– Χαίρετε, δεν σας κρύβω ότι η σημερινή μέρα με βρίσκει σε διάθεση… παρατήρησης. Τηλεφωνώντας σε έναν φίλο που παρακολουθεί τα πολιτικά, ζήτησα να μάθω δυο-τρία παρασκήνια για την εκδήλωση του Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη αλλά και για άλλα τρέχοντα. Όπως μου είπε, «σήμερα θα δούμε ποιος θα πάει και ποιος θα κάτσει σπίτι»…

Η «πρεμιέρα» του Αλέξη

Λοιπόν, σήμερα το απόγευμα στη Θεσσαλονίκη θα γίνει αυτό που πολλοί χαρακτηρίζουν την «πρεμιέρα» της νέας πολιτικής κίνησης του Αλέξη Τσίπρα. Η εκδήλωση της Πρωτοβουλίας Πολιτών για την ανασυγκρότηση της προοδευτικής παράταξης στην αίθουσα «Μανώλης Αναγνωστάκης» του δημαρχείου θα είναι, αν κατάλαβα καλά, μια δοκιμασία για το τι ακολουθεί. Κεντρικό πρόσωπο της Επιτροπής Πρωτοβουλίας είναι ο καθηγητής Άρης Στυλιανού, ενώ από τα ιδρυτικά μέλη είναι ο Νίκος Μαραντζίδης.

Απίθανα πράγματα, έτσι;

Ποιοι θα πάνε στον Αλέξη

Το μεγάλο ερώτημα είναι ποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θα παραστούν σήμερα. Από έναν φίλο έμαθα ότι η Κατερίνα Νοτοπούλου έχει προσπαθήσει να στηρίξει τη συγκεκριμένη εκδήλωση και θα είναι παρούσα. Για τον Χρήστο Γιαννούλη υπάρχουν ερωτηματικά, αν και συνεργάτες τους διευκόλυναν την επιτυχία της εκδήλωσης. Πρόθεση να παραστούν εξέφρασαν πρώην βουλευτές όπως ο Αλέκος Τριανταφυλλίδης, ίσως και ο Γιάννης Αμανατίδης. Ο Δημήτρης Μάρδας μάλλον θα επιστρέψει στο ΠΑΣΟΚ, ενώ εκτός απροόπτου θα παραστεί ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Γ. Κύρκος.

Νεότερα το βράδυ, όπως λένε…

Οι υποκλοπές πάνε… Ευρωβουλή

Μου είπαν ότι στις 11 Μαρτίου θα τεθεί στο επίκεντρο της Ολομέλειας του Ευρωκοινοβουλίου η κατάσταση του κράτους δικαίου στην Ελλάδα, με αφορμή την πρόσφατη δικαστική απόφαση για το σκάνδαλο των υποκλοπών. Η διαδικασία με κωδικό 2026/2648(RSP) αφορά ψήφισμα για επίκαιρο θέμα με τίτλο «Κατάσταση του κράτους δικαίου στην Ελλάδα μετά την απόφαση του δικαστηρίου για το λογισμικό παρακολούθησης Predator». Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι ότι το θέμα δεν τελείωσε με την καταδικαστική απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Εποχή παράκρουσης, αν δεν το πήρατε χαμπάρι…

Τα «εύσημα» και οι «εγκλωβισμένοι»

Ενδιαφέρον είχαν χθες τα λόγια του Μητσοτάκη στη Βουλή για την ψήφο των αποδήμων. Χαρακτήρισε τους Έλληνες πολίτες «εγκλωβισμένους στην τοξικότητα», διαμαρτυρόμενος ότι δεν αντιλαμβάνονται τα επιτεύγματα της Κυβέρνησής του, σε αντιδιαστολή με τους αποδήμους που βλέπουν τις εξελίξεις με «καθαρότητα». Είπε συγκεκριμένα ότι οι Έλληνες του εξωτερικού «βλέπουν τα πράγματα με μεγαλύτερη καθαρότητα» και «δεν είναι εγκλωβισμένοι στην τοξικότητα της πολιτικής αντιπαράθεσης».

Μπακαλίστικα λόγια, δεν νομίζετε;

Ο φόβος για τις διπλές εκλογές

Άνθρωπος που είδε τη συζήτηση στη Βουλή μου είπε ότι απεκαλύφθηκαν οι φόβοι του Πρωθυπουργού για τη μη επίτευξη αυτοδυναμίας. Ο Μητσοτάκης αναφέρθηκε στο ζήτημα των διπλών εκλογών απευθυνόμενος στον Νίκο Ανδρουλάκη και είπε ότι ζήτησε από τον υπουργό να υπάρχει διάταξη που το νέο σύστημα να ισχύσει 18 μήνες μετά την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, «έτσι ώστε να μην βρεθούμε στο ενδεχόμενο να υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι εκλογής σε απανωτές εκλογές, εφ’ όσον αυτές χρειαστούν».

Γιατί να το πει αυτό, αν είχε βεβαιότητα αυτοδυναμίας;

Η τοξικότητα και η πραγματικότητα

Προσπαθώ να καταλάβω τι εννοεί ο Πρωθυπουργός όταν λέει ότι οι πολίτες είναι «εγκλωβισμένοι στην τοξικότητα». Μήπως εννοεί ότι όσοι δυσανασχετούν με την ακρίβεια, τα προβλήματα της γραφειοκρατίας, το άδικο φορολογικό σύστημα και τον δυσλειτουργικό δημόσιο μηχανισμό είναι θύματα τοξικότητας; Οι πολίτες βλέπουν τη σκληρή πραγματικότητα της σημερινής Ελλάδας, την οποία η Κυβέρνηση, μετά επτά έτη εξουσίας, είτε δεν προσπάθησε είτε απέτυχε να αναστρέψει.

Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε…

Το μήνυμα προς τα κόμματα

Αν κατάλαβα καλά, το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός χαρακτήρισε «εύλογο» τον προβληματισμό όσον αφορά στις διπλές εκλογές σημαίνει ότι και αυτός βλέπει το ορατό ενδεχόμενο αυτές να υπάρξουν. Και θα υπάρξουν στην περίπτωση που κανένα κόμμα δεν θα έχει τις απαραίτητες 151 έδρες στη Βουλή. Εάν είχε την βεβαιότητα της αυτοδυναμίας, θα απέρριπτε τις αιτιάσεις και δεν θα έθετε ζήτημα 18μήνου.

Το μήνυμα εστάλη, όπως λένε…

Η νοσταλγία και η καθημερινότητα

Δεν σας κρύβω ότι έχω ένα βάρος όταν ακούω για την «καθαρότητα» με την οποία βλέπουν τα πράγματα οι απόδημοι. Οι συμπατριώτες μας που ζουν εκτός των συνόρων της χώρας, εξ αιτίας της νοσταλγίας που ευλόγως αισθάνονται, έχουν την τάση να εξιδανικεύουν την πατρίδα. Δεν ζουν όμως τα προβλήματα της καθημερινότητας τα οποία βιώνουν οι κάτοικοι της Ελλάδας.

Λες και δεν το ξέρει αυτό…

Η επικοινωνιακή στρατηγική

Μου έκανε εντύπωση που στην πολιτική μεθοδολογία του Πρωθυπουργού η επικοινωνία είναι το πρώτο του μέλημα, αλλά τώρα επιτίθεται στους ίδιους τους πολίτες. Η άκρως επιθετική παρατήρηση για τους Έλληνες πολίτες ήλθε στο τέλος της δευτερολογίας του, σαν να ήθελε να στείλει ένα συγκεκριμένο μήνυμα. Θα το έπραττε αυτό και για λόγους εντυπώσεων, αν δεν είχε κάποιον λόγο;

Άλλωστε, ποιος ξέρει…

Το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ;

Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι ότι όσο και να μη θέλω να το παραδεχτώ, το κόμμα του Τσίπρα θα έπρεπε να είχε γίνει χθες. Η σημερινή εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη μοιάζει περισσότερο με κηδεία παρά με γέννηση. Όταν βλέπεις τον Αλέκο Τριανταφυλλίδης και τον Γιάννη Αμανατίδη να είναι υπέρ της αυτόνομης πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά.

Μα τι άλλο να περιμένουμε στην εποχή της παράκρουσης…