Τενεσί: Ο κυβερνήτης δεν χορηγεί χάρη στην θανατοποινίτισσα που σκότωσε 19χρονη την οποία θεωρούσε αντίζηλη – Κράτησε κομμάτι από το κρανίο της

Ο κυβερνήτης του Τενεσί στις ΗΠΑ, Μπιλ Λι, απέρριψε το αίτημα για επιείκεια που υπέβαλε η Κρίστα Πάικ, η μόνη γυναίκα στην πτέρυγα μελλοθανάτων της πολιτείας, η οποία πρόκειται να εκτελεστεί με θανατηφόρα ένεση την Τετάρτη.

Η Πάικ είναι πλέον 50 ετών, ενώ ήταν 18 όταν, μαζί με τον τότε σύντροφό της, ξυλοκόπησαν, βασάνισαν και σκότωσαν την 19χρονη Κολίν Σλέμερ. Οι δύο τους τη γνώριζαν από πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης για εφήβους με προβλήματα συμπεριφοράς.

Η καταδικασμένη ενδέχεται να έχει μία ύστατη δυνατότητα να σταματήσει την εκτέλεσή της: οι συνήγοροί της έχουν προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, επιδιώκοντας παρέμβαση της τελευταίας στιγμής.

Σε περίπτωση που η εκτέλεση γίνει, η Κρίστα Πάικ θα είναι η πρώτη γυναίκα που θα εκτελεστεί στο Τενεσί έπειτα από περισσότερα από 200 χρόνια.

Από τη δεκαετία του 1970 έως σήμερα, στις ΗΠΑ έχουν εκτελεστεί μόνο 18 γυναίκες, σε σύγκριση με 1.663 άνδρες.

Ο Μπιλ Λι απέρριψε το αίτημα επιείκειας

«Έπειτα από προσεκτική εξέταση του αιτήματος επιείκειας της Κρίστα Γκέιλ Πάικ και ύστερα από πλήρη επανεξέταση της υπόθεσης, διατηρώ σε ισχύ την ποινή που επέβαλε η Πολιτεία του Τενεσί και δεν σκοπεύω να παρέμβω», δήλωσε ο Μπιλ Λι σε ανακοίνωσή του.

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, η νομική ομάδα της Πάικ είχε υποβάλει αίτηση επιείκειας, ζητώντας να αντικατασταθεί η θανατική καταδίκη της με ισόβια κάθειρξη.

Κατά τους δικηγόρους της, αν προχωρήσει η εκτέλεση, το Τενεσί θα βρεθεί σε ξεχωριστή συνθήκη: η Πάικ θα είναι το πρώτο άτομο που εκτελείται στην πολιτεία στη σύγχρονη περίοδο της θανατικής ποινής, παρότι ήταν έφηβη όταν έγινε το έγκλημα.

Οι Στίβεν Φέρελ, Κέλι Γκλίσον και Ράντι Σπάιβι ανέφεραν ότι η κυβερνητική απόφαση αφήνει αναπάντητα σημαντικά ερωτήματα για το πρωτόκολλο εκτελέσεων της πολιτείας.

Σε ανακοίνωσή τους, σημείωσαν: «Με αυτή την απόφαση, η Πολιτεία του Τενεσί αγνοεί όσα έχουν αποφανθεί τόσο η επιστήμη όσο και το νομικό μας σύστημα: ο εγκέφαλος ενός 18χρονου δεν είναι εγκέφαλος ενήλικα και τα 18 είναι πολύ μικρή ηλικία για να αντιμετωπίσει κάποιος την εκτέλεση».

Η δολοφονία της Κολίν Σλέμερ που συγκλόνισε το Τενεσί

Το 1995, η δολοφονία της Κολίν Σλέμερ είχε λάβει τεράστια δημοσιότητα στο Νόξβιλ του Τενεσί.

Η 19χρονη εντοπίστηκε νεκρή, με ένα ανεστραμμένο πεντάγραμμο χαραγμένο στο στήθος της, σύμβολο που συνδέεται με σατανιστικές τελετές.

Η Πάικ είχε ισχυριστεί ότι η Σλέμερ την είχε προσβάλει και επιδίωκε να της «κλέψει» τον σύντροφο.

Αργότερα, δύο ακόμη άτομα που έμεναν στο ίδιο πρόγραμμα κατέθεσαν πως η Πάικ καυχιόταν για τη δολοφονία, πριν και μετά το έγκλημα, και ότι τους έδειξε ένα κομμάτι από το κρανίο του θύματος.

Ένα έτος μετά, η Πάικ κρίθηκε ένοχη για φόνο πρώτου βαθμού και καταδικάστηκε σε θάνατο.

Ο τότε σύντροφός της, Τάνταριλ Σιπ, ήταν 17 ετών όταν έγινε το έγκλημα και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, με δικαίωμα αποφυλάκισης υπό όρους.

Η Πάικ ήταν 21 ετών όταν οδηγήθηκε στη φυλακή και αποτελούσε, σύμφωνα με το Τμήμα Σωφρονιστικών Υπηρεσιών του Τενεσί, το νεότερο πρόσωπο στην πτέρυγα θανατοποινιτών.

Η εκτέλεση της Κρίστα Πάικ έχει οριστεί για τις 30 Σεπτεμβρίου

Ύστερα από πολυετείς ανεπιτυχείς προσφυγές, η εκτέλεση της Κρίστα Πάικ έχει προγραμματιστεί για τις 30 Σεπτεμβρίου.

Η μητέρα της Κολίν Σλέμερ έχει πει ότι επιθυμεί να γίνει η εκτέλεση, ώστε η κόρη της «επιτέλους να μπορέσει να αναπαυθεί».

Από την πλευρά τους, οι δικηγόροι της Πάικ επικαλούνται το τεκμηριωμένο παρελθόν της με σεξουαλική κακοποίηση στην παιδική ηλικία, καθώς και εγκατάλειψη και παραμέληση.

Παράλληλα, υποστηρίζουν πως, αν σήμερα δικαζόταν ως έφηβη για το ίδιο έγκλημα, δεν θα της επιβαλλόταν θανατική ποινή.

Οι συνήγοροί της ανέφεραν: «Το 18χρονο κορίτσι που υπέφερε από σοβαρή ψυχική ασθένεια και σχεδόν παραλυτικό τραύμα δεν υπάρχει πλέον», «Η Κρίστα είναι σήμερα μία 50χρονη γυναίκα μετανιωμένη, που κατανοεί τις πράξεις της, λαμβάνει την κατάλληλη θεραπεία για την ψυχική της ασθένεια και στηρίζει και καθοδηγεί άλλες κρατούμενες».

Κατά τα χρόνια μετά την καταδίκη της, η υπεράσπισή της βρήκε πρόσθετα στοιχεία για τα παιδικά της χρόνια, τα οποία, όπως υποστηρίζει, οι ένορκοι δεν είχαν ποτέ τη δυνατότητα να εξετάσουν.