μαγούλα και λεηλάτησαν τα προσωπικά τους αυτοκίνητα. Ζάντες, φθορές, ένα «πλιάτσικο» πάνω στην αυτοθυσία. «Εμάς ποιος θα μας προστατεύσει τελικά;» ρωτούν οι ίδιοι οι πυροσβέστες, και ειλικρινά δεν έχω απάντηση να τους δώσω.

Το Πανελλήνιο Σωματείο Πυροσβεστών Δασικών Επιχειρήσεων ζητά άμεσα μέτρα για την ασφάλεια των εγκαταστάσεων. Καλά θα κάνει η πολιτεία να ακούσει, γιατί αν δεν μπορεί να προστατέψει ούτε τα αυτοκίνητα όσων σβήνουν τις φωτιές μας, τότε τι ακριβώς προστατεύει;

Το εικαστικό καλοκαίρι που ξεφεύγει από το πολιτικό μικρόκοσμο

Ανάμεσα σε όλα αυτά, καλό είναι να θυμηθούμε πως η χώρα δεν είναι μόνο κουρτίνες και servicers. Στην Κέρκυρα ανοίγει η έκθεση του Αλέκου Φασιανού, στην Ύδρα το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ φιλοξενεί τον Nari Ward, στην Άνδρο το Ίδρυμα Γουλανδρή τιμά τη Germaine Richier. Στο Ναύπλιο ο Χρήστος Μποκόρος ανοίγει τα προσωπικά του ημερολόγια στο κοινό. Λίγη ανάσα πολιτισμού, μακριά από τις ψευδοροφές και τα στοιχήματα.

Δεν σας κρύβω πως μου κάνει εντύπωση η αντίθεση: όσο πιο πολύ ρέει το «χρήμα των πηγαδιών» στην πολιτική σκηνή, τόσο πιο πολύ ανθίζουν αυτά τα μικρά νησιωτικά ραντεβού με την τέχνη. Ίσως γιατί εκεί, τουλάχιστον, δεν χρειάζεται να ψάξεις κρυφό τίμημα.

Το «Δημοσιονομικό Συμβούλιο» και οι προεκλογικές υποσχέσεις

Κλείνω με κάτι που ίσως φανεί τεχνικό, αλλά έχει τη δική του πικρή ειρωνεία. Από τον Νοέμβριο, τα κόμματα θα μπορούν -εθελοντικά, σημειώστε το «εθελοντικά»- να καταθέτουν μέτρα προς κοστολόγηση στο Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο. Ωραία ιδέα στα χαρτιά. Στην πράξη, όμως, αν η δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων γίνεται μόνο με τη συγκατάθεση του ίδιου του κόμματος, ποιος περιμένει να δούμε ποτέ αριθμούς που δεν τους βολεύουν;

Ένας φίλος με πείρα σε τέτοιες διαδικασίες μου είπε χαρακτηριστικά: «Θα κοστολογούν μόνο ό,τι τους βγαίνει σε καλό». Αν αυτό επαληθευτεί, τότε το εγχείρημα κινδυνεύει να γίνει ακόμα ένας θεσμός-βιτρίνα, σαν αυτά τα SPV που τόσο πολύ μας απασχολούν τελευταία.

Κλείνοντας, δεν μπορώ παρά να σκεφτώ πως ζούμε σε μια εποχή όπου οι κουρτίνες ξηλώνουν οροφές, τα στοιχήματα προβλέπουν πρωθυπουργούς καλύτερα από τις δημοσκοπήσεις, και οι υποσχέσεις κοστολογούνται μόνο όταν συμφέρει. Καλή συνέχεια σε όλους μας, θα τα ξαναπούμε σύντομα.