Τα 3+1 επίπεδα της «Ασπίδας του Αχιλλέα»

Οι Ένοπλες Δυνάμεις δρομολογούν την απόσυρση των S-300 και των άλλων αμυντικών πυραύλων που προέρχονται από τη Ρωσία. Οι δυνατότητες του νέου θόλου αεράμυνας των 3,2 δισ. ευρώ.

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΖΑΝΙΤΗ – ΠΗΓΗ: Realnews

H υπογραφή της ιστορικής διακρατικής συμφωνίας ύψους 3,2 δισ. ευρώ με το Ισραήλ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» σφραγίζει την οριστική απόσυρση των ρωσικών συστημάτων και κυρίως των S-300. Πλέον, η Ελλάδα περνά σε μια νέα εποχή καθώς θωρακίζεται αδιαπέραστα τόσο στον αέρα όσο και στη θάλασσα, ακυρώνοντας στην πράξη το πυραυλικό οπλοστάσιο της Αγκυρας.

Έπειτα από δεκαετίες αγκυλώσεων, γραφειοκρατίας και επικίνδυνων καθυστερήσεων, η Αθήνα, αποφασίζει να κόψει τον γόρδιο δεσμό. Η υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας με το Ισραήλ στο Τελ Αβίβ, για την κατασκευή του αντιαεροπορικού και αντιβαλλιστικού θόλου «Ασπίδα του Αχιλλέα» σηματοδοτεί τη μεγαλύτερη δομική αλλαγή στην ιστορία των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Δεν πρόκειται απλώς για μία ακόμα προμήθεια εξοπλισμών, αλλά για μία πραγματική κοσμογονία στην εθνική μας αεράμυνα.

Έτσι, ως συνέπεια αυτής της εξέλιξης, η απόφαση του υπουργείου Εθνικής Αμυνας και του ΓΕΕΘΑ είναι ξεκάθαρη: η Ελλάδα, ξεφορτώνεται οριστικά τα σοβιετικής και ρωσικής προέλευσης συστήματα, τα οποία όχι μόνο είχαν φτάσει στα όρια της επιχειρησιακής τους ζωής, αλλά λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων και του πολέμου στην Ουκρανία ήταν πλέον αδύνατον να υποστηριχθούν τεχνικά.

Παράλληλα, αξίζει να σημειωθεί ότι στο περιθώριο πρόκειται να περάσουν και τα παλαιότερα δυτικά συστήματα που προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες, αλλά δεν μπορούν πλέον να ακολουθήσουν τις απαιτήσεις του υπερσύγχρονου δικτυοκεντρικού πολέμου.

Τέλος εποχής

Στο πλαίσιο αυτό, αποσύρονται πλήρως τα ρωσικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς S-300 PMU1 που στάθμευαν στην Κρήτη, τα μέσου βεληνεκούς TOR-M1 και τα μικρού βεληνεκούς OSAAKM, που προστάτευαν τα νησιά μας στο ανατολικό Αιγαίο. Μαζί τους τον δρόμο της απόσυρσης αναμένεται να ακολουθήσουν και τα γαλλικά Crotale NG αλλά και οι αμερικανικοί πύραυλοι MIM-23 Hawk, κλείνοντας οριστικά μια ολόκληρη εποχή για την ελληνική αεράμυνα.

Η νέα αρχιτεκτονική

Στη θέση του πολυδιάσπαστου και πολυεθνικού αυτού παζλ η Ελλάδα, τοποθετεί μια απόλυτα ομοιογενή, πολυεπίπεδη και δικτυωμένη αρχιτεκτονική αεράμυνας, η οποία βασίζεται σε τρεις πυλώνες αιχμής της ισραηλινής τεχνολογίας, σε συνδυασμό με το εξειδικευμένο σύστημα εξουδετέρωσης των μη επανδρωμένων αεροσκαφών Drone Dome.

To SPYDER All-in-One, έρχεται για να αντικαταστήσει τα συστήματα μικρού και μέσου βεληνεκούς Crotale, OSA-AKM και μέρος των Hawk. Πρόκειται για ένα ευέλικτο σύστημα, το οποίο είναι τοποθετημένο πάνω σε όχημα 8×8. Το SPYDER ενσωματώνει ραντάρ, ηλεκτροοπτικούς αισθητήρες, σταθμό διοίκησης και ελέγχου καθώς και εκτοξευτές.

Χρησιμοποιεί τους φονικούς πυραύλους Python-5 και Derby, προσφέροντας ακαριαία αντίδραση απέναντι σε μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα, πυραύλους Cruise αλλά και κατευθυνόμενες βόμβες ανεμοπορίας.

Σε μεγαλύτερο υψόμετρο, τo BARAK MX αναλαμβάνει την ενδιάμεση ζώνη προστασίας, αντικαθιστώντας τα ρωσικά συστήματα TOR-M1 αλλά και τις προηγμένες εκδόσεις των αμερικανικών Hawk.

Πρόκειται για ένα αρθρωτό, δικτυοκεντρικό σύστημα που μπορεί να εκτοξεύσει αναχαιτιστές διαφορετικών βεληνεκών (Barak MRAD, LRAD και ER) με εμβέλεια που φτάνει έως και τα 150 χιλιόμετρα. Αξίζει να σημειωθεί πως το BARAK MX έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα πολλαπλές απειλές σε 360 μοίρες, παρέχοντας ισχυρή ομπρέλα προστασίας τόσο σε χερσαίους στόχους όσο και σε κρίσιμες ναυτικές υποδομές.

Στο επίκεντρο του νέου θόλου αεράμυνας τη θέση των ρωσικών S-300 παίρνει το στρατηγικό σύστημα David’s Sling («Σφενδόνη του Δαυίδ»). Με τον αντιαεροπορικό και αντιβαλλιστικό πύραυλο Stunner, το David’s Sling έχει σχεδιαστεί για να εξουδετερώνει τακτικούς βαλλιστικούς πυραύλους, καθώς επίσης και πυραύλους Cruise μεγάλου βεληνεκούς.

Το David’s Sling έχει τη δυνατότητα να εξουδετερώνει και αεροσκάφη σε αποστάσεις που ξεπερνούν τα 200 έως και τα 300 χιλιόμετρα. Ο πύραυλος Stunner διαθέτει διπλό αισθητήρα αναζήτησης (CCD/ IR και ραντάρ) καθιστώντας σχεδόν αδύνατο να παραπλανηθεί από διάφορα αντίμετρα.

Κέντρο ελέγχου

Το μεγάλο πλεονέκτημα του νέου εθνικού θόλου αεράμυνας δεν έγκειται μόνο στις επιδόσεις των μεμονωμένων πυραύλων, αλλά στην απόλυτη ενοποίησή τους κάτω από ένα ενιαίο, ολιστικό Σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου (C2) που αναπτύσσει το Ισραήλ, σε συνδυασμό με τα επίσης κορυφαία ραντάρ MMR.

Αυτό σημαίνει πως για πρώτη φορά η Ελλάδα, αποκτά μια αεράμυνα που «μιλά» την ίδια γλώσσα. Ολοι οι αισθητήρες από τα νησιά του Αιγαίου, τα βουνά της Ηπείρου και της Θράκης, αλλά και τα ραντάρ των φρεγατών FREMM, Belharra (FDI) καθώς επίσης και των μαχητικών Rafale, F-16 Viper και F-35 μαζί με τους Patriot θα τροφοδοτούν μια κοινή επιχειρησιακή εικόνα, σε πραγματικό χρόνο.

Σε τακτικό επίπεδο, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δημιουργεί μια πολυεπίπεδη αμυντική διάταξη που «σφραγίζει» το Αιγαίο αλλά και την ανατολική Μεσόγειο. Ετσι, αν μια απειλή ξεφύγει από την εξωτερική ζώνη του David’s Sling ή των Patriot, θα αντιμετωπιστεί αμέσως από το BARAK MX, ενώ αν πλησιάσει σε κατοικημένες περιοχές, νησιά ή κρίσιμες στρατιωτικές υποδομές, το SPYDER και τα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου Drone Dome θα την καταρρίψουν ή θα την εξουδετερώσουν ηλεκτρονικά.

Στη θάλασσα, η διασύνδεση του χερσαίου θόλου με την αεράμυνα περιοχής των νέων φρεγατών FDI Belharra με τους πυραύλους Aster 30, που θα εφοδιάζουν και τις ιταλικές φρεγάτες FREMM, δημιουργεί ένα αδιάσπαστο τείχος προστασίας. Οποιοδήποτε εχθρικό μέσο επιχειρήσει να απογειωθεί ή να εκτοξευθεί από τη Μικρά Ασία, θα εγκλωβίζεται από τη στιγμή της πυροδότησής του.

Το επίσης θετικό δεν είναι μόνο η βιομηχανική συμμετοχή 19 ελληνικών εταιρειών κατά ένα ποσοστό που φτάνει το 25%, κάτι που μεταφράζεται σε περίπου 750 δισ. ευρώ, αλλά και ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις, θα έχουν τα κλειδιά του κέντρου ελέγχου και επιχειρήσεων όλων τα συστημάτων, για πρώτη φορά στην ιστορία τους.

Πρόκειται για ένα κέντρο το οποίο θα χρησιμοποιεί κυρίως τεχνητή νοημοσύνη και θα μπορεί να διαχειρίζεται έως και 2.000 απειλές το δευτερόλεπτο, λαμβάνοντας δεδομένα από όλα τα οπλικά συστήματα και προτεραιοποιώντας τις απειλές και τον τρόπο αντιμετώπισής τους.

Το τουρκικό οπλοστάσιο

Η Αγκυρα τα τελευταία χρόνια έχει επενδύσει δισεκατομμύρια στην ανάπτυξη εγχώριων πυραυλικών συστημάτων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, θεωρώντας ότι μπορεί να αποκτήσει στρατηγικό πλεονέκτημα και να εκβιάσει καταστάσεις στο Αιγαίο. Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» ακυρώνει ευθέως τη λογική της τουρκικής απειλής.

Πρώτον, με τον νέο θόλο αεράμυνας εξουδετερώνονται οι τουρκικοί βαλλιστικοί πύραυλοι Tayfun, Bora και Yildirim. Τα συστήματα αυτά, που φαίνονται σαν να σχεδιάστηκαν για να πλήξουν υποδομές στην ελληνική επικράτεια και στην Αθήνα, εμπίπτουν πλέον απευθείας στο παράθυρο εμπλοκής του David’s Sling. Για την ακρίβεια, οι αναχαιτιστές Stunner έχουν κατασκευαστεί ειδικά για την εξουδετέρωση τέτοιου είδους βαλλιστικών κεφαλών υψηλής ταχύτητας.

Δεύτερον, εξουδετερώνονται οι πύραυλοι Cruise τύπου Cakir και SOM, οι οποίοι εκτοξεύονται από αεροσκάφη ή από ναυτικές μονάδες και πετούν σε πολύ χαμηλό ύψος για να αποφύγουν τα συμβατικά ραντάρ. Τα ραντάρ MMR και το σύστημα BARAK MX έχουν σχεδιαστεί ακριβώς για τον εντοπισμό και την καταστροφή στόχων με χαμηλό ίχνος ραντάρ (stealth) που κινούνται ανάμεσα στο ανάγλυφο των νησιών.

Τρίτον, η απειλή των τουρκικών drones (Bayraktar TB2, Akinci, Anka, Kizilelma) και των περιπλανώμενων πυρομαχικών (kamikaze drones) παύει να υφίσταται ως παράγοντας κορεσμού. Με τη χρήση του συστήματος Drone Dome, το οποίο χρησιμοποιεί παρεμβολές συχνοτήτων και λέιζερ, αλλά και τους φθηνούς αναχαιτιστές του SPYDER, η Ελλάδα μπορεί να εξουδετερώνει σμήνη drones χωρίς να δαπανά πανάκριβους πυραύλους.

Ακόμα και οι τουρκικοί κατευθυνόμενοι πύραυλοι πυροβολικού Kasirga και TRG-300, που απειλούσαν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, βρίσκουν πλέον απέναντί τους ένα σύστημα που μπορεί να καταρρίψει ρουκέτες στον αέρα πριν καν αγγίξουν το έδαφος.

Η Ελλάδα αλλάζει σελίδα. Η σταδιακή απόσυρση των S-300 μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα δεν είναι μια απλή αντικατάσταση υλικού, αλλά η μετάβαση στη νέα εποχή της απόλυτης αποτροπής. Με την ισραηλινή τεχνολογία και την ελληνική επιχειρησιακή αντίληψη, το Αιγαίο και η ανατολική Μεσόγειος, μετατρέπονται σε μία από τις πιο προστατευμένες περιοχές στον παγκόσμιο χάρτη.